Boek der Wijsheid 19

¹MAAR de toorn overviel de goddelozen zonder ontferming tot aan het einde.

²Want God wist van tevoren ook hun toekomende dingen, dat zij hen zouden toelaten te vertrekken en met haast heengezonden hebbende, berouw zouden krijgen, en hen zouden vervolgen.

³Want hebbende nog de rouw in handen en klagende bij de graven van de doden, namen zij een ander dwaas voornemen: die zij met smekingen hadden uitgestoten, deze hebben zij als vluchtenden vervolgd.

⁴Want de noodzakelijkheid, die zij waard waren, trok hen tot dit einde, en bracht hen in een vergetelheid van de dingen die hun overkomen waren, opdat zij vervullen zouden de plaag die aan hun pijnen nog ontbrak.

⁵En opdat Uw volk een zeer wonderlijke reis doen zou, maar zij een vreemde dood vinden.

⁶Want het hele schepsel werd in zijn aard opnieuw herschapen, dienende Uw bijzondere geboden; en opdat Uw kinderen zouden onbeschadigd bewaard zijn, overschaduwde de wolk de legerplaats.

⁷En waar tevoren water stond, zag men droog land opkomen, en uit de Rode zee een weg zonder verhindering, en uit een sterke vloed, een grasdragend veld.

⁸Waardoor al het volk overging, dat met Uw hand beschermd werd, en wonderlijke wonderwerken zag.

⁹Want zij werden als paarden geweid en huppelden zoals lammeren, prijzende U Heere, die hen verlost had.

¹⁰Want zij waren nog gedachtig de dingen die gebeurd waren in het land waar zij vreemdeling waren; hoe de aarde in plaats van voortteling van beesten, vliegen had voortgebracht, en de rivier in plaats van vissen, een menigte van kikkers uitgeborreld had.

¹¹En ten laatste hebben zij ook gezien een nieuwe geboorte van vogels, toen zij door lust gedreven zijnde lekker voedsel begeerden.

¹²Want tot hun troost kwamen kwartels op uit de zee; maar de straffen kwamen over de zondaars;

¹³Niet zonder voorgaande tekenen van zekere geweldige bliksemen, want zij leden rechtvaardig voor hun eigen boosheden, omdat zij een zwaarder vijandschap tegen vreemdelingen geoefend hadden als die van Sodom; want deze namen de onbekenden die daar kwamen niet aan, maar anderen dwongen tot dienstbaarheid de vreemdelingen, die hun weldaden bewezen hadden.

¹⁴En niet alleen dat, maar mochten ook niet lijden dat iemand over hen de wacht hield, omdat zij de vreemden vijandig ontvingen.

¹⁵En zij plaagden met zware arbeid degenen, die zij met feestviering ontvangen hadden, en die nu reeds metgezellen waren van hun rechten.

¹⁶Maar zij werden ook met blindheid geslagen, zoals degenen die voor de deur van de rechtvaardigen waren; want met dikke duisternis omgeven zijnde, zocht elk de weg van zijn deur.

¹⁷Want de elementen worden op passende wijze door zichzelf veranderd, zoals in een snarenspel de tonen de naam van de melodie veranderen, blijvende altijd in hun weerklank, dat men afleiden kan uit een ijverig opmerken van de dingen die gebeurd zijn.

¹⁸Want de land-dieren veranderen in water-dieren, en die gemaakt waren om te zwemmen gingen op de aarde.

¹⁹Het vuur was krachtig in het water, hebbende zijn eigen kracht vergeten; en het water vergat zijn uitblussende natuur.

²⁰Opnieuw de vlammen verzengden niet het vlees van de zeer licht verderfelijke beesten, wandelende in het midden daarvan, en dat als ijs licht smeltende hemelse voedsel versmolt niet.

²¹Want, Heere, in allen hebt U Uw volk groot en heerlijk gemaakt en hebt het niet onwaardig gekeurd altijd en in alle plaatsen bij te staan.