1 Koningen 21

¹Het gebeurde nu na deze dingen, dat Naboth, een Jizreëliet, een wijngaard had, die te Jizreël was, bij het paleis van Achab, de koning van Samaria.

²Dat Achab sprak tot Naboth, zeggende: Geef mij uw wijngaard, opdat hij mij zij tot een kruidhof, omdat hij nabij mijn huis is; en ik zal u daarvoor geven een wijngaard, die beter is dan die; of, zo het goed in uw ogen is, zal ik u in geld de waarde daarvan geven.

³Maar Naboth zei tot Achab: Dat late JAHWEH verre van mij zijn, dat ik u de erfenis van mijn vaders geven zou!

⁴Toen kwam Achab in zijn huis, geïrriteerd en boos over het woord, dat Naboth, de Jizreëliet, tot hem gesproken had, en gezegd: Ik zal de erfenis van mijn vaders niet geven. En hij legde zich neer op zijn bed, en keerde zijn aangezicht om, en at geen brood.

⁵Maar Izebel, zijn huisvrouw, kwam tot hem, en sprak tot hem: Wat is dit, dat uw geest dus gemelijk is, en dat u geen brood eet?

⁶En hij sprak tot haar: Omdat ik tot Naboth, de Jizreëliet, gesproken en hem gezegd heb: Geef mij uw wijngaard om geld, of, zo het u behaagt, zal ik u een wijngaard in zijn plaats geven; maar hij heeft gezegd: Ik zal u mijn wijngaard niet geven.

⁷Toen zei Izebel, zijn huisvrouw, tot hem: Zou u nu het koninkrijk over Israël regeren? Sta op, eet brood, en uw hart zij vrolijk; ik zal u de wijngaard van Naboth, de Jizreëliet, geven.

⁸Zij dan schreef brieven in de naam van Achab, en verzegelde ze met zijn signet; en zond de brieven tot de oudsten en tot de edelen, die in zijn stad waren, wonende met Naboth.

⁹En zij schreef in die brieven, zeggende: Roep een vasten uit, en zet Naboth in de hoogste plaats van het volk;

¹⁰En zet tegenover hem twee mannen, zonen van Belial, die tegen hem getuigen, zeggende: U hebt God en de koning vaarwel gezegd; en voert hem uit, en stenigt hem, dat hij sterve.

¹¹En de mannen van zijn stad, die oudsten en die edelen, die in zijn stad woonden, deden zoals Izebel tot hen gezonden had; zoals geschreven was in de brieven, die zij tot hen gezonden had.

¹²Zij riepen een vasten uit; en zij zetten Naboth in de hoogste plaats van het volk.

¹³Toen kwamen de twee mannen, zonen van Belial, en zetten zich tegenover hem; en de mannen Belials getuigden tegen hem, tegen Naboth, voor het volk, zeggende: Naboth heeft God en de koning vaarwel gezegd. En zij voerden hem buiten de stad, en stenigden hem met stenen, dat hij stierf.

¹⁴Daarna zonden zij tot Izebel, zeggende: Naboth is gestenigd en is dood.

¹⁵Het gebeurde nu, toen Izebel hoorde, dat Naboth gestenigd en dood was, dat Izebel tot Achab zei: Sta op, bezit de wijngaard van Naboth, de Jizreëliet, erfelijk, die hij u weigerde om geld te geven; want Naboth leeft niet, maar is dood.

¹⁶En het gebeurde, als Achab hoorde, dat Naboth dood was, dat Achab opstond, om naar de wijngaard van Naboth, de Jizreëliet, af te gaan, om die erfelijk te bezitten.

¹⁷Maar het woord van JAHWEH kwam tot Elia, de Thisbiet, zeggende:

¹⁸Maak u op, ga heen af, Achab, de koning van Israël, tegemoet, die in Samaria is; zie hij is in de wijngaard van Naboth, waarheen hij afgegaan is, om die erfelijk te bezitten.

¹⁹En u zult tot hem spreken, zeggende: Zo zegt JAHWEH: Hebt u doodgeslagen, en ook een erfelijke bezitting ingenomen? Daartoe zult u tot hem spreken, zeggende: Zo zegt JAHWEH: In plaats dat de honden het bloed van Naboth gelikt hebben, zullen de honden uw bloed likken, ja het uwe!

²⁰En Achab zei tot Elia: Hebt u mij gevonden, o, mijn vijand? En hij zei: Ik heb u gevonden, omdat u uzelf verkocht hebt, om te doen dat kwaad is in de ogen van JAHWEH.

²¹Zie, Ik zal kwaad over u brengen, en uw nakomelingen wegdoen; en Ik zal van Achab uitroeien wat mannelijk is, en ook de beslotene en verlatene in Israël.

²²En Ik zal uw huis maken zoals het huis van Jerobeam, de zoon van Nebat, en zoals het huis van Baësa, de zoon van Ahia; om de terging, waarmee u Mij getergd hebt, en dat u Israël hebt doen zondigen.

²³Verder ook over Izebel sprak JAHWEH, zeggende: De honden zullen Izebel eten, aan de voorwal van Jizreël.

²⁴Die van Achab sterft in de stad, zullen de honden eten; en die in het veld sterft, zullen de vogels van de hemel eten.

²⁵Maar er was niemand geweest zoals Achab, die zichzelf verkocht had, om te doen dat kwaad is in de ogen van JAHWEH, omdat Izebel, zijn huisvrouw, hem ophitste.

²⁶En hij deed zeer gruwelijk, wandelende achter de afgoden; naar alles, wat de Amorieten gedaan hadden, die God voor het aangezicht van de Israëlieten uit de bezitting verdreven had.

²⁷Het gebeurde nu, als Achab deze woorden hoorde, dat hij zijn kleren scheurde, en een zak om zijn vlees legde, en vastte; hij lag ook neer in de zak, en ging langzaam.

²⁸En het woord van JAHWEH kwam tot Elia, de Thisbiet, zeggende:

²⁹Hebt u gezien, dat Achab zich vernedert voor Mijn aangezicht? Omdat hij zich vernedert voor Mijn aangezicht, zo zal Ik dat kwaad in zijn dagen niet brengen; in de dagen van zijn zoon zal Ik dat kwaad over zijn huis brengen.