Exodus 1

¹Dit nu zijn de namen van de zonen van Israël, die in Egypte gekomen zijn, met Jakob; zij kwamen er in, elk met zijn huis.

²Ruben, Simeon, Levi, en Juda;

³Issaschar, Zebulon, en Benjamin;

⁴Dan en Nafthali, Gad en Aser.

⁵Al de zielen nu, die uit Jakobs heup voortgekomen zijn, waren zeventig zielen; maar Jozef was in Egypte.

⁶Toen nu Jozef gestorven was, en al zijn broers, en al dat geslacht,

⁷Zo werden de Israëlieten vruchtbaar en groeiden overvloedig, en zij vermeerderden, en werden geheel zeer machtig, zodat het land met hen vervuld werd.

⁸Daarna stond een nieuwe koning op over Egypte, die Jozef niet gekend had;

⁹Die zei tot zijn volk: Zie, het volk van de Israëlieten is veel, ja, machtiger dan wij.

¹⁰Kom aan, laat ons verstandig tegen hen handelen, opdat het niet vermenigvuldige, en het gebeure, als er enige strijd voorvalt, dat het zich ook niet vervoege tot onze vijanden, en tegen ons strijde, en uit het land optrekke.

¹¹En zij zetten oversten van de belastingen over hetzelfde, om het te verdrukken met hun dwangarbeid; want men bouwde voor Farao voorraadsteden, Pitom en Raamses.

¹²Maar hoe meer zij het verdrukten, hoe meer het vermeerderde, en hoe meer het groeide; zodat zij verdrietig waren vanwege de Israëlieten.

¹³En de Egyptenaars deden de Israëlieten dienen met hardheid;

¹⁴Zodat zij hun het leven bitter maakten met harde dienst, in leem en in bakstenen, en met alle dienst op het veld, met al hun dienst, die zij hen deden dienen met hardheid.

¹⁵Daarenboven sprak de koning van Egypte tot de verloskundigen van de Hebreïnnen, van wie de ene naam Sifra was, en de naam van de andere Pua was;

¹⁶En zei: Wanneer u de Hebreïnnen in het baren helpt, en ziet haar op de stoelen; is het een zoon, zo doodt hem; maar is het een dochter, zo laat haar leven!

¹⁷Maar de verloskundigen vreesden God, en deden niet, zoals de koning van Egypte tot haar gesproken had, maar zij behielden de jongetjes in het leven.

¹⁸Toen riep de koning van Egypte de verloskundigen, en zei tot haar: Waarom hebt u deze zaak gedaan, dat u de jongetjes in het leven behouden hebt?

¹⁹En de verloskundigen zeiden tot Farao: Omdat de Hebreïnnen niet zijn zoals de Egyptische vrouwen; want zij zijn sterk; voordat de verloskundige tot haar komt, zo hebben zij gebaard.

²⁰Daarom deed God aan de verloskundigen goed; en dat volk vermeerderde, en het werd zeer machtig.

²¹En het gebeurde, omdat de verloskundigen God vreesden, zo bouwde Hij haar huizen.

²²Toen gebood Farao aan al zijn volk, zeggende: Alle zonen, die geboren worden, zult u in de rivier werpen, maar al de dochters in het leven behouden.