Esther (apocrief) 15

¹EN het gebeurde op de derde dag dat zij ophield van bidden, en legde haar treurklederen af, en trok haar heerlijke kleren aan.

²En zeer sierlijk opgetooid zijnde, riep zij de Verlosser aan, en die alle dingen ziet; en nam haar twee dienaressen met zich.

³En leunde op de ene, als zich zeer sierlijk houdende.

⁴En de andere volgde haar, oplichtende de sleep van haar kleding.

⁵Zij was blozende in de jeugd van haar schoonheid, en haar aangezicht was vrolijk, en als vriendelijk, maar haar hart was benauwd van vrees.

⁶En als zij al de deuren ingegaan was, stond zij stil voor de koning, daar hij was gezeten op zijn koninklijke stoel, en bekleed was met al de kleding van zijn heerlijkheid, geheel in het goud en kostelijke gesteenten, en was zeer verschrikkelijk.

⁷En zijn aangezicht opheffende, dat van heerlijkheid glinsterde, zag hij haar met hevige toorn aan, en de koningin zonk neer, en haar kleur veranderde, en zij viel in onmacht, en boog zich neer op het hoofd van de dienstmaagd die voorging.

⁸En God veranderde het hart van de koning tot goedheid, en hem werd bange, en hij sprong af van zijn troon, en omving haar met zijn armen, totdat zij tot zichzelf kwam, en troostte haar met woorden van de vrede, en zei tot haar: Wat is u Esther? ik ben uw broer, heb goede moed, u zult niet sterven, want dit gebod geldt ook voor ons.

⁹Kom hierheen; en zijn gouden scepter opheffende, legde die op haar hals,

¹⁰En omhelsde haar, en zei: Spreek tot mij.

¹¹En zij zei tot hem: Ik zag u aan, heer, als een engel van God, en mijn hart werd beroerd uit vrees van uw heerlijkheid;

¹²Want u bent wonderlijk, heer, en uw aangezicht is vol genade.

¹³En als zij dat zei, viel zij weer in onmacht.

¹⁴En de koning werd beroerd, en al zijn dienaren troostten haar.