2 Kronieken 26

¹Toen nam het hele volk van Juda Uzzia (die nu zestien jaar oud was), en maakte hem koning in de plaats van zijn vader Amazia.

²Die bouwde Eloth, en bracht ze weer aan Juda, nadat de koning met zijn vaders ontslapen was.

³Zestien jaar was Uzzia oud, toen hij koning werd, en hij regeerde twee en vijftig jaar te Jeruzalem; en de naam van zijn moeder was Jecholia, van Jeruzalem.

⁴En hij deed dat recht was in de ogen van JAHWEH, naar alles, wat zijn vader Amazia gedaan had.

⁵Want hij begaf zich om God te zoeken, in de dagen van Zacharia, die verstandig was in de visioenen Gods; in de dagen nu, dat hij JAHWEH zocht, maakte hem God voorspoedig.

⁶Want hij trok uit, en streed tegen de Filistijnen, en brak de muur van Gath, en de muur van Jabne, en de muur van Asdod; daartoe bouwde hij steden in Asdod, en onder de Filistijnen.

⁷En God hielp hem tegen de Filistijnen, en tegen de Arabieren, die te Gur-baal woonden, en tegen de Meunieten.

⁸En de Ammonieten gaven Uzzia geschenken; en zijn naam ging tot de ingang van Egypte, want hij sterkte zich ten hoogste.

⁹Daartoe bouwde Uzzia torens te Jeruzalem, aan de Hoekpoort en aan de Dalpoort, en aan de hoeken; en hij sterkte ze.

¹⁰Hij bouwde ook torens in de woestijn, en hieuw vele putten uit, omdat hij veel vee had, zowel in de laagten als in de effene velden; akkerlieden en wijngaardeniers op de bergen en op de vruchtbare velden; want hij was een liefhebber van de landbouw.

¹¹Verder had Uzzia een legermacht van geoefenden ten oorlog, uittrekkende ten strijde bij benden, naar het getal van hun monstering, door de hand van Jeiël, de schrijver, en Mahaseja, de ambtman; onder de hand van Hananja, één van de vorsten van de koning.

¹²Het hele getal van de familiehoofden, van de strijdbare helden, was twee duizend en zeshonderd.

¹³En onder hun hand was een leger van driehonderd zeven duizend en vijfhonderd, die met strijdbare kracht zich ten oorlog oefenden, om de koning tegen de vijand te helpen.

¹⁴En Uzzia bereidde voor hen, voor het hele leger, schilden, en speren, en helmen, en pantsieren, en bogen, zelfs tot de slingerstenen toe.

¹⁵Hij maakte ook te Jeruzalem kunstige werken, bedenking van kunstige werkmeesters, dat zij op de torens en op de hoeken zijn zouden, om met pijlen en met grote stenen, te schieten; zo ging zijn naam tot verre toe uit, want hij werd wonderlijk geholpen, totdat hij sterk was.

¹⁶Maar als hij sterk geworden was, verhief zich zijn hart tot verdervens toe, en hij overtrad tegen JAHWEH, zijn God; want hij ging in de tempel van JAHWEH, om te roken op het reukaltaar.

¹⁷Maar Azaria, de priester, ging hem na, en met hem priesters van JAHWEH, tachtig kloeke mannen.

¹⁸En zij wederstonden de koning Uzzia, en zeiden tot hem: Het komt u niet toe, Uzzia, voor JAHWEH te roken, maar de priesters, Aärons zonen, die geheiligd zijn, om te roken; ga uit het heiligdom, want u hebt overtreden, en het zal u niet tot eer zijn van JAHWEH God.

¹⁹Toen werd Uzzia boos, en het reukwerk was in zijn hand, om te roken; als hij nu boos werd tegen de priesters, rees de melaatsheid op aan zijn voorhoofd, voor het aangezicht van de priesters in het huis van JAHWEH, van boven het reukaltaar.

²⁰Toen zag de hoofdpriester Azaria op hem, en al de priesters en ziet, hij was melaats aan zijn voorhoofd, en zij verdreven hem haastig vandaar, ja hij zelf werd ook gedreven uit te gaan, omdat JAHWEH hem geplaagd had.

²¹Zo was de koning Uzzia melaats tot aan de dag van zijn dood; en melaats zijnde, woonde hij in een afgezonderd huis, want hij was van het huis van JAHWEH afgesneden; Jotham nu, zijn zoon, was over het huis van de koning, richtende het volk van het land.

²²Het overige nu van de geschiedenissen van Uzzia, de eerste en de laatste, heeft de profeet Jesaja, de zoon van Amos, beschreven.

²³En Uzzia ontsliep met zijn vaders, en zij begroeven hem bij zijn vaders, in het veld van de begrafenis, die van de koningen was; want zij zeiden: hij is melaats; en zijn zoon Jotham werd koning in zijn plaats.