Daniël 1

¹In het derde jaar van het koninkrijk van Jojakim, de koning van Juda, kwam Nebukadnezar, de koning van Babel, te Jeruzalem, en belegerde haar.

²En JAHWEH gaf Jojakim, de koning van Juda, in zijn hand, en een deel van de voorwerpen van het huis van God; en hij bracht ze in het land van Sinear, in het huis van zijn god; en de voorwerpen bracht hij in het schathuis van zijn god.

³En de koning zei tot Aspenaz, de overste van zijn kamerlingen, dat hij voorbrengen zou enige uit de Israëlieten, te weten, uit het koninklijk zaad, en uit de prinsen;

⁴Jongemannen, aan die geen gebrek was, maar knap qua uiterlijk, en vernuftig in alle wijsheid, en ervaren in wetenschap, en kloek van verstand, en in die bekwaamheid was, om te staan in het paleis van de koning; en dat men hen onderwees in de boeken en taal van de Chaldeeën.

⁵En de koning verordende hun, wat men ze dag bij dag geven zou van de stukken van het voedsel van de koning, en van de wijn van zijn drank, en dat men hen drie jaar zo grootbracht, en dat zij ten einde daarvan zouden staan voor het aangezicht van de koning.

⁶Daaronder nu waren uit de kinderen van Juda: Daniël, Hananja, Misael en Azarja.

⁷En de overste van de kamerlingen gaf hun andere namen, en Daniël noemde hij Beltsazar, en Hananja Sadrach, en Misael Mesach, en Azarja Abed-nego.

⁸Daniël nu nam voor in zijn hart, dat hij zich niet zou ontreinigen met de stukken van het voedsel van de koning, noch met de wijn van zijn drank; daarom verzocht hij van de overste van de kamerlingen, dat hij zich niet mocht ontreinigen.

⁹En God gaf Daniël genade en barmhartigheid voor het aangezicht van de overste van de kamerlingen.

¹⁰Want de overste van de kamerlingen zei tot Daniël: Ik vrees mijn heer, de koning, die uw voedsel, en uw drank verordend heeft; want waarom zou hij uw gezichten droeviger zien, dan van de jongemannen, die in gelijkheid met u zijn? Zo zou u mijn hoofd bij de koning schuldig maken.

¹¹Toen zei Daniël tot Melzar, die de overste van de kamerlingen gesteld had over Daniël, Hananja, Misael en Azarja:

¹²Beproef toch uw knechten tien dagen lang, en men geve ons van het gezaaide te eten, en water te drinken.

¹³En men zie voor uw aangezicht onze gedaanten, en de gedaante van de jongemannen, die de stukken van het voedsel van de koning eten; en doe met uw knechten, naar dat u zien zult.

¹⁴Toen hoorde hij hen in deze zaak, en hij beproefde ze tien dagen.

¹⁵Ten einde nu van de tien dagen, zag men, dat hun gedaanten schoner waren, en zij vetter waren van vlees dan al de jongemannen, die de stukken van het voedsel van de koning aten.

¹⁶Toen gebeurde het, dat Melzar de stukken van hun voedsel wegnam, en ook de wijn van hun drank, en hij gaf hun van het gezaaide.

¹⁷Aan deze vier jongemannen nu gaf God wetenschap en verstand in alle boeken, en wijsheid; maar Daniël gaf Hij verstand in allerlei visioenen en dromen.

¹⁸Ten einde nu van de dagen, waarvan de koning gezegd had, dat men hen zou inbrengen, zo bracht ze de overste van de kamerlingen in voor het aangezicht van Nebukadnezar,

¹⁹En de koning sprak met hen; maar er werd uit hen allen niemand gevonden, gelijk Daniël, Hananja, Misael en Azarja; en zij stonden voor het aangezicht van de koning.

²⁰En in alle zaken van verstandige wijsheid, die de koning hun afvroeg, zo vond hij hen tienmaal boven al de tovenaars en sterrekijkers, die in zijn hele koninkrijk waren.

²¹En Daniël bleef tot het eerste jaar van de koning Kores toe.