2 Kronieken 18

¹Josafat nu had rijkdom en eer in overvloed; en hij verzwagerde zich aan Achab.

²En na verloop van enige jaren trok hij af tot Achab naar Samaria; en Achab slachtte schapen en runderen voor hem in menigte, en voor het volk, dat met hem was; en hij porde hem aan, om op te trekken naar Ramoth in Gilead.

³Want Achab, de koning van Israël, zei tot Josafat, de koning van Juda: Zult u met mij gaan naar Ramoth in Gilead? En hij zei tot hem: Zo zal ik zijn, zoals u bent, en zoals uw volk is, zal mijn volk zijn, en wij zullen met u zijn in deze strijd.

⁴Verder zei Josafat tot de koning van Israël: Vraag toch als heden naar het woord van JAHWEH.

⁵Toen verzamelde de koning van Israël de profeten, vierhonderd mannen, en hij zei tot hen: Zullen wij tegen Ramoth in Gilead ten strijde trekken, of zal ik het nalaten? En zij zeiden: Trek op, want God zal hen in de hand van de koning geven.

⁶Maar Josafat zei: Is hier niet nog een profeet van JAHWEH, dat wij van hem vragen mochten?

⁷Toen zei de koning van Israël tot Josafat: Er is nog één man, om door hem JAHWEH te vragen; maar ik haat hem, want hij profeteert over mij niets goeds, maar altijd kwaad; deze is Micha, de zoon van Jimla. En Josafat zei: de koning zegge niet zo.

⁸Toen riep de koning van Israël een kamerling, en hij zei: Haal haastig Micha, de zoon van Jimla.

⁹De koning van Israël nu en Josafat, de koning van Juda, zaten elk op zijn troon, bekleed met hun kleren, en zij zaten op het plein, aan de deur van de poort van Samaria; en al de profeten profeteerden in hun aanwezigheid.

¹⁰En Zedekia, de zoon van Kenaana, had zich ijzeren hoornen gemaakt, en hij zei: Zo zegt JAHWEH: Met deze zult u de Syriërs stoten, totdat u hen geheel verdaan zult hebben.

¹¹En al de profeten profeteerden zo, zeggende: Trek op naar Ramoth in Gilead, en u zult voorspoedig zijn, want JAHWEH zal hen in de hand van de koning geven.

¹²De bode nu, die heengegaan was, om Micha te roepen, sprak tot hem, zeggende: Zie, de woorden van de profeten zijn, uit één mond, goed tot de koning; dat nu toch uw woord zij, zoals van één uit hen, en spreek het goede.

¹³Maar Micha zei: Zo waarachtig als JAHWEH leeft, wat mijn God zeggen zal, dat zal ik spreken!

¹⁴Als hij tot de koning gekomen was, zo zei de koning tot hem: Micha, zullen wij naar Ramoth in Gilead ten strijde trekken, of zal ik het nalaten? En hij zei: Trek op, en u zult voorspoedig zijn, want zij zullen in uw hand gegeven worden.

¹⁵En de koning zei tot hem: Tot hoevele reizen zal ik u bezweren, opdat u tot mij niet spreekt, dan de waarheid, in de Naam van JAHWEH?

¹⁶En hij zei: Ik zag het hele Israël verstrooid op de bergen, zoals schapen, die geen herder hebben; en JAHWEH zei: Deze hebben geen heer; ieder kere weer naar zijn huis in vrede.

¹⁷Toen zei de koning van Israël tot Josafat: Heb ik tot u niet gezegd: Hij zal over mij niets goeds, maar kwaad profeteren?

¹⁸Verder zei hij: Daarom hoort het woord van JAHWEH: Ik zag JAHWEH, zittende op Zijn troon, en al het hemelse leger, staande aan Zijn rechterhand en Zijn linkerhand.

¹⁹En JAHWEH zei: Wie zal Achab, de koning van Israël, overreden, dat hij optrekke, en valle te Ramoth in Gilead? Daarna zei Hij: Deze zegt zo, en die zegt zo.

²⁰Toen kwam een geest voort, en stond voor het aangezicht van JAHWEH, en zei: Ik zal hem overreden. En JAHWEH zei tot hem: Waarmee?

²¹En Hij zei: Ik zal uitgaan, en een leugengeest zijn in de mond van al zijn profeten. En Hij zei: U zult overreden, en zult er ook in slagen; ga uit, en doe zo.

²²Nu dan, zie, JAHWEH heeft een leugengeest in de mond van deze uw profeten gegeven, en JAHWEH heeft kwaad over u gesproken.

²³Toen trad Zedekia, de zoon van Kenaana, toe, en sloeg Micha op de kaak, en hij zei: Door wat weg is de Geest van JAHWEH van mij doorgegaan, om u aan te spreken?

²⁴En Micha zei: Zie, u zult het zien op die dag, als u zult gaan van kamer in kamer, om u te versteken.

²⁵De koning van Israël nu zei: Neem Micha, en brengt hem weer tot Amon, de overste van de stad, en tot Joas, de zoon van de koning;

²⁶En u zult zeggen: Zo zegt de koning: Zet deze in de gevangenis, en spijst hem met brood van de bedruktheid, en met water van de bedruktheid, totdat ik met vrede wederkom.

²⁷En Micha zei: Als u enigszins met vrede wederkomt, zo heeft JAHWEH door mij niet gesproken. Verder zei hij: Hoor, u volken altegaar!

²⁸Zo trok de koning van Israël, en Josafat, de koning van Juda, op naar Ramoth in Gilead.

²⁹En de koning van Israël zei tot Josafat: Als ik mij versteld heb, zal ik in de strijd komen; maar u, trek uw kleren aan. Zo verstelde zich de koning van Israël, en zij kwamen in de strijd.

³⁰De koning nu van Syrië had geboden aan de oversten van de wagens, die hij had, zeggende: U zult niet strijden tegen kleinen noch groten, maar tegen de koning van Israël alleen.

³¹Het gebeurde dan, als de oversten van de wagens Josafat zagen, dat zij zeiden: Die is de koning van Israël; en zij trokken rondom hem, om te strijden; maar Josafat riep, en JAHWEH hielp hem, en God wendde hen van hem af.

³²Want het gebeurde, als de oversten van de wagens zagen, dat het de koning van Israël niet was, dat zij van achter hem afkeerden.

³³Toen spande een man de boog in zijn eenvoud, en schoot de koning van Israël tussen de gespen en tussen het pantsier. Toen zei hij tot de voerman: Keer uw hand en voer mij uit het leger, want ik ben verwond.

³⁴En de strijd nam op die dag toe, en de koning van Israël deed zich met de wagen staande houden tegenover de Syriërs, tot de avond toe; en hij stierf ter tijd, als de zon onderging.