Exodus 34

¹Toen zei JAHWEH tot Mozes: Houw u twee stenen tafelen, zoals de eerste waren, zo zal Ik op de tafelen schrijven dezelfde woorden, die op de eerste tafelen geweest zijn, die u gebroken hebt.

²En wees bereid tegen de morgenstond; dat u in de morgenstond op de berg Sinaï klimt, en stel u daar voor Mij, op de top van de berg.

³En niemand zal met u opklimmen; dat er ook niemand gezien worde op de hele berg; ook het kleine vee, noch runderen zullen tegenover deze berg niet weiden.

⁴Toen hieuw hij twee stenen tafelen, zoals de eerste; en Mozes stond 's morgens vroeg op, en klom op de berg Sinaï, zoals hem JAHWEH geboden had; en hij nam de twee stenen tafelen in zijn hand.

⁵JAHWEH nu kwam naar beneden in een wolk, en stelde Zich daar bij hem; en Hij riep uit de Naam van JAHWEH.

⁶Als nu JAHWEH voor zijn aangezicht voorbijging, zo riep Hij: JAHWEH, JAHWEH, God, barmhartig en genadig, geduldig en groot van goedertierenheid en waarheid.

⁷Die de goedertierenheid bewaart aan vele duizenden, Die de ongerechtigheid, en overtreding, en zonde vergeeft; Die de schuldige in geen geval onschuldig houdt, bezoekende de ongerechtigheid van de vaders aan de kinderen, en aan de kleinkinderen, in het derde en vierde geslacht.

⁸Mozes nu haastte zich en neigde het hoofd ter aarde, en hij boog zich.

⁹En hij zei: Heere! als ik nu genade gevonden heb in Uw ogen, zo ga nu de Heere in het midden van ons, want dit is een hardnekkig volk; maar vergeef onze ongerechtigheid en onze zonde, en neem ons aan tot een erfdeel!

¹⁰Toen zei Hij: Zie, Ik maak een verbond; voor uw hele volk zal Ik wonderen doen, die niet geschapen zijn op de hele aarde, noch onder enige volken; zo dat dit hele volk, in wiens midden u bent, het werk van JAHWEH zien zal, dat het schrikkelijk is, dat Ik met u doe.

¹¹Onderhoud u wat Ik u vandaag gebiede! zie, Ik zal voor uw aangezicht uitdrijven de Amorieten, en de Kanaänieten, en de Hethieten, en de Ferezieten, en de Hevieten, en de Jebusieten.

¹²Pas op dat u toch geen verbond maakt met de inwoner van het land, waarin u komen zult; dat hij misschien niet tot een strik wordt in het midden van u.

¹³Maar hun altaren zult u omwerpen, en hun opgerichte beelden zult u verbreken, en hun bossen zult u afhouwen.

¹⁴(Want u zult u niet buigen voor een andere god; want van JAHWEH Naam is IJveraar! een jaloers God is Hij!)

¹⁵Opdat u misschien geen verbond maakt met de inwoner van dat land; en zij hun goden niet nahoereren, noch hun goden offergave doen, en hij u nodigende, u van hun offergave etet.

¹⁶En u voor uw zonen vrouwen neemt van hun dochters; en hun dochters, haar goden nahoererende, maken, dat ook uw zonen haar goden nahoereren.

¹⁷U zult u geen gegoten goden maken.

¹⁸Het feest van de ongezuurde broden zult u houden; zeven dagen zult u ongezuurde broden eten, zoals Ik u geboden heb, ter gezetter tijd van de maand Abib; want in de maand Abib bent u uit Egypte uitgegaan.

¹⁹Al wat de baarmoeder opent, is van Mij; ja, al uw vee, dat mannelijk zal geboren worden, openende de baarmoeder van het grote en kleine vee.

²⁰Maar de ezel, die de baarmoeder opent, zult u met een stuk klein vee lossen; maar als u hem niet zult lossen, zo zult u hem de nek breken. Al de eerstgeborenen van uw zonen zult u lossen, en men zal voor Mijn aangezicht niet leeg verschijnen.

²¹Zes dagen zult u arbeiden, maar op de zevende dag zult u rusten; in de ploegtijd en in de oogst zult u rusten.

²²Het wekenfeest zult u ook houden, zijnde het feest van de eerstelingen van de tarweoogst, en het feest van de inzameling, als het jaar om is.

²³Al wat mannelijk is onder u zal drie keer in het jaar verschijnen voor het aangezicht van de Heere JAHWEH, de God van Israël.

²⁴Wanneer Ik de volken voor uw aangezicht uit de bezitting zal verdrijven, en uw gebied verruimen, dan zal niemand uw land begeren, terwijl u heen opgaan zult, om te verschijnen voor het aangezicht van JAHWEH van uw God, drie keer in het jaar.

²⁵U zult het bloed van Mijn slachtoffer niet offeren met gedesemd brood; het slachtoffer van het paasfeest zal ook niet overnachten tot de morgen.

²⁶De eerstelingen van de eerste vruchten van uw land zult u in het huis van JAHWEH van uw God brengen. U zult het bokje in de melk van zijn moeder niet koken.

²⁷Verder zei JAHWEH tot Mozes: Schrijf u deze woorden; want naar luid van deze woorden heb Ik een verbond met u en met Israël gemaakt.

²⁸En hij was daar met JAHWEH, veertig dagen en veertig nachten; hij at geen brood, en hij dronk geen water; en Hij schreef op de tafelen de woorden van het verbond, de tien woorden.

²⁹En het gebeurde, toen Mozes van de berg Sinaï afging (de twee tafelen van het getuigenis nu waren in de hand van Mozes, als hij van de berg afging), zo wist Mozes niet, dat het huid van zijn aangezicht glinsterde, toen Hij met hem sprak.

³⁰Als nu Aäron en al de Israëlieten Mozes aanzagen, ziet, zo glinsterde het huid van zijn aangezicht; daarom vreesden zij tot hem toe te treden.

³¹Toen riep Mozes hen; en Aäron, en al de oversten in de vergadering keerden weer tot hem; en Mozes sprak tot hen.

³²En daarna traden al de Israëlieten toe; en hij gebood hun al wat JAHWEH met hem gesproken had op de berg Sinaï.

³³Zo eindigde Mozes met hen te spreken, en hij had een deksel op zijn aangezicht gelegd.

³⁴Maar als Mozes voor het aangezicht van JAHWEH kwam, om met Hem te spreken, zo nam hij het deksel af, totdat hij uitging; en nadat hij uitgegaan was, zo sprak hij tot de Israëlieten, wat hem geboden was.

³⁵Zo zagen dan de Israëlieten het aangezicht van Mozes, dat het huid van het aangezicht van Mozes glinsterde; daarom deed Mozes het deksel weer op zijn aangezicht, totdat hij inging om met Hem te spreken.