1 Koningen 11

¹En de koning Salomo had veel buitenlandse vrouwen lief, en dat naast de dochter van Farao: Moabietische, Ammonietische, Edomietische, Sidonische, Hethietische;

²Van die volken, waarvan JAHWEH gezegd had tot de Israëlieten: U zult tot hen niet ingaan, en zij zullen tot u niet inkomen; zij zouden zeker uw hart achter hun goden neigen; aan deze hing Salomo met liefde.

³En hij had zevenhonderd vrouwen, vorstinnen, en driehonderd bijvrouwen en zijn vrouwen neigden zijn hart.

⁴Want het gebeurde in de tijd van Salomo's ouderdom, dat zijn vrouwen zijn hart achter andere goden neigden; dat zijn hart niet volkomen was met JAHWEH, zijn God, zoals het hart van zijn vader David.

⁵Want Salomo wandelde Astoreth, de god van de Sidoniërs, na, en Milchom, de gruwel van de Ammonieten.

⁶Zo deed Salomo, dat kwaad was in de ogen van JAHWEH; en volhardde niet JAHWEH te volgen, zoals zijn vader David.

⁷Toen bouwde Salomo een hoogte voor Kamos, de afschuwelijke afgod van de Moabieten, op de berg, die voor Jeruzalem is, en voor Molech, de afschuwelijke afgod van de kinderen Ammons.

⁸En zo deed hij voor al zijn vreemde vrouwen, die haar goden rookten en offerden.

⁹Daarom vertoornde Zich JAHWEH tegen Salomo, omdat hij zijn hart geneigd had van JAHWEH, de God van Israël, Die hem tweemaal verschenen was.

¹⁰En hem van deze zaak geboden had, dat hij andere goden niet zou nawandelen; maar hij hield niet, wat JAHWEH geboden had.

¹¹Daarom zei JAHWEH tot Salomo: Omdat dit bij u gebeurd is, dat u niet hebt gehouden Mijn verbond en Mijn voorschriften, die Ik u geboden heb; Ik zal zeker dit koninkrijk van u scheuren, en het uw knecht geven.

¹²In uw dagen toch zal Ik dat niet doen, omwille van uw vader David, van de hand van uw zoon zal Ik het scheuren.

¹³Maar Ik zal het hele koninkrijk niet afscheuren; één stam zal Ik uw zoon geven, omwille van Mijn knecht David, en omwille van Jeruzalem, dat Ik gekozen heb.

¹⁴Zo verwekte JAHWEH Salomo een tegenstander, Hadad, de Edomiet; hij was van het zaad van de koning in Edom.

¹⁵Want het was gebeurd, als David in Edom was, toen Joab, de oorlogsoverste, optoog, om de verslagenen te begraven, dat hij al wat mannelijk was in Edom sloeg;

¹⁶Want Joab bleef daar zes maanden, met het hele Israël, totdat hij al wat mannelijk was in Edom uitgeroeid had.

¹⁷Maar Hadad was ontvlucht, hij en enige Edomietische mannen uit de knechten van zijn vader met hem, om in Egypte te komen; Hadad nu was een kleine jongen.

¹⁸En zij maakten zich op van Midian, en kwamen tot Paran; en namen met zich mannen van Paran, en kwamen in Egypte tot Farao, de koning van Egypte, die hem een huis gaf, en hem voeding toezeide, en hem een land gaf.

¹⁹En Hadad vond grote genade in de ogen van Farao, zodat hij hem tot een vrouw gaf de zus van zijn huisvrouw, de zus van Tachpenes, de koningin.

²⁰En de zus van Tachpenes baarde hem zijn zoon Genubath, die Tachpenes grootbracht in het huis van Farao; zodat Genubath in het huis van Farao was, onder de zonen van Farao.

²¹Toen nu Hadad in Egypte hoorde, dat David met zijn vaders ontslapen, en dat Joab, de oorlogsoverste, dood was, zei Hadad tot Farao: Laat mij gaan, dat ik in mijn land trekke.

²²Maar Farao zei: Maar wat ontbreekt u bij mij, dat, zie, u in uw land zoekt te trekken? En hij zei: Niets, maar laat mij evenwel gaan.

