Baruch 3

¹ALMACHTIGE Heere, U God van Israël, een ziel die in benauwdheid is, en een angstige geest roept tot U.

²Hoor Heere, en wees genadig, want wij hebben voor U gezondigd.

³Want U bent gezeten in alle eeuwen, en wij vergaan in alle eeuwen.

⁴Almachtige Heere, U God van Israël, hoor toch het gebed van de gestorvenen van Israël, en van de kinderen die voor U gezondigd hebben, die de stem van Heere hun God niet gehoord hebben, daarom hebben ons ook deze ellenden aangekleefd.

⁵Gedenk niet de ongerechtigheden van onze vaders, maar gedenk aan Uw hand en aan Uw naam te dezer tijd.

⁶Want U bent Heere onze God, en wij zullen U loven, Heere.

⁷Want daarom hebt U Uw vrees gegeven in onze harten, opdat wij Uw naam zouden aanroepen, en wij zullen U loven in onze vreemdelingschap, en wij hebben ter harte genomen al de ongerechtigheden van onze vaders, die tegen U gezondigd hebben.

⁸Zie, wij zijn vandaag in onze vreemdelingschap waarheen U ons verstrooid hebt, tot een smaad en tot een vloek, en tot een schuldvordering naar al de ongerechtigheden van onze vaders, die van Heere onze God afgeweken zijn.

⁹Hoor Israël, de geboden van het leven, laat ze ter ore ingaan, opdat u wijsheid mag weten.

¹⁰Wat is er Israël, dat u in het land van de vijanden bent?

¹¹U bent verouderd geworden in een vreemd land, u bent verontreinigd geworden onder de doden, u bent gerekend met degenen, die in het graf zijn.

¹²U hebt de fontein van de wijsheid verlaten.

¹³Als u op de weg van God had gewandeld, u zou eeuwig met vrede gewoond hebben.

¹⁴Leer waar wijsheid is, waar sterkte is, waar vernuft is, opdat u meteen mag weten waar een lang leven en een zalig leven is, waar het licht van de ogen is, en vrede.

¹⁵Wie heeft haar plaats gevonden, en wie is in haar schatkamers ingegaan?

¹⁶Waar zijn de oversten van de heidenen, en die heersen over de wilde dieren, die op aarde zijn?

¹⁷Die spotten met de vogels van de hemel, en het zilver tot een schat verzamelen, en het goud, waar de mensen op betrouwen, en hun bezitting is geen einde.

¹⁸Want die het zilver bewerken, en daarvoor zorgvuldig zijn, waarvan geen uitvinding van hun werken is,

¹⁹Die zijn verdwenen en in het graf neergedaald, en anderen zijn in hun plaats opgestaan.

²⁰De nakomelingen hebben het licht gezien, en hebben op de aarde gewoond, maar de weg van de wetenschap hebben zij niet gekend.

²¹En hebben haar paden niet verstaan, en hebben die niet aangenomen; hun kinderen zijn ver van haar weggebleven.

²²Zij is in Kanaän niet gehoord, noch in Theman gezien geworden.

²³De kinderen van Hagar doorzoeken de wetenschap wel op aarde, de kooplieden van Merran en Theman, en de fakkeldichters en andere onderzoekers van de wetenschap, maar de weg van de wijsheid hebben zij niet gekend, noch gedacht aan haar paden.

²⁴O Israël hoe groot is het huis van God! en hoe hoog de plaats van Zijn woning!

²⁵Zij is groot, en heeft geen einde, hoog, en onmetelijk.

²⁶Daar waren de reuzen, beroemde mensen, die van de beginne geweest zijn; groot waren zij van lichaam, en ervaren in de oorlog.

²⁷Deze heeft Heere niet gekozen, noch hun de weg van de kennis te verstaan gegeven.

²⁸Zij zijn vergaan, omdat zij de wetenschap niet gehad hebben, zij zijn vergaan vanwege hun onberadenheid.

²⁹Wie is ten hemel opgevaren, en heeft haar gevat, en haar uit de wolken neergebracht?

³⁰Wie is getogen over de zee, en heeft haar gevonden, en zal haar brengen voor uitverkoren goud?

³¹Daar is niemand die haar weg weet, noch haar pad bedenkt.

³²Maar die alle dingen weet, die kent haar; Hij heeft haar gevonden door Zijn vernuft, die de aarde bereid heeft tot een eeuwige tijd, die ze vervuld heeft met viervoetige gedierten.

³³Die het licht zendt, en het gaat voort; Hij roept het, en het is Hem gehoorzaam met beven.

³⁴En de sterren lichten in haar nachtwaken, en zijn verheugd.

³⁵Hij heeft geroepen, en zij hebben gezegd: Wij zijn hier; zij hebben geschenen met vrolijkheid voor Hem, die haar gemaakt had.

³⁶Deze is onze God, en geen ander is tegen Hem te achten.

³⁷Hij heeft al de weg van de wetenschap gevonden, en Hij heeft die gegeven aan Jakob Zijn knecht, en aan Israël, dat door Hem geliefd geweest is. Daarna is zij op aarde gezien en heeft onder de mensen mee verkeerd.