1 Korinthiërs 10

¹En ik wil niet, broeders, dat u onwetend bent, dat onze vaders allen onder de wolk waren, en allen door de zee doorgegaan zijn;

²En allen in Mozes gedoopt zijn in de wolk en in de zee;

³En allen hetzelfde geestelijke voedsel gegeten hebben;

⁴En allen dezelfde geestelijke drank gedronken hebben; want zij dronken uit de geestelijke steenrots, die volgde; en de steenrots was Christus.

⁵Maar in het meerderdeel van hen heeft God geen welgevallen gehad; want zij zijn in de woestijn ter nedergeslagen.

⁶En deze dingen zijn gebeurd ons tot voorbeelden, opdat wij geen lust tot het kwaad zouden hebben, zoals zij lust gehad hebben.

⁷En wordt geen afgodendienaars, zoals sommigen van hen, zoals geschreven staat: Het volk zat neer om te eten, en om te drinken, en zij stonden op om te spelen.

⁸En laat ons niet ontucht plegen, zoals sommigen van hen gehoereerd hebben, en er vielen op één dag drie en twintig duizend.

⁹En laat ons Christus niet verzoeken, zoals ook sommigen van hen verzocht hebben, en werden van de slangen vernield.

¹⁰En mort niet, zoals ook sommigen van hen gemurmureerd hebben, en werden vernield van de verderver.

¹¹En deze dingen alle zijn hun overkomen tot voorbeelden; en zijn beschreven tot waarschuwing van ons, op die de einden van de eeuwen gekomen zijn.

¹²Zo dan, die denkt te staan, zie toe, dat hij niet valle.

¹³U heeft geen verzoeking bevangen dan menselijke; maar God is getrouw, Die u niet zal laten verzocht worden boven wat u aankunt; maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven, opdat u ze kunt verdragen.

¹⁴Daarom, mijn geliefden, vlucht van de afgodendienst.

¹⁵Als tot verstandigen spreek ik; oordeel u, wat ik zeg.

¹⁶De drinkbeker van de dankzegging, die wij dankzeggende zegenen, is die niet een gemeenschap van het bloed van Christus? Het brood, dat wij breken, is dat niet een gemeenschap van het lichaam van Christus?

¹⁷Want één brood is het, zo zijn wij velen één lichaam, omdat wij allen van één brood deelachtig zijn.

¹⁸Zie Israël, dat naar het vlees is; hebben niet degenen, die de offergaven eten, gemeenschap met het altaar?

¹⁹Wat zeg ik dan? Dat een afgod iets is, of dat het afgodenoffer iets is?

²⁰Ja, ik zeg, dat wat de heidenen offeren, zij de demonen offeren, en niet voor God; en ik wil niet, dat u met de demonen gemeenschap hebt.

²¹U kunt de drinkbeker van de Heere niet drinken, en de drinkbeker van de demonen; u kunt niet deelachtig zijn aan de tafel van de Heere, en aan de tafel van de demonen.

²²Of tergen wij de Heere? Zijn wij sterker dan Hij?

²³Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen zijn niet raadzaam; alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen stichten niet.

²⁴Niemand zoeke dat van zichzelf is; maar ieder zoeke dat van de anderen is.

²⁵Eet al wat in het vleeshuis verkocht wordt, niets ondervragende, vanwege het geweten;

²⁶Want de aarde is van de Heere, en de volheid daarvan.

²⁷En als u iemand van de ongelovigen noodt, en u daar gaan wilt, eet al wat u voorgesteld wordt, niets ondervragende, vanwege het geweten.

²⁸Maar zo iemand tot u zegt: Dat is afgodenoffer; eet het niet, omwille van degene, die u dat te kennen gegeven heeft, en omwille van het geweten. Want de aarde is van de Heere, en de volheid daarvan.

²⁹Maar ik zeg: om het geweten, niet van uzelf, maar van de anderen; want waarom wordt mijn vrijheid geoordeeld van een ander geweten?

³⁰En als ik door genade van het voedsel deelachtig ben, waarom word ik gelasterd over wat, waarvoor ik dankzeg?

³¹Hetzij dan dat u eet, hetzij dat u drinkt, hetzij dat u iets anders doet, doet het al ter ere Gods.

³²Wees zonder aanstoot te geven, en de Joden, en de Grieken, en van de Gemeente van God.

³³Zoals ik ook in alles allen behaag, niet zoekende mijn eigen voordeel, maar het voordeel van velen, opdat zij mochten behouden worden.