1 Kronieken 12

¹Deze nu zijn het, die tot David kwamen naar Ziklag, toen hij nog besloten was voor het aangezicht van Saul, de zoon van Kis; zij waren ook onder de helden, die tot die strijd hielpen.

²Gewapend met bogen, rechts en links met stenen werpende, en met pijlen schietende uit de boog; zij waren van de broers van Saul, uit Benjamin.

³Het hoofd was Ahiëzer, en Joas, zonen van Semaa, de Gibeathiet; daarna Jeziel en Pelet, zonen van Azmaveth, en Beracha, en Jehu, de Anathothiet.

⁴En Jismaja, de Gibeoniet, was een held onder de dertig, en over dertig gesteld; en Jirmeja, en Jahaziel, en Johanan, en Jozabad, de Gederathiet;

⁵Eluzai, en Jerimoth, en Bealja, en Semarja, en Sefatja, de Harufiet;

⁶Elkana, en Jissia, en Azareël, en Joëzer, en Jasobam, de Korahieten;

⁷En Joëla en Zebadja, de zonen van Jeroham, van Gedor.

⁸Ook scheidden zich van de Gadieten af tot David, in die vesting naar de woestijn, strijdbare helden, soldaten ten oorlog, toegerust met groot schild en schild; en hun gezichten waren gezichten van de leeuwen; en zij waren als de reeën op de bergen in snelheid.

⁹Ezer was het hoofd; Obadja de tweede; Eliab de derde;

¹⁰Mismanna de vierde; Jirmeja de vijfde;

¹¹Attai de zesde; Eliël de zevende;

¹²Johanan de achtste; Elzabad de negende;

¹³Jormeja de tiende; Machbannai de elfde.

¹⁴Deze waren van de kinderen van Gad, hoofden van het leger; één van de kleinsten was over honderd, en de grootste over duizend.

¹⁵Deze zelfden zijn het, die over de Jordaan gingen in de eerste maand, toen zij vol was aan al haar oevers; en zij verdreven al de inwoners van de laagten, tegen het oosten en tegen het westen.

¹⁶Er kwamen ook van de kinderen van Benjamin en Juda op de vesting tot David.

¹⁷En David ging uit hun tegemoet, en antwoordde, en zei tot hen: Als u ten vrede tot mij gekomen bent, om mij te helpen, zo zal mijn hart één met u zijn; maar als het is, om mij aan mijn vijanden bedriegelijk over te leveren, daar toch geen wrevel in mijn handen is, de God van onze vaders zie het, en straffe het!

¹⁸En de Geest trok Amasai aan, de overste van de bevelhebbers, en hij zei: Wij zijn uw, o David, en met u zijn wij, u, zoon van Isaï. Vrede, vrede zij u, en vrede uw helperen; want uw God helpt u. Toen nam David hen aan, en stelde hen tot hoofden van de benden.

¹⁹Er vielen ook van Manasse tot David, toen hij met de Filistijnen kwam, om tegen Saul te strijden, alhoewel zij hen niet hielpen; want de vorsten van de Filistijnen verlieten hem met raad, zeggende: Met gevaar van onze hoofden zou hij tot Saul, zijn heer, vallen.

²⁰Toen hij naar Ziklag trok, vielen tot hem uit Manasse: Adnah, en Jozabad, en Jediael, en Michaël, en Jozabad, en Elihu, en Zillethai; hoofden van de duizenden, die in Manasse waren.

²¹En deze hielpen David mee tegen die benden; want alle deze waren strijdbare helden; en zij waren oversten in het leger.

²²Want er kwamen er in die tijd dag bij dag tot David, om hem te helpen, tot een groot leger toe, als een leger van God.

²³En dit zijn de getallen van de hoofden van degenen, die toegerust waren ten strijde, die tot David te Hebron kwamen, om het koninkrijk van Saul tot hem te wenden, naar de mond van JAHWEH:

²⁴Van de kinderen van Juda, die grote schilden en speren droegen, waren zes duizend en achthonderd toegerust ten strijde;

²⁵Van de kinderen van Simeon, strijdbare helden ten strijde, zeven duizend en honderd;

²⁶Van de kinderen van Levi, vier duizend en zeshonderd;

²⁷En Jehojada was overste van de Aäronieten; en met hem waren er drie duizend en zevenhonderd.

²⁸En Zadok was een jongeling, een kloek held; en uit het huis van zijn vader waren twee en twintig oversten;

²⁹En van de kinderen van Benjamin, de broers van Saul, drie duizend; want tot nog toe waren er velen van hen, die het met het huis van Saul hielden;

³⁰En van de kinderen van Efraïm, twintig duizend en achthonderd, strijdbare helden, mannen van naam in het huis van hun vaders;

³¹En van de halve stam van Manasse achttien duizend, die met namen uitgedrukt zijn, dat zij kwamen, om David koning te maken;

³²En van de kinderen van Issaschar, die ervaren waren in het verstand van de tijden, om te weten wat Israël doen moest; hun hoofden waren tweehonderd, en alle hun broers pasten op hun woord;

³³Uit Zebulon, uitgaande in het leger, toegerust ten strijde met alle krijgswapenen, vijftig duizend; en om een slagorde te houden met een onwankelbaar hart;

³⁴En uit Nafthali, duizend oversten, en bij hen met groot schild en speer, zeven en dertig duizend.

³⁵En uit de Danieten, ten strijde toegerust, acht en twintig duizend en zeshonderd;

³⁶En uit Aser, uitgaande in het leger, om krijgsorde te houden, waren veertig duizend;

³⁷En van de overzijde van de Jordaan, van de Rubenieten, en Gadieten, en de halve stam van Manasse, met allerlei krijgsgereedschap ten oorlog, honderd en twintigduizend.

³⁸Al deze soldaten, die zich in slagorde konden houden, kwamen met een volkomen hart te Hebron, om David koning te maken over geheel Israël. En ook was al het overige van Israël een hart, om David tot koning te maken.

³⁹En zij waren daar bij David drie dagen lang, etende en drinkende; want hun broers hadden voor hen wat toebereid.

⁴⁰En ook de naasten aan hen, tot aan Issaschar, en Zebulon, en Nafthali, brachten brood op ezels, en op kamelen, en op muildieren, en op runderen, meelspijs, stukken vijgen, en stukken rozijnen, en wijn, en olie, en runderen, en klein vee in menigte; want er was blijdschap in Israël.