4 Baruch 1

¹En het gebeurde, toen de koning van de Chaldeeën de kinderen van Israël gevangen wegvoerde, dat God tot Jeremia sprak en tot hem zei: Jeremia, Mijn uitverkorene, sta op en ga uit deze stad, u en Baruch, want Ik ben op het punt haar te verderven vanwege de menigte van de zonden van hen die in haar wonen.

²Want ook uw gebed is als een vaste pilaar in het midden van de stad, en als een muur van diamant die haar omringt.

³Staat dan op en gaat heen en trekt uit, eer de macht van de Chaldeeën komt en de stad omsingelt.

⁴En Jeremia sprak, zeggende: Ik smeek U, mijn Heere, gebied uw dienaar, dat hij voor uw aangezicht spreke.

⁵En de Heere zei tot hem: Spreek, Mijn uitverkorene Jeremia.

⁶En Jeremia sprak en zei: O Heere, U Die alle dingen bevat, zoudt U deze uitverkoren stad overgeven in de hand van de Chaldeeën, opdat de koning met zijn volken zich beroeme en zegge: Ik heb de stad Gods overweldigd?

⁷O Heere, maar als U het wilt, laat zij door uw hand verdorven worden.

⁸En de Heere zei tot Jeremia: Omdat u Mijn uitverkorene zijt, sta op en trek uit, u en Baruch, want Ik ben op het punt haar te verderven om de zonden van hen die in haar wonen.

⁹Noch de koning noch zijn macht zal in de stad kunnen binnengaan, als Ik niet eerst haar poorten geopend heb.

¹⁰Nu dan, sta op en ga heen tot Baruch, en verkondig hem deze woorden. En als gijlieden opgestaan zijt,

¹¹wanneer het het zesde uur van de nacht geworden is, komt op de muur van de stad, en ik zal u tonen dat, als ik niet eerst de stad verderf, zij niet kunnen binnengaan.

¹²En toen de Heere dit gezegd had, ging Hij weg van Jeremia.