²³Ook verwekte God hem een tegenstander, Rezon, de zoon van Eljada, die gevlucht was van zijn heer Hadad-ezer, de koning van Zoba,

²⁴Tegen wie hij ook mannen verzameld had, en werd overste van een bende, als David die doodde; en getrokken zijnde naar Damascus, woonden zij daar, en regeerden in Damascus.

²⁵En hij was Israëls tegenstander al de dagen van Salomo, en dat naast het kwaad, dat Hadad deed; want hij had een afkeer van Israël, en hij regeerde over Syrië.

²⁶Daartoe Jerobeam, de zoon van Nebat, een Efrathiet van Zereda, Salomo's knecht (wiens moeders naam was Zerua, een weduwvrouw), hief ook de hand op tegen de koning.

²⁷Dit is nu de zaak, waarom hij de hand tegen de koning ophief. Salomo bouwde Millo, en sloot de breuk van de stad van zijn vader David toe.

²⁸En de man Jerobeam was een dapper held. Toen Salomo deze jongeling zag, dat hij arbeidzaam was, zo stelde hij hem over al de last van het huis van Jozef.

²⁹Het gebeurde nu in die tijd, als Jerobeam uit Jeruzalem uitging, dat de profeet Ahia, de Siloniet, hem op de weg vond, en hij zich een nieuw kleed aangedaan had, en zij beiden alleen op het veld waren;

³⁰Zo vatte Ahia het nieuwe kleed, dat aan hem was, en scheurde het, in twaalf stukken.

³¹En hij zei tot Jerobeam: Neem u tien stukken; want zo zegt JAHWEH, de God van Israël: Zie, Ik zal het koninkrijk van de hand van Salomo scheuren, en u tien stammen geven.

³²Maar één stam zal hij hebben, omwille van Mijn knecht David, en omwille van Jeruzalem, de stad, die Ik gekozen heb uit alle stammen van Israël.

³³Omdat zij Mij verlaten, en zich neergebogen hebben voor Astoreth, de god van de Sidoniërs, Kamos, de god van de Moabieten, en Milchom, de god van de kinderen Ammons; en niet gewandeld hebben in Mijn wegen, om te doen wat recht is in Mijn ogen, te weten Mijn voorschriften en Mijn rechten; zoals zijn vader David.

³⁴Maar niets van dit koninkrijk zal Ik uit zijn hand nemen; maar Ik stel hem tot een vorst al de dagen van zijn leven, omwille van Mijn knecht David, die Ik gekozen heb, die Mijn geboden en Mijn voorschriften gehouden heeft.

³⁵Maar uit de hand van zijn zoon zal Ik het koninkrijk nemen; en Ik zal u daarvan tien stammen geven.

³⁶En zijn zoon zal Ik één stam geven; opdat Mijn knecht David altijd een lamp voor Mijn aangezicht hebbe in Jeruzalem, de stad, die Ik Mij gekozen heb, om Mijn Naam daar te stellen.

³⁷Zo zal Ik u nemen, en u zult regeren over al wat uw ziel zal begeren; en u zult koning zijn over Israël.

³⁸En het zal gebeuren, zo u horen zult al wat Ik u zal gebieden, en in Mijn wegen zult wandelen, en doen wat recht in Mijn ogen is, houdende Mijn voorschriften en Mijn geboden, zoals Mijn knecht David gedaan heeft; dat Ik met u zal zijn, en u een bestendig huis bouwen, zoals Ik David gebouwd heb, en zal u Israël geven.

³⁹En Ik zal daarom het zaad van David verootmoedigen; toch niet altijd.

⁴⁰Daarom zocht Salomo Jerobeam te doden; maar Jerobeam maakte zich op, en vluchtte in Egypte, tot Sisak, de koning van Egypte, en was in Egypte, totdat Salomo stierf.

⁴¹Het overige nu van de geschiedenissen van Salomo, en al wat hij gedaan heeft, en zijn wijsheid, is dat niet geschreven in het boek van de geschiedenissen van Salomo?

⁴²De tijd nu, die Salomo te Jeruzalem over het hele Israël regeerde, was veertig jaar.

⁴³Daarna ontsliep Salomo met zijn vaders, en werd begraven in de stad van zijn vader David; en Rehabeam, zijn zoon, werd koning in zijn plaats.