1 Koningen 17

¹En Elia, de Thisbiet, van de inwoners van Gilead, zei tot Achab: Zo waarachtig als JAHWEH, de God van Israël, leeft, voor Wiens aangezicht ik sta, als deze jaren dauw of regen zijn zal, tenzij dan naar mijn woord!

²Daarna kwam het woord van JAHWEH tot hem, zeggende:

³Ga weg van hier, en wend u naar het oosten, en verberg u aan de beek Krith, die voor aan de Jordaan is.

⁴En het zal gebeuren, dat u uit de beek drinken zult; en Ik heb de raven geboden, dat zij u daar onderhouden zullen.

⁵Hij ging dan heen, en deed naar het woord van JAHWEH; want hij ging en woonde bij de beek Krith, die voor aan de Jordaan is.

⁶En de raven brachten hem 's morgens brood en vlees, evenzo brood en vlees 's avonds; en hij dronk uit de beek.

⁷En het gebeurde na verloop van vele dagen, dat de beek uitdroogde; want geen regen was in het land geweest.

⁸Toen kwam het woord van JAHWEH tot hem, zeggende:

⁹Maak u op, ga heen naar Zarfath, dat bij Sidon is, en woon daar; zie, Ik heb daar een weduwvrouw geboden, dat zij u onderhoude.

¹⁰Toen maakte hij zich op, en ging naar Zarfath. Als hij nu aan de poort van de stad kwam, ziet, zo was daar een weduwvrouw, hout sprokkelende; en hij riep tot haar, en zei: Haal mij toch een beetje water in deze kruik, dat ik drinke.

¹¹Toen zij nu heenging om te halen, zo riep hij tot haar, en zei: Haal mij toch ook een stuk brood in uw hand.

¹²Maar zij zei: Zo waarachtig als JAHWEH, uw God, leeft, als ik een koek heb, dan alleen een hand vol meel in de kruik, en een weinig olie in de fles! En zie, ik heb een paar houten gelezen, en ik ga heen, en zal het voor mij en voor mijn zoon bereiden, dat wij het eten, en sterven.

¹³En Elia zei tot haar: Vrees niet, ga heen, doe naar uw woord; maar maak mij allereerst een kleine koek daarvan, en breng mij die hier uit; maar voor u en uw zoon zult u daarna wat maken.

¹⁴Want zo zegt JAHWEH, de God van Israël: Het meel van de kruik zal niet verteerd worden, en de olie van de fles zal niet ontbreken, tot op de dag, dat JAHWEH regen op de aardbodem geven zal.

¹⁵En zij ging heen, en deed naar het woord van Elia; zo at zij, en hij, en haar huis, vele dagen.

¹⁶Het meel van de kruik werd niet verteerd, en de olie van de fles ontbrak niet, naar het woord van JAHWEH, dat Hij gesproken had door de dienst van Elia.

¹⁷En het gebeurde na deze dingen, dat de zoon van deze vrouw, de waardin van het huis, ziek werd; en zijn ziekte werd zeer sterk, totdat geen adem in hem overgebleven was.

¹⁸En zij zei tot Elia: Wat heb ik met u te doen, u man van God? Bent u bij mij ingekomen, om mijn ongerechtigheid in herinnering te brengen, en om mijn zoon te doden?

¹⁹En hij zei tot haar: Geef mij uw zoon. En hij nam hem van haar schoot, en droeg hem boven in de opperzaal, waar hij zelf woonde, en hij legde hem neer op zijn bed.

²⁰En hij riep JAHWEH aan, en zei: JAHWEH, mijn God, hebt U dan ook deze weduwe, bij wie ik herberge, zo kwalijk gedaan, dat U haar zoon gedood hebt?

²¹En hij mat zich drie keer uit over dat kind, en riep JAHWEH aan, en zei: JAHWEH, mijn God, laat toch de ziel van dit kind in hem terugkomen.

²²En JAHWEH verhoorde de stem van Elia; en de ziel van het kind kwam weer in hem, dat het weer levend werd.

²³En Elia nam het kind, en bracht het af van de opperzaal in het huis, en gaf het aan zijn moeder; en Elia zei: Zie, uw zoon leeft.

²⁴Toen zei die vrouw tot Elia: Nu weet ik, dat u een man van God bent, en dat het woord van JAHWEH in uw mond waarheid is.