2 Samuël 5

¹Toen kwamen alle stammen van Israël tot David te Hebron; en zij spraken, zeggende: Zie, wij, uw gebeente en uw vlees zijn wij.

²Daartoe ook te voren, toen Saul koning over ons was, was u Israël uitvoerende en inbrengende; ook heeft JAHWEH tot u gezegd: U zult Mijn volk Israël weiden, en u zult tot een voorganger zijn over Israël.

³Zo kwamen alle oudsten van Israël tot de koning te Hebron; en de koning David maakte een verbond met hen te Hebron, voor het aangezicht van JAHWEH; en zij zalfden David tot koning over Israël.

⁴Dertig jaar was David oud, als hij koning werd; veertig jaren heeft hij geregeerd.

⁵Te Hebron regeerde hij over Juda zeven jaren en zes maanden; en te Jeruzalem regeerde hij drie en dertig jaren over geheel Israël en Juda.

⁶En de koning trok met zijn mannen naar Jeruzalem, tegen de Jebusieten, die in dat land woonden. En zij spraken tot David, zeggende: U zult hier niet inkomen, maar de blinden en kreupelen zullen u afdrijven; dat wil zeggen: David zal hier niet inkomen.

⁷Maar David nam de burg Sion in; die is de stad van David.

⁸Want David zei op diezelfde dag: Al wie de Jebusieten slaat, en geraakt aan die watergoot, en die kreupelen, en die blinden, die van Davids ziel gehaat zijn, die zal tot een hoofd en tot een overste zijn; daarom zegt men: Een blinde en kreupele zal in het huis niet komen.

⁹Zo woonde David in de burg en noemde die Davids stad. En David bouwde rondom van Millo af en naar binnen.

¹⁰David nu ging steeds voort, en werd groot; want JAHWEH, de God van de legermachten, was met hem.

¹¹En Hiram, de koning van Tyrus, zond boden tot David, en cederhout, en timmerlieden, en metselaars; en zij bouwden David een huis.

¹²En David merkte, dat JAHWEH hem tot een koning over Israël bevestigd had, en dat Hij zijn koninkrijk verheven had, omwille van Zijn volk Israël.

¹³En David nam meer bijvrouwen, en vrouwen van Jeruzalem, nadat hij van Hebron gekomen was; en David werden meer zonen en dochters geboren.

¹⁴En dit zijn de namen van degenen, die hem te Jeruzalem geboren zijn: Schammua, en Schobab, en Nathan, en Salomo.

¹⁵En Ibchar, en Elischua en Nefeg, en Jafia,

¹⁶En Elischama, en Eljada, en Elifeleth.

¹⁷Als nu de Filistijnen hoorden, dat zij David tot koning over Israël gezalfd hadden, zo trokken alle Filistijnen op om David te zoeken; en David, dat horende, trok af, naar de burg.

¹⁸En de Filistijnen kwamen en verspreidden zich in het dal Refaim.

¹⁹Zo vraagde David JAHWEH, zeggende: Zal ik optrekken tegen de Filistijnen? Zult U ze in mijn hand geven? En JAHWEH zei tot David: Trek op, want Ik zal de Filistijnen zeker in uw hand geven.

²⁰Toen kwam David te Baäl-perazim; en David sloeg hen daar, en zei: JAHWEH heeft mijn vijanden voor mijn aangezicht gescheurd, als een scheur van de wateren; daarom noemde hij de naam van die plaats, Baäl-perazim.

²¹En zij lieten hun afgoden daar; en David en zijn mannen namen ze op.

²²Daarna trokken de Filistijnen weer op; en zij verspreidden zich in het dal Refaim.

²³En David vraagde JAHWEH, Die zei: U zult niet optrekken; maar trek om tot achter hen, dat u aan hen komt van tegenover de moerbeziënbomen;

²⁴En het gebeure, als u hoort het geruis van een gang in de toppen van de moerbeziënbomen, dan rep u; want dan is JAHWEH voor uw aangezicht uitgegaan, om het leger van de Filistijnen te slaan.

²⁵En David deed zo, zoals JAHWEH hem geboden had; en hij sloeg de Filistijnen van Geba af, totdat u komt te Gezer.