2 Kronieken 33

¹Manasse was twaalf jaar oud, als hij koning werd, en regeerde vijf en vijftig jaren te Jeruzalem.

²En hij deed dat kwaad was in de ogen van JAHWEH, naar de gruwelijke dingen van de heidenen, die JAHWEH voor het aangezicht van de Israëlieten uit de bezitting verdreven had.

³Want hij bouwde de hoogten weer op, die zijn vader Jehizkia afgebroken had, en richtte voor de Baäls altaren op, en maakte bossen, en boog zich neer voor al het leger van de hemel, en diende ze;

⁴En bouwde altaren in het huis van JAHWEH, waarvan JAHWEH gezegd had: Te Jeruzalem zal Mijn Naam zijn tot in eeuwigheid.

⁵Daartoe bouwde hij altaren voor al het leger van de hemel, in beide de voorhoven van het huis van JAHWEH.

⁶En hij deed zijn zonen door het vuur gaan, in het dal van de zoon van Hinnom, en pleegde bezwering, en gaf op vogelgeschrei acht, en toverde, en hij stelde waarzeggers en duivelskunstenaren; en hij deed zeer veel kwaads in de ogen van JAHWEH, om Hem tot toorn te verwekken.

⁷Hij stelde ook de gelijkenis van een gesneden beeld, die hij gemaakt had, in het huis van God, waarvan God gezegd had tot David en tot zijn zoon Salomo: In dit huis, en te Jeruzalem, dat Ik uit alle stammen van Israël gekozen heb, zal Ik Mijn Naam zetten tot in eeuwigheid.

⁸En Ik zal de voet van Israël niet meer doen wijken van het land, dat Ik uw vaders besteld heb; alleen zo zij waarnemen te doen, al wat Ik hun geboden heb, naar de hele wet, en voorschriften, en rechten, door de hand van Mozes.

⁹Zo deed Manasse Juda en de inwoners te Jeruzalem dwalen, dat zij erger deden dan de heidenen, die JAHWEH voor het aangezicht van de Israëlieten vernietigd had.

¹⁰JAHWEH sprak wel tot Manasse en tot zijn volk; maar zij merkten daar niet op.

¹¹Daarom bracht JAHWEH over hen de oorlogsoversten, die de koning van Assyrië had, die Manasse gevangen namen onder de doornen; en zij bonden hem met twee koperen ketenen, en voerden hem naar Babel.

¹²En als hij hem benauwde, bad hij het aangezicht van JAHWEH, van zijn God, ernstig aan, en vernederde zich zeer voor het aangezicht van de God van zijn vaders,

¹³En bad Hem; en Hij liet Zich van hem verbidden, en hoorde zijn smeking, en Hij bracht hem weer te Jeruzalem, in zijn koninkrijk. Toen erkende Manasse, dat God JAHWEH is.

¹⁴En na deze bouwde hij de buitenmuur aan de stad van David, aan de westzijde van Gihon in het dal, en tot de ingang van de Vispoort, en omsingelde Ofel, en verhief die zeer; hij legde ook krijgsoversten in alle versterkte steden in Juda.

¹⁵En hij nam de vreemde goden en die gelijkenis uit het huis van JAHWEH weg, en ook al de altaren, die hij gebouwd had op de berg van het huis van JAHWEH, en te Jeruzalem; en hij wierp ze buiten de stad.

¹⁶En hij richtte het altaar van JAHWEH toe, en offerde daarop dankoffers en lofoffers, en zei tot Juda, dat zij JAHWEH, de God van Israël, dienen zouden.

¹⁷Maar het volk offerde nog op de hoogten, hoewel aan JAHWEH, hun God.

¹⁸Het overige nu van de geschiedenissen van Manasse, en zijn gebed tot zijn God, ook de woorden van de zieners, die tot hem gesproken hebben in de Naam van JAHWEH, de God van Israël, ziet, die zijn in de geschiedenissen van de koningen van Israël;

¹⁹En zijn gebed, en hoe God Zich van hem heeft laten verbidden, ook al zijn zonde, en zijn overtreding, en de plaatsen, waarop hij hoogten gebouwd, en bossen en gesneden beelden gesteld heeft, voordat hij vernederd werd, ziet, dat is beschreven in de woorden van de zieners.

²⁰En Manasse ontsliep met zijn vaders, en zij begroeven hem in zijn huis; en zijn zoon Amon werd koning in zijn plaats.

²¹Amon was twee en twintig jaar oud, als hij koning werd, en regeerde twee jaren te Jeruzalem.

²²En hij deed dat kwaad was in de ogen van JAHWEH, zoals zijn vader Manasse gedaan had; want Amon offerde al de gesneden beelden, die zijn vader Manasse gemaakt had, en diende ze.

²³Maar hij vernederde zich niet voor het aangezicht van JAHWEH, zoals Manasse, zijn vader, zich vernederd had; maar deze Amon vermenigvuldigde de schuld.

²⁴En zijn knechten maakten een samenzwering tegen hem, en doodden hem in zijn huis.

²⁵Maar het volk van het land sloeg hen allen, die de samenzwering tegen de koning Amon gemaakt hadden; en het volk van het land maakte zijn zoon Josia koning in zijn plaats.