Ezechiël 11

¹Toen hief mij de Geest op, en bracht mij tot de Oostpoort van het huis van JAHWEH, die ziet naar het oosten; en ziet, aan de deur van de poort waren vijf en twintig mannen, en in het midden van hen zag ik Jaäzanja, de zoon van Azzur, en Pelatja, de zoon van Benaja, vorsten van het volk.

²En Hij zei tot mij: Mensenkind, deze zijn de mannen, die ongerechtigheid bedenken, en die kwade raad raden in deze stad.

³Die zeggen: Men moet geen huizen nabij bouwen; deze stad zou de pot, en wij het vlees zijn.

⁴Daarom profeteer tegen hen; profeteer, o mensenkind!

⁵Zo viel dan de Geest van JAHWEH op mij, en Hij zei tot mij: Zeg: Zo zegt JAHWEH: Zo zegt u, o huis van Israël! want Ik weet elk van de dingen, die in uw geest opklimmen.

⁶U hebt uw verslagenen in deze stad vermenigvuldigd, en u hebt haar straten met de verslagenen vervuld.

⁷Daarom, zo zegt Adonai JAHWEH: Uw verslagenen, die u in het midden daarvan neergelegd hebt, die zijn dat vlees, en deze stad is de pot; maar u zal Ik uit het midden daarvan doen uitgaan.

⁸U hebt het zwaard gevreesd; en het zwaard zal Ik over u brengen, spreekt Adonai JAHWEH.

⁹Ook zal Ik u uit het midden daarvan doen uitgaan, en Ik zal u overgeven in de hand van de vreemden; en Ik zal recht onder u doen.

¹⁰U zult door het zwaard vallen; in het gebied van Israël zal Ik u richten, en u zult weten, dat Ik JAHWEH ben.

¹¹Deze stad zal u niet tot een pot zijn, en u zult in het midden daarvan niet tot vlees zijn; in het gebied van Israël zal Ik u richten.

¹²En u zult weten, dat Ik JAHWEH ben, omdat u in Mijn voorschriften niet gewandeld, en Mijn rechten niet gedaan hebt, maar naar de rechten van de heidenen, die rondom u zijn, gedaan hebt.

¹³Het gebeurde nu, als ik profeteerde, dat Pelatja, de zoon van Benaja, stierf. Toen viel ik neer op mijn aangezicht, en riep met luide stem; en zei: Ach, Adonai JAHWEH! zult U geheel een voleinding maken met het overblijfsel van Israël?

¹⁴Toen kwam het woord van JAHWEH tot mij, zeggende:

¹⁵Mensenkind, het zijn uw broers, uw broers, de mannen van uw familie, en het hele huis van Israël, ja, dat hele, tot wie de inwoners van Jeruzalem gezegd hebben: Maak u verre af van JAHWEH, ditzelve land is ons tot een erfbezitting gegeven.

¹⁶Daarom zeg: Zo zegt Adonai JAHWEH: Hoewel Ik hen verre onder de heidenen weggedaan heb, en hoewel Ik hen in de landen verstrooid heb, toch zal Ik hun een korte tijd tot een heiligdom zijn, in de landen, waarin zij gekomen zijn.

¹⁷Daarom zeg: Zo zegt Adonai JAHWEH: Ja, Ik zal u verzamelen uit de volken, en Ik zal u verzamelen uit de landen, waarin u verstrooid bent, en Ik zal u het land van Israël geven.

¹⁸En zij zullen daarheen komen, en al de verfoeilijke dingen daarvan en al de gruwelijke dingen daarvan van daar wegdoen.

¹⁹En Ik zal hun dezelfde hart geven, en zal een nieuwe geest in het binnenste van u geven; en Ik zal het stenen hart uit hun vlees wegnemen, en zal hun een vlesen hart geven;

²⁰Opdat zij wandelen in Mijn voorschriften, en Mijn rechten bewaren, en die doen; en zij zullen Mij tot een volk zijn, en Ik zal hun tot een God zijn.

²¹Maar van wie het hart het hart van hun verfoeilijke dingen en van hun gruwelijke dingen nawandelt, hun weg zal Ik op hun hoofd geven, spreekt Adonai JAHWEH.

²²Toen hieven de cherubs hun vleugels op, en de wielen tegenover hen; en de heerlijkheid van de God van Israël was over hen van boven.

²³En de heerlijkheid van JAHWEH rees op van het midden van de stad, en stond op de berg, die tegen het oosten van de stad is.

²⁴Daarna nam mij de Geest op, en bracht mij in visioen door de Geest van God in Chaldea tot de als gevangene weggevoerden; en het visioen, dat ik gezien had, voer van mij op.

²⁵En ik sprak tot de als gevangene weggevoerden al de woorden van JAHWEH, die Hij mij had doen zien.