Ezechiël 20

¹En het gebeurde in het zevende jaar, in de vijfde maand, op de tiende van die maand, dat er mannen uit de oudsten van Israël kwamen, om JAHWEH te vragen; en zij zaten neer voor mijn aangezicht.

²Toen kwam het woord van JAHWEH tot mij, zeggende:

³Mensenkind, spreek tot de oudsten van Israël, en zeg tot hen: Zo zegt Adonai JAHWEH: Komt u, om Mij te vragen? Zo waarachtig als Ik leef, zo Ik van u gevraagd worde, spreekt Adonai JAHWEH.

⁴Zou u hun recht geven, zou u hun recht geven, o mensenkind? Maak hun de gruwelijke dingen van hun vaders bekend;

⁵En zeg tot hen: Zo zegt Adonai JAHWEH: Op de dag als Ik Israël verkoos, zo hief Ik Mijn hand op tot het zaad van het huis van Jakob, en maakte Mijzelf hun in Egypteland bekend; ja, Ik hief Mijn hand tot hen op, zeggende: Ik ben JAHWEH, uw God.

⁶Op diezelfde dag hief Ik Mijn hand tot hen op, dat Ik hen uit Egypteland uitvoeren zou, in een land, dat Ik voor hen uitgespeurd had, vloeiende van melk en honing, dat het sieraad is van alle landen.

⁷En Ik zei tot hen: Een ieder werpe de gruwelijke dingen van zijn ogen weg; en verontreinigt u niet met de afgoden van Egypte; Ik, JAHWEH, ben uw God.

⁸Maar zij waren opstandig tegen Mij, en wilden naar Mij niet horen; niemand wierp de gruwelijke dingen van zijn ogen weg, noch verliet de afgoden van Egypte; daarom zei Ik, dat Ik Mijn woede over hen uitgieten zou, om Mijn toorn tegen hen te volbrengen in het midden van Egypteland.

⁹Maar Ik deed het omwille van Mijn Naam, opdat hij niet ontheiligd werde voor de ogen van de heidenen, te midden van wie zij waren; aan wie Ik Mij, voor hun ogen, bekend gemaakt heb, om hen uit Egypteland uit te voeren.

¹⁰En Ik voerde hen uit Egypteland, en bracht hen in de woestijn.

¹¹Daar gaf Ik hun Mijn voorschriften, en maakte hun Mijn rechten bekend, die, zo ze een mens doet, zal hij daardoor leven.

¹²Daartoe ook gaf Ik hun Mijn sabbatten, om een teken te zijn tussen Mij en tussen hen, opdat zij zouden weten, dat Ik JAHWEH ben, Die hen heilige.

¹³Maar het huis van Israël werd opstandig tegen Mij in de woestijn; zij wandelden in Mijn voorschriften niet, en verwierpen Mijn rechten; die, zo ze een mens doet, zal hij daardoor leven; en zij ontheiligden Mijn sabbatten zeer, dat Ik zei, Mijn woede te zullen uitgieten over hen in de woestijn, om hen te verdoen.

¹⁴Maar Ik deed het omwille van Mijn Naam, opdat die niet ontheiligd werd voor de ogen van die heidenen, voor de ogen van wie Ik hen uitvoerde.

¹⁵Evenwel hief Ik ook Mijn hand op tot hen in de woestijn, dat Ik hen niet zou brengen in het land, dat Ik hun gegeven had, vloeiende van melk en honing, dat het sieraad is van alle landen;

¹⁶Daarom dat zij Mijn rechten verwierpen, en in Mijn voorschriften niet wandelden, en Mijn sabbatten ontheiligden; want hun hart wandelde hun afgoden na.

¹⁷Maar Mijn oog spaarde hen, dat Ik hen niet verdierf, en geen voleinding met hen maakte in de woestijn.

¹⁸Maar Ik zei tot hun kinderen in de woestijn: Wandel niet in de voorschriften van uw vaders, en onderhoudt hun rechten niet, en verontreinigt u niet met hun afgoden.

¹⁹Ik ben JAHWEH, uw God, wandelt in Mijn voorschriften, en onderhoudt Mijn rechten, en doet die.

²⁰En heiligt Mijn sabbatten, en zij zullen tot een teken zijn tussen Mij en tussen u, opdat u weet, dat Ik, JAHWEH, uw God ben.

²¹Maar die kinderen waren ook opstandig tegen Mij; zij wandelden niet in Mijn voorschriften, en Mijn rechten namen zij niet waar, om die te doen; die, zo ze een mens doet, zal hij daardoor leven; zij ontheiligden Mijn sabbatten, dat Ik zei, Mijn woede te zullen uitgieten over hen, volbrengende Mijn toorn tegen hen in de woestijn.

²²Maar Ik keerde Mijn hand af, en deed het omwille van Mijn Naam, opdat hij voor de ogen van de heidenen niet zou ontheiligd worden, voor de ogen van wie Ik hen uitgevoerd had.

²³Ik hief ook Mijn hand tot hen op in de woestijn, dat Ik hen verspreiden zou onder de heidenen, en hen verstrooien in de landen;

²⁴Omdat zij Mijn rechten niet gedaan hadden, maar Mijn voorschriften verworpen en Mijn sabbatten ontheiligd hadden, en hun ogen achter de afgoden van hun vaders waren.

²⁵Daarom gaf Ik hun ook besluitingen, die niet goed waren, en rechten, waarbij zij niet leven zouden.

