1 Korinthiërs 14

¹Jaag de liefde na, en ijvert om de geestelijke gaven, maar meest, dat u mag profeteren.

²Want die een vreemde taal spreekt, spreekt niet de mensen, maar tot God; want niemand verstaat het, maar met de geest spreekt hij geheimen.

³Maar die profeteert, spreekt de mensen stichting, en terechtwijzing en troost.

⁴Die een vreemde taal spreekt, die sticht zichzelf; maar die profeteert die sticht de Gemeente.

⁵En ik wil wel, dat u allen in vreemde talen spreekt, maar meer, dat u profeteert; want die profeteert, is meer dan die vreemde talen spreekt, tenzij dan, dat hij het uitlegge, opdat de Gemeente stichting mag ontvangen.

⁶En nu, broeders, als ik tot u kwam, en sprak vreemde talen, wat nut zou ik u doen, zo ik tot u niet sprak, of in openbaring, of in kennis, of in profetie of in onderwijzing?

⁷Zelfs ook de levenloze dingen, die geluid geven, hetzij fluit, hetzij citer, zo zij geen onderscheid met hun klank geven, hoe zal bekend worden, wat op de fluit of op de citer gespeeld wordt?

⁸Want ook als de bazuin een onzeker geluid geeft, wie zal zich tot de oorlog bereiden?

⁹Zo ook u, als u niet door de taal een duidelijke rede geeft, hoe zal verstaan worden wat gesproken wordt? Want u zult zijn als die in de lucht spreekt.

¹⁰Er zijn, naar het voorvalt, zo vele soorten van stemmen in de wereld, en geen daarvan is zonder stem.

¹¹Als ik dan de kracht van de stem niet weet, zo zal ik hem, die spreekt, barbaars zijn; en hij, die spreekt, zal bij mij barbaars zijn.

¹²Zo ook u, omdat u ijverig bent naar geestelijke gaven, zo zoekt dat u mag overvloedig zijn tot stichting van de Gemeente.

¹³Daarom, die in een vreemde taal spreekt, die bidde, dat hij het mag uitleggen.

¹⁴Want als ik in een vreemde taal bid, mijn geest bidt wel, maar mijn verstand is vruchteloos.

¹⁵Wat is het dan? Ik zal wel met de geest bidden, maar ik zal ook met het verstand bidden; ik zal wel met de geest zingen, maar ik zal ook met het verstand zingen.

¹⁶Anders, als u dankzegt met de geest, hoe zal degene, die de plaats van een ongeleerde vervult, amen zeggen op uw dankzegging, omdat hij niet weet, wat u zegt?

¹⁷Want u dankzegt wel behoorlijk, maar de ander wordt niet gesticht.

¹⁸Ik dank mijn God, dat ik meer vreemde talen spreek, dan u allen;

¹⁹Maar ik wil liever in de Gemeente vijf woorden spreken met mijn verstand, opdat ik ook anderen mag onderwijzen, dan tien duizend woorden in een vreemde taal.

²⁰Broeders, wordt geen kinderen in het verstand, maar wees kinderen in de boosheid, en wordt in het verstand volwassen.

²¹In de wet is geschreven: Ik zal door mensen van andere talen, en door andere lippen tot dit volk spreken, en ook zo zullen zij Mij niet horen, zegt de Heere.

²²Zo dan, de vreemde talen zijn tot een teken niet van hen, die geloven, maar de ongelovigen; en de profetie niet de ongelovigen, maar van hen, die geloven.

²³Als dan de hele Gemeente bijeenvergaderd was, en zij allen in vreemde talen spraken, en enige ongeleerden of ongelovigen inkwamen, zouden zij niet zeggen, dat u buiten zinnen was?

²⁴Maar als zij allen profeteerden, en een ongelovige of ongeleerde inkwame, die wordt van allen overtuigd, en hij wordt van allen geoordeeld.

²⁵En zo worden de verborgen dingen van zijn hart openbaar; en zo, vallende op zijn aangezicht, zal hij God aanbidden, en verkondigen, dat God werkelijk onder u is.

²⁶Wat is het dan, broeders? Wanneer u samenkomt, ieder van u, heeft hij een psalm, heeft hij een leer, heeft hij een vreemde taal, heeft hij een openbaring, heeft hij een uitlegging; laat alle dingen gebeuren tot stichting;

²⁷En zo iemand een vreemde taal spreekt, dat het door twee, of ten meeste drie gebeure, en bij beurte; en dat één het uitlegge.

²⁸Maar als er geen uitlegger is, dat hij zwijge in de Gemeente; maar dat hij tot zichzelf spreke, en tot God.

²⁹En dat twee of drie profeten spreken, en dat de anderen oordelen.

³⁰Maar als een ander, die er zit, iets geopenbaard is, dat de eerste zwijge.

³¹Want u kunt allen, de één na de ander profeteren, opdat zij allen leren, en allen getroost worden.

³²En de geesten van de profeten zijn de profeten onderworpen.

³³Want God is geen God van verwarring, maar van vrede, zoals in al de Gemeenten van de heiligen.

³⁴Dat uw vrouwen in de Gemeenten zwijgen; want het is haar niet toegelaten te spreken, maar bevolen onderworpen te zijn, zoals ook de wet zegt.

³⁵En zo zij iets willen leren, laat haar te huis haar eigen mannen vragen; want het staat lelijk voor de vrouwen, dat zij in de Gemeente spreken.

³⁶Is het Woord van God van u uitgegaan? Of is het tot u alleen gekomen?

³⁷Als iemand denkt een profeet te zijn, of geestelijke, die erkenne, dat, wat ik u schrijf, van de Heere geboden zijn.

³⁸Maar zo iemand onwetend is, die zij onwetend.

³⁹Zo dan, broeders, ijvert om te profeteren, en verhindert niet in vreemde talen te spreken.

⁴⁰Laat alle dingen eerlijk en met orde gebeuren.