1 Korinthiërs 7

¹Voor wat betreft nu de dingen, waarvan u mij geschreven hebt; het is een mens goed geen vrouw aan te raken.

²Maar vanwege de hoererijen zal ieder man zijn eigen vrouw hebben, en iedere vrouw zal haar eigen man hebben.

³De man zal aan de vrouw de schuldige goedwilligheid betalen; en evenzo ook de vrouw aan de man.

⁴De vrouw heeft de macht niet over haar eigen lichaam, maar de man; en evenzo ook de man heeft de macht niet over zijn eigen lichaam, maar de vrouw.

⁵Onttrekt u elkaar niet, tenzij dan met beider toestemming voor een tijd, opdat u zich tot vasten en bidden mag verledigen; en komt opnieuw bijeen, opdat u de satan niet verzoeke, omdat u zich niet kunt onthouden.

⁶Maar dit zeg ik uit toelating, niet uit bevel.

⁷Want ik wilde, dat alle mensen waren, zoals ikzelf ben; maar ieder heeft zijn eigen gave van God, de één wel zo, maar de andere zo.

⁸Maar ik zeg de ongetrouwden, en de weduwen: Het is hun goed, als zij blijven, zoals ik.

⁹Maar als zij zich niet kunnen onthouden, dat zij trouwen; want het is beter te trouwen dan te branden.

¹⁰Maar de getrouwden gebiede niet ik, maar de Heere, dat de vrouw van de man niet scheide.

¹¹En als zij ook scheidt, dat zij ongetrouwd blijve, of met de man verzoene; en dat de man de vrouw niet verlate.

¹²Maar de anderen zeg ik, niet de Heere: Als enig broeder een ongelovige vrouw heeft, en zij tevreden is bij hem te wonen, dat hij ze niet verlate;

¹³En een vrouw, die een ongelovige man heeft, en hij tevreden is bij haar te wonen, dat zij hem niet verlate.

¹⁴Want de ongelovige man is geheiligd door de vrouw, en de ongelovige vrouw is geheiligd door de man; want anders waren uw kinderen onrein, maar nu zijn zij heilig.

¹⁵Maar als de ongelovige scheidt, dat hij scheide. De broeder of de zuster wordt in zodanige gevallen niet dienstbaar gemaakt; maar God heeft ons tot vrede geroepen.

¹⁶Want wat weet u, vrouw, of u de man zult zalig maken? Of wat weet u, man, of u de vrouw zult zalig maken?

¹⁷Maar zoals God aan ieder heeft uitgedeeld, zoals de Heere ieder geroepen heeft, dat hij zo wandele; en zo verordene ik in al de Gemeenten.

¹⁸Is iemand, besneden zijnde, geroepen, die late zich geen voorhuid aantrekken; is iemand, in de voorhuid zijnde, geroepen, die late zich niet besnijden.

¹⁹De besnijdenis is niets, en de voorhuid is niets, maar de onderhouding van de geboden van God.

²⁰Ieder blijve in die beroeping, daar hij in geroepen is.

²¹Bent u, een dienaar zijnde, geroepen, laat u dat niet bekommeren; maar als u ook kunt vrij worden, gebruik dat liever.

²²Want die in de Heere geroepen is, een dienaar zijnde, die is een vrijgelatene van de Heere; evenzo ook, die vrij zijnde geroepen is, die is een dienaar van Christus.

²³U bent duur gekocht, wordt geen dienaren van de mensen.

²⁴Een ieder waarin hij geroepen is, broeders, die blijve in hetzelfde bij God.

²⁵Voor wat betreft de maagden nu, heb ik geen bevel van de Heere; maar ik zeg mijn gevoelen, als die barmhartigheid van de Heere gekregen heb, om getrouw te zijn.

²⁶Ik houd dan dit goed te zijn, om de aanstaande nood, dat het, zeg ik, de mens goed is zo te zijn.

²⁷Bent u aan een vrouw verbonden, zoek geen ontbinding; bent u ongebonden van een vrouw, zoek geen vrouw.

²⁸Maar als u ook trouwt, u zondigt niet; en als een maagd trouwt, zij zondigt niet. Maar zulke zullen verdrukking hebben in het vlees; en ik spare u.

²⁹Maar dit zeg ik, broeders, dat de tijd verder kort is; opdat ook die vrouwen hebben, zouden zijn als niet hebbende;

³⁰En die huilen, als niet huilend; en die blij zijn, als niet blij zijnde; en die kopen, als niet bezittende;

³¹En die deze wereld gebruiken, als niet misbruikende; want de gedaante van deze wereld gaat voorbij.

³²En ik wil, dat u zonder zorgen bent. De ongetrouwde bekommert zich met de dingen van de Heere, hoe hij de Heere zal behagen;

³³Maar die getrouwd is, bekommert zich met de dingen van de wereld, hoe hij de vrouw zal behagen.

³⁴Een vrouw en een maagd zijn onderscheiden. De ongetrouwde bekommert zich met de dingen van de Heere, opdat zij heilig zij, zowel aan lichaam als aan geest; maar die getrouwd is, bekommert zich met de dingen van de wereld, hoe zij de man zal behagen.

³⁵En dit zeg ik tot uw eigen voordeel; niet opdat ik een strik over u zou werpen, maar om u te leiden tot wat wel voegt, en bekwaam is, om de Heere wel aan te hangen, zonder herwaarts en daarheen getrokken te worden.

³⁶Maar zo iemand acht, dat hij ongepast handelt met zijn maagd, als zij over de jeugdige tijd gaat, en het zo moet gebeuren; die doe wat hij wil, hij zondigt niet; dat zij trouwen.

³⁷Maar die vast staat in zijn hart, geen noodzaak hebbende, maar macht heeft over zijn eigen wil, en dit in zijn hart besloten heeft, dat hij zijn maagd zal bewaren, die doet wel.

³⁸Zo dan, die haar ten huwelijk uitgeeft, die doet wel; en die ze ten huwelijk niet uitgeeft, die doet beter.

³⁹Een vrouw is door de wet verbonden, zo lange tijd haar man leeft; maar als haar man ontslapen is, zo is zij vrij, om te trouwen, die zij wil, alleen in de Heere.

⁴⁰Maar zij is gelukkiger, als zij zo blijft, naar mijn gevoelen. En ik meen ook de Geest van God te hebben.