Exodus 4

¹Toen antwoordde Mozes, en zei: Maar zie, zij zullen mij niet geloven, noch mijn stem horen; want zij zullen zeggen: JAHWEH is u niet verschenen!

²En JAHWEH zei tot hem: Wat is er in uw hand? En hij zei: Een staf.

³En Hij zei: Werp hem ter aarde. En hij wierp hem ter aarde! Toen werd hij tot een slang; en Mozes vluchtte van haar.

⁴Toen zei JAHWEH tot Mozes: Strek uw hand uit, en grijp haar bij haar staart! Toen strekte hij zijn hand uit, en vatte haar, en zij werd tot een staf in zijn hand.

⁵Opdat zij geloven, dat u verschenen is JAHWEH, de God van hun vaders, de God van Abraham, de God van Izak, en de God van Jakob.

⁶En JAHWEH zei verder tot hem: Steek nu uw hand in uw boezem. En hij stak zijn hand in zijn boezem; daarna trok hij ze uit, en ziet, zijn hand was melaats, wit als sneeuw.

⁷En Hij zei: Steek uw hand opnieuw in uw boezem. En hij stak zijn hand opnieuw in zijn boezem; daarna trok hij ze uit zijn boezem, en ziet, zij was weer als zijn ander vlees.

⁸En het zal gebeuren, zo zij u niet geloven, noch naar de stem van het eerste teken horen, zo zullen zij de stem van het laatste teken geloven.

⁹En het zal gebeuren, zo zij ook deze twee tekenen niet geloven, noch naar uw stem horen, zo neem van de wateren van de rivier, en giet ze op het droge; zo zullen de wateren, die u uit de rivier zult nemen, die zullen tot bloed worden op het droge.

¹⁰Toen zei Mozes tot JAHWEH: Och Heere! ik ben niet goed in spreken, noch van gisteren, noch van eergisteren, noch van toen af, toen U tot Uw knecht gesproken hebt; want ik ben zwaar van mond, en zwaar van tong.

¹¹En JAHWEH zei tot hem: Wie heeft de mens de mond gemaakt, of wie heeft de stomme, of dove, of ziende, of blinde gemaakt? Ben Ik het niet, JAHWEH?

¹²En nu ga heen, en Ik zal met uw mond zijn, en zal u leren, wat u spreken zult.

¹³Maar hij zei: Och, Heere! zend toch door de hand van degene, die U zou zenden.

¹⁴Toen ontstak de toorn van JAHWEH over Mozes, en Hij zei: is niet Aäron, de Leviet, uw broer? Ik weet, dat hij zeer wel spreken zal, en ook, zie, hij zal uitgaan u tegemoet; wanneer hij u ziet, zo zal hij in zijn hart verblijd zijn.

¹⁵U dan zult tot hem spreken, en de woorden in zijn mond leggen; en Ik zal met uw mond, en met zijn mond zijn; en Ik zal u leren, wat u doen zult.

¹⁶En hij zal voor u tot het volk spreken; en het zal gebeuren, dat hij u tot een mond zal zijn, en u zult hem tot een god zijn.

¹⁷Neem dan deze staf in uw hand, waarmee u die tekenen doen zult.

¹⁸Toen ging Mozes heen, en keerde weer tot Jethro, zijn schoonvader, en zei tot hem: Laat mij toch gaan, dat ik wederkere tot mijn broers, die in Egypte zijn, en zie, of zij nog leven. Jethro dan zei tot Mozes: Ga in vrede!

¹⁹Ook zei JAHWEH tot Mozes in Midian: Ga heen, keer weer in Egypte, want al de mannen zijn dood, die uw ziel zochten.

²⁰Mozes dan nam zijn vrouw, en zijn zonen, en voerde hen op een ezel, en keerde weer in Egypteland; en Mozes nam de staf Gods in zijn hand.

²¹En JAHWEH zei tot Mozes: Terwijl u heentrekt, om weer in Egypte te keren, zie toe, dat u al de wonderen doet voor Farao, die Ik in uw hand gesteld heb; maar Ik zal zijn hart verstokken, dat hij het volk niet zal laten gaan.

²²Dan zult u tot Farao zeggen: Zo zegt JAHWEH: Mijn zoon, Mijn eerstgeborene, is Israël.

²³En Ik heb tot u gezegd: Laat Mijn zoon trekken, dat hij Mij zal dienen! maar u hebt geweigerd hem te laten trekken; zie, Ik zal uw zoon, uw eerstgeborene doden!

²⁴En het gebeurde op de weg, in de herberg, dat JAHWEH hem tegenkwam, en zocht hem te doden.

²⁵Toen nam Zippora een stenen mes en besneed de voorhuid van haar zoon, en wierp die voor zijn voeten, en zei: Werkelijk, u bent mij een bloedbruidegom!

²⁶En Hij liet van hem af. Toen zei zij: Bloedbruidegom! vanwege de besnijdenis.

²⁷JAHWEH zei ook tot Aäron: Ga Mozes tegemoet in de woestijn. En hij ging, en ontmoette hem aan de berg van God, en hij kuste hem.

²⁸En Mozes gaf Aäron te kennen al de woorden van JAHWEH, Die hem gezonden had, en al de tekenen, die Hij hem bevolen had.

²⁹Toen ging Mozes en Aäron, en zij verzamelden al de oudsten van de Israëlieten.

³⁰En Aäron sprak al de woorden, die JAHWEH tot Mozes gesproken had; en hij deed de tekenen voor de ogen van het volk.

³¹En het volk geloofde, en zij hoorden, dat JAHWEH de Israëlieten bezocht, en dat Hij hun verdrukking zag, en zij neigden hun hoofden, en aanbaden.