Deuteronomium 2

¹Daarna keerden wij ons, en reisden naar de woestijn, de weg van de Schelfzee, zoals JAHWEH tot mij gesproken had, en wij trokken om het gebergte Seïr, vele dagen.

²Toen sprak JAHWEH tot mij, zeggende:

³U hebt dit gebergte genoeg omgetrokken; keer u naar het noorden;

⁴En gebied het volk, zeggende: U zult doortrekken aan het gebied van uw broers, de kinderen van Ezau, die in Seïr wonen; zij zullen wel voor u vrezen; maar u zult u zeer wachten.

⁵Meng u niet met hen; want Ik zal u van hun land niet geven, ook niet tot de betreding van een voetzool; want Ik heb Ezau het gebergte Seïr ter erfenis gegeven.

⁶Voedsel zult u voor geld van hen kopen, dat u eet; en ook zult u water voor geld van hen kopen, dat u drinkt.

⁷Want JAHWEH, uw God, heeft u gezegend in al het werk van uw hand; Hij kent uw wandelen door deze zo grote woestijn; deze veertig jaren is JAHWEH, uw God, met u geweest; geen ding heeft u ontbroken.

⁸Als wij nu doorgetrokken waren van onze broers, de kinderen van Ezau, die in Seïr woonden, van de weg van het vlakke veld, van Elath, en van Ezeon-geber, zo keerden wij ons, en doortrokken de weg van de woestijn van Moab.

⁹Toen sprak JAHWEH tot mij: Verschrik Moab niet, en meng u niet met hen in de strijd; want Ik zal u geen erfenis van hun land geven, omdat Ik aan Lots kinderen Ar ter erfenis gegeven heb.

¹⁰De Emieten woonden te voren daarin, een groot, en veelvuldig, en lang volk, zoals de Enakieten.

¹¹Deze werden ook voor reuzen gehouden, als de Enakieten; en de Moabieten noemden hen Emieten.

¹²Ook woonden de Horieten te voren in Seïr; maar de kinderen van Ezau verdreven hen uit de bezitting en vernietigden hen van hun aangezicht, en hebben in hun plaats gewoond; zoals Israël gedaan heeft aan het land van zijn erfenis, dat JAHWEH hun gegeven heeft.

¹³Nu, maakt u op, en trekt over de beek Zered. Zo trokken wij over de beek Zered.

¹⁴De dagen nu, die wij gewandeld hebben van Kades-barnea, totdat wij over de beek Zered getrokken zijn, waren acht en dertig jaren; totdat het hele geslacht van de soldaten uit het midden van de legers verteerd was, zoals JAHWEH hun gezworen had.

¹⁵Zo was ook de hand van JAHWEH tegen hen, om hen uit het midden van de legers te verslaan, totdat zij verteerd waren.

¹⁶En het gebeurde, als al de soldaten verteerd waren, uit het midden van de legers wegstervende,

¹⁷Dat JAHWEH tot mij sprak, zeggende:

¹⁸U zult vandaag doortrekken aan Ar, het gebied van Moab;

¹⁹En u zult naderen tegenover de kinderen Ammons; verschrik die niet, en meng u met hen niet; want Ik zal u van het land van de kinderen Ammons geen erfenis geven, omdat Ik het aan Lots kinderen ter erfenis gegeven heb.

²⁰Dit werd ook voor een land van de reuzen gehouden; de reuzen woonden te voren daarin, en de Ammonieten noemden hen Zamzummieten;

²¹Een groot, en veelvuldig, en lang volk, als de Enakieten; en JAHWEH vernietigde hen voor hun aangezicht, zodat zij hen uit de bezitting verdreven, en aan hun plaats woonden;

²²Zoals Hij aan de kinderen van Ezau, die in Seïr wonen, gedaan heeft, voor wier aangezicht Hij de Horieten vernietigde; en zij verdreven hen uit de bezitting, en hebben aan hun plaats gewoond tot op deze dag.

²³Ook hebben de Kafthorieten, die uit Kafthor uittrokken, de Avieten, die in Hazerim tot Gaza toe woonden, vernietigd, en aan hun plaats gewoond.

²⁴Maak u op, reist heen, en gaat over de beek Arnon; zie, Ik heb Sihon, de koning van Hesbon, de Amoriet, en zijn land, in uw hand gegeven; begint te erven, en mengt u met hen in de strijd.

²⁵Te deze dage zal Ik beginnen uw schrik en uw vrees te geven over het aangezicht van de volken, onder de gehele hemel; die uw gerucht zullen horen, die zullen sidderen, en bang zijn van uw aangezicht.

²⁶Toen zond ik boden uit de woestijn Kedemot tot Sihon, de koning van Hesbon, met woorden van vrede, zeggende:

²⁷Laat mij door uw land doortrekken; ik zal alleen langs de weg voorttrekken; ik zal noch ter rechterhand noch ter linkerhand uitwijken.

²⁸Verkoop mij voedsel voor geld, dat ik ete, en geef mij water voor geld, dat ik drinke; alleen laat mij op mijn voeten doortrekken;

²⁹Zoals de kinderen van Ezau, die in Seïr wonen, en de Moabieten, die in Ar wonen, mij gedaan hebben; totdat ik over de Jordaan kome in het land, dat JAHWEH, onze God, ons geven zal.

³⁰Maar Sihon, de koning van Hesbon, wilde ons door hetzelfde niet laten doortrekken; want JAHWEH, uw God, verhardde zijn geest, en verstokte zijn hart, opdat Hij hem in uw hand gave, zoals het is op deze dag.

³¹En JAHWEH zei tot mij: Zie, Ik heb begonnen Sihon en zijn land voor uw aangezicht te geven; begin dan te erven, om zijn land erfelijk te bezitten.

³²En Sihon trok uit ons tegemoet, hij en al zijn volk, ten strijde, naar Jahaz.

³³En JAHWEH, onze God, gaf hem voor ons aangezicht; en wij sloegen hem, en zijn zonen, en al zijn volk.

³⁴En wij namen in die tijd al zijn steden in, en wij verbanden alle steden, mannen, en vrouwen, en kinderen; wij lieten niemand overblijven.

³⁵Het vee alleen roofden wij voor ons, en de roof van de steden, die wij innamen.

³⁶Van Aroër af, dat aan de oever van de beek Arnon is, en de stad, die aan de beek is, ook tot Gilead toe, was er geen stad, die voor ons te hoog was; JAHWEH, onze God, gaf dat alles voor ons aangezicht.

³⁷Behalve tot het land van de kinderen Ammons naderde u niet, noch tot de hele streek van de beek Jabbok, noch tot de steden van het gebergte, noch tot iets, dat JAHWEH, onze God, ons verboden had.