Deuteronomium 9

¹Hoor, Israël! u zult vandaag over de Jordaan gaan, dat u inkomt, om volken te erven, die groter en sterker zijn dan u; steden, die groot en tot in de hemel gesterkt zijn;

²Een groot en lang volk, kinderen van de Enakieten; die u kent, en waarvan u gehoord hebt: Wie zou bestaan voor het aangezicht van de kinderen van Enak?

³Zo zult u vandaag weten, dat JAHWEH, uw God, Degene is, die voor uw aangezicht doorgaat, een verterend vuur: Die zal hen vernietigen, en Die zal hen voor uw aangezicht neerwerpen; en u zult ze uit de bezitting verdrijven, en zult hen haastig te niet doen, zoals JAHWEH tot u gesproken heeft.

⁴Wanneer hen nu JAHWEH, uw God, voor uw aangezicht zal hebben uitgestoten, zo spreek niet in uw hart, zeggende: JAHWEH heeft mij om mijn gerechtigheid ingebracht, om dit land te erven; want, om de goddeloosheid van deze volken, verdrijft hen JAHWEH voor uw aangezicht uit de bezitting.

⁵Niet om uw gerechtigheid, noch om de oprechtheid van uw hart, komt u er heen in, om hun land te erven; maar om de goddeloosheid van deze volken, verdrijft hen JAHWEH, uw God, voor uw aangezicht uit de bezitting: en om het woord te bevestigen, dat JAHWEH, uw God, aan uw vaders, Abraham, Izak en Jakob, gezworen heeft.

⁶Weet dan, dat u JAHWEH, uw God, niet om uw gerechtigheid, dit goede land geeft, om dat te erven; want u bent een hardnekkig volk.

⁷Gedenk, vergeet niet, dat u JAHWEH, uw God, in de woestijn, zeer vertoornd hebt; van die dag af, dat u uit Egypteland uitgegaan bent, totdat u kwam aan deze plaats, bent u opstandig geweest tegen JAHWEH.

⁸Want aan Horeb vertoornde u JAHWEH zeer, dat Hij Zich tegen u vertoornde, om u te vernietigen.

⁹Als ik op de berg geklommen was, om te ontvangen de stenen tafelen, de tafelen van het verbond, dat JAHWEH met u gemaakt had, toen bleef ik veertig dagen en veertig nachten op de berg, at geen brood, en dronk geen water.

¹⁰En JAHWEH gaf mij de twee stenen tafelen, met Gods vinger beschreven; en daarop, naar al de woorden, die JAHWEH op de berg, uit het midden van het vuur, op de dag van de verzameling, met u gesproken had.

¹¹Zo gebeurde het, na verloop van veertig dagen en veertig nachten, als mij JAHWEH de twee stenen tafelen, de tafelen van het verbond, gaf,

¹²Dat JAHWEH tot mij zei: Sta op, ga haastig af van hier; want uw volk, dat u uit Egypte hebt uitgevoerd, heeft het verdorven; zij zijn haastig afgeweken van de weg, die Ik hun geboden had; zij hebben zich een gegoten beeld gemaakt.

¹³Verder sprak JAHWEH tot mij, zeggende: Ik heb dit volk aangemerkt, en zie, het is een hardnekkig volk.

¹⁴Laat van Mij af, dat Ik hen vernietige, en hun naam van onder de hemel uitdoe; en Ik zal u tot een machtiger en meerder volk maken, dan dit is.

¹⁵Toen keerde ik mij, en ging van de berg af; de berg nu brandde van vuur, en de twee tafelen van het verbond waren op beide mijn handen.

¹⁶En ik zag toe, en zie, u had tegen JAHWEH, uw God, gezondigd; u had u een gegoten kalf gemaakt; u was haastig afgeweken van de weg, die u JAHWEH geboden had.

¹⁷Toen vatte ik de twee tafelen, en wierp ze heen uit beide mijn handen, en brak ze voor uw ogen.

¹⁸En ik wierp mij neer voor het aangezicht van JAHWEH, als in het eerst, veertig dagen en veertig nachten; ik at geen brood, en dronk geen water; om al uw zonde, die u had gezondigd, doende dat kwaad is in de ogen van JAHWEH, om Hem tot toorn te verwekken.

¹⁹Want ik vreesde vanwege de toorn en de woede waarmee JAHWEH zeer op u vertoornd was, om u te vernietigen; maar JAHWEH verhoorde mij ook op dat moment.

²⁰Ook vertoornde Zich JAHWEH zeer tegen Aäron, om hem te vernietigen; maar ik bad ook in die tijd voor Aäron.

²¹Maar uw zonde, het kalf, dat u had gemaakt, nam ik, en verbrandde het met vuur, en stampte het, malende het wel, totdat het verdund werd tot stof; en zijn stof wierp ik in de beek, die van de berg afvliet.

²²Ook vertoornde u JAHWEH zeer te Thab-era en te Massa, en te Kibroth-thaava.

²³Verder als JAHWEH u zond uit Kades-barnea, zeggende: Ga op en erft dat land, dat Ik u gegeven heb; zo was u de mond van JAHWEH, van uw God, opstandig, en geloofde Hem niet, en was Zijn stem niet gehoorzaam.

²⁴Opstandig bent u geweest tegen JAHWEH, van de dag af, dat ik u gekend heb.

²⁵En ik wierp mij neer voor het aangezicht van JAHWEH, die veertig dagen en veertig nachten, waarin ik mij neerwierp, omdat JAHWEH gezegd had, dat Hij u vernietigen zou.

²⁶En ik bad tot JAHWEH, en zei: Heere, JAHWEH, verderf Uw volk en Uw erfdeel niet, dat U door Uw grootheid verlost hebt; dat U uit Egypte door een sterke hand hebt uitgevoerd.

²⁷Gedenk aan Uw knechten, Abraham, Izak en Jakob; zie niet op de hardheid van dit volk, noch op zijn goddeloosheid, noch op zijn zonde;

²⁸Opdat het land, vanwaar U ons hebt uitgevoerd, niet zegge: Omdat ze JAHWEH niet kon brengen in het land, waarvan Hij hun gesproken had, en omdat Hij hen haatte, heeft Hij ze uitgevoerd, om hen te doden in de woestijn.

²⁹Zij zijn toch Uw volk, en Uw erfdeel, dat U door Uw grote kracht, en door Uw uitgestrekte arm hebt uitgevoerd!