1 Samuël 6

¹Als nu de ark van JAHWEH zeven maanden in het land van de Filistijnen geweest was,

²Zo riepen de Filistijnen de priesters en de waarzeggers, zeggende: Wat zullen wij met de ark van JAHWEH doen? Laat ons weten, waarmee wij ze aan haar plaats zenden zullen.

³Zij dan zeiden: Als u de ark van de God van Israël wegzendt, zendt haar niet leeg weg, maar vergeldt Hem geheel een schuldoffer; dan zult u genezen worden, en u zal bekend worden, waarom Zijn hand van u niet afwijkt.

⁴Toen zeiden zij: Welk is dat schuldoffer, dat wij Hem vergelden zullen? En zij zeiden: Vijf gouden gezwellen, en vijf gouden muizen, naar het getal van de vorsten van de Filistijnen; want het is dezelfde plaag over u allen, en over uw vorsten.

⁵Zo maakt dan beelden van uw gezwellen, en beelden van uw muizen, die het land verderven, en geeft de God van Israël de eer; misschien zal Hij Zijn hand verlichten van over u, en van over uw god, en van over uw land.

⁶Waarom toch zou u uw hart verzwaren, zoals de Egyptenaars en Farao hun hart verzwaard hebben? Hebben zij niet, toen Hij wonderlijk met hen gehandeld had, hen laten trekken, dat zij heengingen?

⁷Nu dan, neemt en maakt een nieuwe wagen, en twee zogende koeien, op die geen juk gekomen is; span de koeien aan de wagen, en brengt haar kalveren van achter haar weer naar huis.

⁸Neem dan de ark van JAHWEH, en zet ze op de wagen, en legt de gouden kleinoden, die u Hem als schuldoffer vergelden zult, in een koffertje aan haar zijde; en zendt ze weg, dat zij heenga.

⁹Zie dan toe, als zij de weg van haar gebied opgaat naar Beth-semes, zo heeft Hij ons dit groot kwaad gedaan; maar zo niet, zo zullen wij weten, dat Zijn hand ons niet geraakt heeft; het is ons een toeval geweest.

¹⁰En die mensen deden zo, en namen twee zogende koeien, en spanden ze aan de wagen, en haar kalveren sloten zij in huis.

¹¹En zij zetten de ark van JAHWEH op de wagen, en het koffertje met de gouden muizen, en de beelden van hun gezwellen.

¹²De koeien nu gingen recht in die weg, op de weg naar Beth-semes op een straat; zij gingen steeds voort, al loeiende, en weken noch ter rechterhand noch ter linkerhand; en de vorsten van de Filistijnen gingen daarachter tot aan de grens van Beth-semes.

¹³En die van Beth-semes maaiden de tarweoogst in het dal, en als zij hun ogen ophieven, zagen zij de ark en verblijdden zich, als zij die zagen.

¹⁴En de wagen kwam op de akker van Jozua, de Beth-semiet, en bleef daar staande; en daar was een grote steen, en zij kloofden het hout van de wagen, en offerden de koeien aan JAHWEH als brandoffer.

¹⁵En de Levieten namen de ark van JAHWEH af en het koffertje, dat daarbij was, waarin de gouden kleinoden waren, en zetten ze op die grote steen; en die mensen van Beth-semes offerden brandoffers, en slachtten slachtoffers voor JAHWEH, op die dag.

¹⁶En als de vijf vorsten van de Filistijnen dat gezien hadden, zo keerden zij weer op die dag naar Ekron.

¹⁷Dit nu zijn de gouden gezwellen, die de Filistijnen aan JAHWEH als schuldoffer vergolden hebben: Voor Asdod één voor Gaza één, voor Askelon één, voor Gath één, voor Ekron één.

¹⁸Ook gouden muizen, naar het getal van alle steden van de Filistijnen, onder de vijf vorsten, van de versterkte steden af tot aan de landvlekken; en tot aan Abel, de grote steen, waarop zij de ark van JAHWEH neergesteld hadden, die tot op deze dag is op de akker van Jozua, de Beth-semiet.

¹⁹En de Heere sloeg onder die mensen van Beth-semes, omdat zij in de ark van JAHWEH gezien hadden; ja, Hij sloeg van het volk zeventig mannen, en vijftig duizend mannen. Toen bedreef het volk rouw, omdat JAHWEH een grote slag onder het volk geslagen had.

²⁰Toen zeiden de mensen van Beth-semes: Wie zou kunnen bestaan voor het aangezicht van JAHWEH, deze heilige God? En tot wie van ons zal Hij optrekken?

²¹Zo zonden zij boden tot de inwoners van Kirjath-jearim, zeggende: De Filistijnen hebben de ark van JAHWEH teruggebracht; kom af, haalt ze omhoog tot u.