4 Baruch 4

¹En toen het morgen werd, ziet, het leger van de Chaldeeën omsingelde de stad.

²En de grote engel blies op de bazuin en zei: Gaat binnen, u leger van de Chaldeeën; want ziet, de poort is voor u geopend.

³En meteen ging de koning binnen met zijn legermachten, en zij voerden al het volk gevangen weg.

⁴En meteen nam Jeremia de sleutels van het huis des heiligdoms en ging buiten de stad, en wierp deze sleutels voor de zon, zeggende: Ik zeg u, o zon, neem de sleutels van het huis Gods en bewaar ze tot de dag waarop de Heere ze van u afeisen zal; want ons is het niet gegeven, naar onze geboorte, om ze te bewaren.

⁵Want wij zijn bevonden, terwijl wij onze zonden bedekten, onwaardige bewaarders te zijn.

⁶En terwijl Jeremia nog huilde over het volk, brachten zij hem naar buiten, terwijl zij hem voortsleepten en sleurden met het volk tot in Babylon.

⁷En Baruch nam stof en wierp het op zijn hoofd, en zat neder en hief deze weeklacht aan, zeggende: Om welke oorzaak is Jeruzalem verwoest? Om de zonde van het geliefde volk, en zij is overgegeven in de hand van haar vijand, om onze zonden en die van het volk.

⁸Opdat de goddelozen zich niet beroemen en zeggen: Wij hebben vermocht de stad Gods in te nemen door onze kracht; niet door uw sterkte hebt u haar vermocht, maar om onze zonden is zij aan u overgegeven.

⁹Onze God zal Zich over ons ontfermen en ons teruggeven in onze stad; maar u zult geen leven hebben.

¹⁰Zij zijn onze vaderen Abraham en Izak en Jakob, want zij zijn uit deze wereld heengegaan en hebben de verwoesting van deze stad niet gezien.

¹¹En na dit gezegd te hebben ging hij uit, huilend, en zei: Ik treur om u, o Jeruzalem. En hij ging uit de stad en woonde in een graf.

¹²En hij verbleef in een graf, en de engelen kwamen tot hem en verkondigden hem aangaande alles.