1 Kronieken 19

¹En het gebeurde na deze, dat Nahas, de koning van de kinderen Ammons, stierf, en zijn zoon werd koning in zijn plaats.

²Toen zei David: Ik zal goedertierenheid doen aan Hanun, de zoon van Nahas; want zijn vader heeft goedertierenheid aan mij gedaan. Daarom zond David boden, om hem te troosten over zijn vader. Toen de knechten van David in het land van de kinderen Ammons tot Hanun kwamen, om hem te troosten,

³Zo zeiden de vorsten van de kinderen Ammons tot Hanun: Eer David uw vader in uw ogen, omdat hij troosters tot u gezonden heeft? Zijn niet zijn knechten tot u gekomen, om te doorzoeken, en om om te keren, en om het land te bespioneren?

⁴Daarom nam Hanun de knechten van David, en hij schoor hen, en sneed hun kleren half af tot aan de heupen, en liet hen heengaan.

⁵Zij nu gingen heen, en men boodschapte David van deze mannen; en hij zond hun tegemoet; want die mannen waren zeer beschaamd. De koning dan zei: Blijf te Jericho, totdat uw baard weer gegroeid is; kom dan opnieuw.

⁶Toen de kinderen Ammons zagen, dat zij zich in kwade reuk gebracht hadden bij David, zo zond Hanun en de kinderen Ammons duizend talenten zilver, om zich wagens en ruiters te huren uit Mesopotamië, en uit Syrië-Maächa, en uit Zoba;

⁷Zodat zij zich huurden twee en dertig duizend wagens; en de koning van Maächa en zijn volk kwamen en sloegen hun kamp op voor Medeba; ook verzamelden de kinderen Ammons uit hun steden, en zij kwamen ten strijde.

⁸Toen het David hoorde, zo zond hij Joab en het hele leger met de helden.

⁹Als de kinderen Ammons uitgetogen waren, zo stelden zij de slagorde voor de poort van de stad; maar de koningen, die gekomen waren, die waren bijzonder in het veld.

¹⁰Toen Joab zag, dat de spits van de slagorde van voren en van achteren tegen hem was, zo verkoos hij enige uit alle uitgelezenen in Israël, en hij stelde hen in orde tegen de Syriërs aan.

¹¹En het overige van het volk gaf hij in de hand van zijn broer Abisai, en zij stelden hen in orde tegen de kinderen Ammons aan.

¹²En hij zei: Als mij de Syriërs te sterk worden, zo zult u mij komen verlossen; en als de kinderen Ammons u te sterk worden, zo zal ik u verlossen.

¹³Wees sterk, en laat ons sterk zijn voor ons volk, en voor de steden van onze God; JAHWEH nu doe, wat goed is in Zijn ogen.

¹⁴Toen naderde Joab en het volk, dat bij hem was, ten strijde voor het aangezicht van de Syriërs; en zij vluchtten voor zijn aangezicht.

¹⁵Toen de kinderen Ammons zagen, dat de Syriërs vluchtten, zo vluchtten zij ook voor het aangezicht van Abisai, zijn broer, en zij kwamen in de stad; en Joab kwam te Jeruzalem.

¹⁶Als de Syriërs zagen, dat zij voor het aangezicht van Israël geslagen waren, zo zonden zij boden, en brachten de Syriërs uit, die aan de overzijde van de rivier woonden; en Sofach, de oorlogsoverste van Hadar-ezer, trok voor hun aangezicht heen.

¹⁷Toen het David werd aangezegd, zo verzamelde hij geheel Israël, en hij trok over de Jordaan, en hij kwam tot hen, en hij stelde de slagorde tegen hen. Als David de slagorde tegen de Syriërs gesteld had, zo streden zij met hem.

¹⁸Maar de Syriërs vluchtten voor het aangezicht van Israël, en David versloeg van de Syriërs zeven duizend wagens, en veertig duizend mannen te voet; daartoe doodde hij Sofach, de oorlogsoverste.

¹⁹Toen de knechten van Hadar-ezer zagen, dat zij geslagen waren, voor het aangezicht van Israël, zo maakten zij vrede met David, en dienden hem; en de Syriërs wilden de kinderen Ammons niet meer verlossen.