Baruch 4

¹DEZE wijsheid is het boek van de geboden van God, en de wet die in eeuwigheid bestaat. Allen die haar onderhouden is zij ten leven, maar die haar verlaten zullen sterven.

²Bekeer u, Jakob, en neem haar aan; wandel tot verlichting voor het licht van deze.

³Geef aan een ander uw heerlijkheid niet, noch wat u nuttig is, aan een vreemd volk.

⁴Zalig zijn wij Israël, want wat God behaagt is ons bekend.

⁵Heb goede moed mijn volk, u herinnering van Israël.

⁶U bent de heidenen verkocht, maar niet ten verderve; en omdat u God vertoornd hebt, bent u de vijanden overgegeven.

⁷Want u hebt Hem die u gemaakt heeft tot toorn verwekt, als u de demonen hebt geofferd, en niet God.

⁸U hebt de eeuwige God vergeten die u geteeld heeft, en u hebt Jeruzalem bedroefd die u gevoedsterd heeft.

⁹Want zij heeft gezien de toorn die van God over u komen zou, en heeft gezegd: Hoor toe, u buren van Sion, want God heeft groot leed over mij gebracht.

¹⁰Want ik heb gezien de gevangenis van mijn zonen en dochters, die de Eeuwige over hen gebracht heeft.

¹¹Want ik heb hen opgevoed met vreugde, maar ik heb hen heengezonden met huilen en rouw.

¹²Niemand verblijde zich over mij, die een weduwe en van velen verlaten ben; ik ben tot een woestijn geworden, om de zonden van mijn kinderen, omdat zij van de wet van God zijn afgeweken;

¹³En hebben Zijn rechten niet gekend, en hebben niet gewandeld op de weg van de geboden van God, en zijn niet gegaan op de paden van de tuchtiging in Zijn gerechtigheid.

¹⁴Kom u buren van Sion, en gedenkt de gevangenis van mijn zonen en dochters, die de Eeuwige over hen heeft gebracht.

¹⁵Want Hij heeft over hen gebracht een volk van verre, een onbeschaamd volk, en van een andere taal.

¹⁶Want zij hebben geen schaamte gehad voor de oude, en van het kind hebben zij zich niet ontfermd, en de eenzame hebben zij van haar dochters beroofd.

¹⁷Maar ik? waarin kan ik u te hulp komen?

¹⁸Maar die dit kwaad over u gebracht heeft, zal u verlossen uit de hand van uw vijanden.

¹⁹Ga heen, kinderen, gaat heen, maar ik ben verwoest gelaten.

²⁰Ik heb het kleed van de vrede uitgetogen, en heb de zak van mijn smeking aangedaan, ik zal tot de Eeuwige roepen in mijn dagen.

²¹Heb moed, kinderen, roept tot God, en Hij zal u verlossen uit het geweld, en uit de hand van de vijanden.

²²Want ik heb nu van de Eeuwige uw verlossing gehoopt, en mij is vreugde toegekomen van de Heilige; omwille van de barmhartigheid, die u haastig zal komen van onze eeuwige Verlosser.

²³Ik heb u uitgezonden met treuren en huilen, maar God zal u mij wedergeven met blijdschap en vrolijkheid in de eeuwigheid.

²⁴Want zoals nu de buren van Sion uw gevangenis gezien hebben, zo zullen zij haast zien uw verlossing door onze God, die u over u komen zal, met grote heerlijkheid en glans van de Eeuwige.

²⁵U kinderen, lijdt geduldig de toorn, die van God over u is gekomen, want uw vijand heeft u zeer vervolgd, maar u zult haast zijn verderf zien, en u zult op hun halzen treden.

²⁶Mijn tedere kinderen zijn door scherpe wegen heengegaan; zij zijn weggerukt als een kudde, die door de vijanden geroofd is.

²⁷Heb moed, kinderen, en roept tot God, want die dit over u gebracht heeft zal aan u gedenken.

²⁸Want zoals uw gedachte is geweest om van God te verdwalen, zo doet tienmaal meer ijver om, bekeerd zijnde, Hem te zoeken.

²⁹Want die dit kwaad over u gebracht heeft, zal over u brengen een eeuwige vreugde met uw verlossing.

³⁰Heb moed, Jeruzalem, want Hij die u genoemd heeft, zal u troosten.

³¹Onzalig zijn zij, die u het kwaad aangedaan hebben, en die zich verheugd hebben over uw val.

³²Onzalig zijn de steden, die uw kinderen gediend hebben; onzalig de stad, die uw kinderen ontvangen heeft.

³³Want zoals zij zich verheugd heeft over uw val, en zich vervrolijkt heeft over uw ongeval, zo zal zij zich bedroeven over haar eigen verwoesting.

³⁴En ik zal rondom van haar wegnemen de menigte van het volk waarover zij zich verheugt, en haar roem zal in rouw veranderen.

³⁵Want een vuur zal over haar uitgaan van de Eeuwige, vele dagen lang, en zij zal door de demonen bewoond worden, een lange tijd.

³⁶Zie om u, Jeruzalem tegen de opgang, en zie de vreugde die u van God komt.

³⁷Zie, uw kinderen, die u hebt uitgezonden, komen; zij komen verzameld van het oosten tot het westen door het woord van de Heilige, en verheugen zich over de heerlijkheid van God.