²⁶En Ik verontreinigde hen in hun giften, omdat zij door het vuur deden doorgaan al wat de baarmoeder opent; opdat Ik ze verwoesten zou, ten einde dat zij zouden weten, dat Ik JAHWEH ben.

²⁷Daarom, mensenkind, spreek tot het huis van Israël, en zeg tot hen: Zo zegt Adonai JAHWEH: Hiermee nog hebben Mij uw vaders gesmaad, dat zij door overtreding tegen Mij overtreden hebben.

²⁸Als Ik hen in het land gebracht had, over dat Ik Mijn hand opgeheven had, om het hun te geven, zo zagen zij naar alle hoge heuvel en alle dicht geboomte, en offerden daar hun offeren, en zij gaven daar hun tergende offergaven, en daar zetten zij hun liefelijke reuk, en daar offerden zij hun drankoffers.

²⁹En Ik zei tot hen: Wat is die hoogte, waarheen u gaat? Toch is de naam daarvan genoemd hoogte, tot op deze dag toe.

³⁰Daarom zeg tot het huis van Israël: Zo zegt Adonai JAHWEH: Bent u verontreinigd geworden in de weg van uw vaders, en hoereert u achter hun gruwelijke dingen?

³¹Ja, met het offeren van uw gaven, met uw kinderen door het vuur te doen doorgaan, bent u verontreinigd aan al uw afgoden tot op deze dag toe; en zou Ik van u gevraagd worden, o huis van Israël? Zo waarachtig als Ik leef, spreekt Adonai JAHWEH, zo Ik van u gevraagd worde!

³²Daarom, dat in uw geest opgeklommen is, zal in geen geval gebeuren, dat u zegt: Wij zullen als de heidenen en als de geslachten van de landen zijn, dienende hout en steen.

³³Zo waarachtig als Ik leef, spreekt Adonai JAHWEH: Zo Ik niet met een sterke hand, en uitgestrekte arm, en met een uitgegoten woede over u zal regeren!

³⁴Want Ik zal u uit de volken voeren, en u verzamelen uit de landen, waarin u verstrooid bent, door een sterke hand, en door een uitgestrekte arm, en door een uitgegoten woede.

³⁵Daartoe zal Ik u brengen in de woestijn van de volken, en Ik zal met u daar rechten, aangezicht aan aangezicht;

³⁶Zoals Ik gerecht heb met uw vaders in de woestijn van Egypteland, zo zal Ik met u rechten, spreekt Adonai JAHWEH.

³⁷En Ik zal u onder de roede doen doorgaan, en Ik zal u brengen onder de band van het verbond.

³⁸Daartoe zal Ik, die rebel zijn, en die tegen Mij overtreden, uit u uitzuiveren; Ik zal hen uit het land waar zij vreemdeling waren uitvoeren, en zij zullen in het gewest van Israël niet terugkeren, en u zult weten, dat Ik JAHWEH ben.

³⁹En u, o huis van Israël, zo zegt Adonai JAHWEH: Ga heen, dient een ieder zijn afgoden, ook hierna, omdat u naar Mij niet hoort; maar ontheiligt niet meer Mijn heilige Naam, met uw giften en met uw afgoden.

⁴⁰Want op Mijn heilige berg, op de hoge berg van Israël, spreekt Adonai JAHWEH, daar zal Mij het hele huis van Israël in het land dienen, zij allen; daar zal Ik welgevallen aan hen nemen, en daar zal Ik uw hefoffers eisen, en de eerstelingen van uw hefoffers met al uw geheiligde dingen.

⁴¹Ik zal een welgevallen aan u nemen om de liefelijke reuk, wanneer Ik u van de volken uitvoeren, en u verzamelen zal uit de landen, waarin u zult verstrooid zijn, en Ik zal in u geheiligd worden voor de ogen van de heidenen.

⁴²En u zult weten, dat Ik JAHWEH ben, als Ik u in het gewest van Israël gebracht zal hebben, in het land, waarover Ik Mijn hand opgeheven heb, om het aan uw vaders te geven.

⁴³Daar zult u dan gedenken aan uw wegen, en aan al uw handelingen waarmee u zich verontreinigd hebt, en u zult van u zelf een walging hebben over al uw boosheden, die u gedaan hebt.

⁴⁴Zo zult u weten, dat Ik JAHWEH ben, als Ik met u gedaan zal hebben, omwille van Mijn Naam, niet naar uw boze wegen, noch naar uw verdorven handelingen, o huis van Israël, spreekt Adonai JAHWEH.

⁴⁵Verder kwam het woord van JAHWEH tot mij, zeggende:

⁴⁶Mensenkind, zet uw aangezicht naar de weg van het zuiden, en drup tegen het zuiden; en profeteer tegen het woud van het veld in het zuiden.

⁴⁷En zeg tot het zuiderwoud: Hoor het woord van JAHWEH: Zo zegt Adonai JAHWEH: Zie, Ik zal een vuur in u aansteken, dat in u alle groene boom en alle dorre boom verteren zal; de vlammende vlam zal niet uitgeblust worden, maar daardoor zullen verbrand worden alle aangezichten van het zuiden tot het noorden toe.

⁴⁸En alle vlees zal zien, dat Ik, JAHWEH, dat aangestoken heb; het zal niet uitgeblust worden.

⁴⁹En ik zei: Ach, Adonai JAHWEH, zij zeggen van mij: Is hij niet een verdichter van gelijkenissen?