Boek der Wijsheid 16

¹DAAROM zijn zij door dergelijke terecht geplaagd, en door een menigte van de beesten gepijnigd geweest.

²In plaats van zulk een plaag, hebt u aan uw volk goedertierenheid bewezen, dat u een vreemde smaak, tot een voedsel, namelijk kwartels hebt toebereid, om de lust van hun begeerte te verzadigen.

³Opdat anderen, die tot voedsel lust hadden, vanwege de vertoonde plaag van de dingen die over hen gezonden waren, hen ook van de noodwendige begeerte zouden afkeren, maar deze, hebbende een kleine tijd gebrek geleden, ook de vreemde smaak zouden deelachtig zijn.

⁴Want het betaamde dat degenen, die tirannie oefenden, een onvermijdelijke behoefte overkwam, en deze alleen getoond werd, hoe hun vijanden gepijnigd werden.

⁵Want ook wanneer een schrikkelijke woede van de dieren over hen kwam, en zij door de beten van de schadelijke slangen verdorven werden,

⁶Zo duurde uw toorn niet tot aan het einde, maar zij werden voor een kleine tijd ontroerd tot terechtwijzing, hebbende een teken van de behoudenis, om hen te doen gedenken aan het gebod van uw wet.

⁷Want wie zich daartoe keerde, werd niet behouden door wat hij aanschouwd had, maar door u de behouder van allen.

⁸En ook daarmee hebt u onze vijanden doen verstaan, dat u het bent die uit alle kwaad verlost.

⁹Want die werden wel van de beten van de sprinkhanen en vliegen gedood, en geen genezing werd voor hun ziel gevonden, omdat zij waard waren van zulke geplaagd te worden.

¹⁰Maar uw kinderen zijn ook zelfs van de tanden van de venijnige draken niet overwonnen; want uw barmhartigheid kwam hen tegemoet, en genas hen.

¹¹Want zij werden als met prikkelen gestoken om te gedenken aan uw woorden, en snel weer geheeld, opdat zij niet, vervallende in een diepe vergetelheid, zulken zouden worden, die niet zouden kunnen aangehaald worden door uw goedertierenheid.

¹²Want noch kruid noch pleister heeft hen genezen, maar, Heere, Uw woord, dat alle dingen heelt.

¹³Want U hebt macht over leven en over dood, U leidt af tot de poorten van het dodenrijk en leidt daar weer uit.

¹⁴En een mens doodt wel een ander door zijn boosheid maar de geest die uitgevaren is kan hij niet doen terugkeren, noch de ziel teruggeven die weggenomen is.

¹⁵Het is onmogelijk Uw hand te ontvluchten.

¹⁶Want de goddelozen weigerende U te kennen, zijn door Uw sterke arm gegeseld geworden, door ongewone regen, hagel en plasregen onvermijdelijk vervolgd, en door het vuur verteerd wordende.

¹⁷Want (dat op het hoogste te verwonderen is) het vuur had een meerdere kracht in het water, dat toch alles uitblust, want de wereld strijdt voor de rechtvaardigen.

¹⁸Want soms matigde zich de vlam, opdat zij niet zou verbranden de beesten, die tegen de goddelozen uitgezonden waren, maar daar zij klaar zouden zien, dat zij door Gods oordeel aangedreven werden.

¹⁹Soms brandde ook de vlam in het midden van het water boven de kracht van het vuur, opdat zij het gewas van het land van de onrechtvaardigen zou verderven.

²⁰Daarentegen hebt U Uw volk gevoed met voedsel van de engelen, en toebereid brood van de hemel gezonden zonder hun arbeid, vermogende allerlei vermaking te geven, en geschikt voor elke smaak.

²¹Want deze Uw onderstutting maakt Uw zoetigheid tegen Uw kinderen openbaar, maar dienende tot begeerte van degene die daartoe kwam, werd zij afgestemd op wat een ieder wilde.

²²Ook bleef sneeuw en ijs onder het vuur, en versmolt niet, opdat zij zouden erkennen dat het vuur brandende in de hagel en bliksemende in de regen, het gewas van de vijanden verdorven had.

²³Daarentegen heeft het ook zijn eigen kracht vergeten, opdat de rechtvaardigen zouden gevoed worden.

²⁴Want het schepsel dienende U, die alles geschapen hebt, strekt zijn kracht uit tot straf tegen de onrechtvaardigen, en laat hen strekken tot goedertierenheid voor degenen die U betrouwen.

²⁵Daarom ook toen in alles veranderd zijnde, diende zij Uw alvoedende gave, naar de wil van de behoeftigen.

²⁶Opdat Uw kinderen, die U lief hebt, Heere, leren zouden, dat niet het gewas van de vruchten de mens voedt, maar dat Uw woord onderhoudt degenen die U geloven.

²⁷Want wat van het vuur niet verdorven was, dat versmolt geheel, zijnde verwarmd door een kleine straal van de zon.

²⁸Opdat zo bekend zij, dat men de zon moet voorkomen om U te danken, en U ontmoeten tegen de opgang van het licht.

²⁹Want de hoop van de ondankbaren zal versmelten als een rijm die van de winter valt, en zal wegvloeien zoals onnut water.