Exodus 13

¹Toen sprak JAHWEH tot Mozes, zeggende:

²Heilig Mij alle eerstgeborenen; wat enige baarmoeder opent onder de Israëlieten, van mensen en van beesten, dat is van Mij.

³Verder zei Mozes tot het volk: Gedenk deze zelfde dag, op welke u uit Egypte, uit het diensthuis, gegaan bent; want JAHWEH heeft u door een sterke hand van hier uitgevoerd; daarom zal het gedesemde niet gegeten worden.

⁴Vandaag gaat u uit, in de maand Abib.

⁵En het zal gebeuren, als u JAHWEH zal gebracht hebben in het land van de Kanaänieten, en van de Hethieten, en van de Amorieten, en van de Hevieten, en van de Jebusieten, dat Hij uw vaders gezworen heeft u te geven, een land vloeiende van melk en honing; zo zult u deze dienst houden in deze maand.

⁶Zeven dagen zult u ongezuurde broden eten, en aan de zevende dag zal JAHWEH een feest zijn.

⁷Zeven dagen zullen ongezuurde broden gegeten worden, en het gedesemde zal bij u niet gezien worden, ja, er zal geen zuurdeeg bij u gezien worden, in al uw grenzen.

⁸En u zult uw zoon te kennen geven op die dag, zeggende: Dit is om wat JAHWEH mij gedaan heeft, toen ik uit Egypte uittrok.

⁹En het zal u zijn tot een teken op uw hand, en tot een herinnering tussen uw ogen, opdat de wet van JAHWEH in uw mond zij, omdat u JAHWEH door een sterke hand uit Egypte uitgevoerd heeft.

¹⁰Daarom onderhoudt deze inzetting op de vastgestelde tijd, van jaar tot jaar.

¹¹Het zal ook gebeuren, wanneer u JAHWEH in het land van de Kanaänieten zal gebracht hebben, zoals Hij u en uw vaders gezworen heeft, en Hij het u zal gegeven hebben;

¹²Zo zult u tot JAHWEH doen overgaan alles, wat de baarmoeder opent; ook alles, wat de baarmoeder opent van de vrucht van de beesten, die u hebben zult; de mannetjes zullen van JAHWEH zijn.

¹³Maar al wat de baarmoeder van de ezelin opent, zult u lossen met een lam; wanneer u het nu niet lost, zo zult u het de nek breken; maar alle eerstgeborenen van de mensen onder uw zonen zult u lossen.

¹⁴Wanneer het gebeuren zal, dat uw zoon u morgen zal vragen, zeggende: Wat is dat, zo zult u tot hem zeggen: JAHWEH heeft ons door een sterke hand uit Egypte, uit het diensthuis, uitgevoerd.

¹⁵Want het gebeurde, toen Farao zich verhardde ons te laten trekken, zo doodde JAHWEH alle eerstgeborenen in Egypteland, van de mensen eerstgeborene af, tot de eerstgeborene van de beesten; daarom offer ik JAHWEH de mannetjes van alles, wat de baarmoeder opent; maar alle eerstgeborenen van mijn zonen los ik.

¹⁶En het zal tot een teken zijn op uw hand, en tot voorhoofdsbanden tussen uw ogen; want JAHWEH heeft door een sterke hand ons uit Egypte uitgevoerd.

¹⁷En het is gebeurd, toen Farao het volk had laten trekken, zo leidde hen God niet op de weg van het land van de Filistijnen, hoewel die nader was; want God zei: Dat het volk er geen spijt van krijgt, als zij de strijd zien zouden, en terugkeren naar Egypte.

¹⁸Maar God leidde het volk om, langs de weg van de woestijn van de Schelfzee. De Israëlieten nu trokken bij vijven uit Egypteland.

¹⁹En Mozes nam de beenderen van Jozef met zich; want hij had met een zware eed de Israëlieten bezworen, zeggende: God zal u voorzeker bezoeken; voer dan mijn beenderen met u op van hier!

²⁰Zo reisden zij uit Sukkoth; en zij sloegen hun kamp op in Etham, aan het einde van de woestijn.

²¹En JAHWEH trok voor hun aangezicht, overdag in een wolkkolom, dat Hij hen op de weg leidde, en in de nacht in een vuurkolom, dat Hij hen lichtte, om voort te gaan dag en nacht.

²²Hij nam de wolkkolom overdag, noch de vuurkolom in de nacht niet weg van het aangezicht van het volk.