Ezechiël 22

¹Verder kwam het woord van JAHWEH tot mij, zeggende:

²U nu, mensenkind, zou u de bloedstad recht geven? Zou u ze recht geven? Ja, maak haar bekend al haar gruwelijke dingen.

³En zeg: Zo zegt Adonai JAHWEH: O stad, die in haar midden bloed vergiet, opdat haar tijd kome, en afgoden tegen zichzelf maakt, om zich te verontreinigen!

⁴Door uw bloed, dat u vergoten hebt, bent u schuldig geworden, en met uw afgoden, die u gemaakt hebt, hebt u zich verontreinigd, en hebt uw dagen doen naderen, en bent tot uw jaren gekomen; daarom heb Ik u aan de heidenen overgegeven tot een smaad, en aan alle landen tot een spot.

⁵Die nabij en verre van u zijn, zullen u bespotten, u onreine van naam en vol van onrust!

⁶Zie, de vorsten van Israël zijn in u geweest, een ieder naar zijn kracht, om bloed te vergieten.

⁷Vader en moeder hebben zij in u licht geacht; met de vreemdeling hebben zij in het midden van u door verdrukking gehandeld; zij hebben in u de wees en de weduwe verdrukt.

⁸Mijn heilige dingen hebt u veracht, en Mijn sabbatten hebt u ontheiligd.

⁹Roddelaars zijn in u geweest om bloed te vergieten, en in u hebben zij op de bergen gegeten, zij hebben schandelijkheid in het midden van u gedaan.

¹⁰Men heeft de schaamte van de vader in u ontbloot; die onrein was door afzondering, hebben zij in u verkracht.

¹¹Daartoe heeft de één gruwel gedaan met de huisvrouw van zijn naaste, en een ander heeft de vrouw van zijn zoon met schandelijkheid verontreinigd; nog een ander heeft in u zijn zus, de dochter van zijn vader, verkracht.

¹²Zij hebben geschenken in u genomen, om bloed te vergieten; rente en overwinst hebt u genomen, en u hebt gierigheid gepleegd aan uw naaste door verdrukking; maar u hebt Mij vergeten, spreekt Adonai JAHWEH.

¹³Zie dan, Ik heb Mijn hand geslagen, om uw gierigheid, die u bedreven hebt, en om uw bloed, die in het midden van u geweest zijn.

¹⁴Zal uw hart bestaan? zullen uw handen sterk zijn, in de dagen, als Ik met u handelen zal? Ik, JAHWEH, heb het gesproken, en zal het doen.

¹⁵En Ik zal u verstrooien onder de heidenen, en u verspreiden in de landen, en uw ontreinigheid uit u verteren.

¹⁶Zo zult u in u ontheiligd zijn voor de ogen van de heidenen; en u zult weten, dat Ik JAHWEH ben.

¹⁷Verder kwam het woord van JAHWEH tot mij, zeggende:

¹⁸Mensenkind, die van het huis van Israël zijn Mij tot schuim geworden; zij zijn allen koper, of tin, of ijzer, of lood, in het midden van de oven; zilverschuim zijn zij geworden.

¹⁹Daarom, zo zegt Adonai JAHWEH: Omdat u allen tot schuim geworden bent, daarom ziet, Ik zal u in het midden van Jeruzalem verzamelen.

²⁰Gelijk zilver, of koper, of ijzer, of lood, of tin in het midden van een oven verzameld wordt, om het vuur daarover op te blazen, opdat men het smelte; zo zal Ik u verzamelen in Mijn toorn, en in Mijn woede daar laten, en smelten.

²¹Ja, Ik zal u bijeenbrengen, en zal op u blazen in het vuur van Mijn toorn, dat u in het midden van haar zult gesmolten worden.

²²Gelijk het zilver in het midden van de oven gesmolten wordt, zo zult u in het midden van haar gesmolten worden; en u zult weten, dat Ik, JAHWEH, Mijn woede over u uitgegoten heb.

²³Verder kwam het woord van JAHWEH tot mij, zeggende:

²⁴Mensenkind, zeg tot haar; U bent een land, dat niet gereinigd is, dat zijn plasregen niet heeft gehad op de dag van de toorn.

²⁵De samenzwering van haar profeten is in het midden van haar als een brullende leeuw, die een roof rooft; zij eten de zielen op, de schat en het kostelijke nemen zij weg; haar weduwen vermenigvuldigen zij in het midden van haar.

²⁶Haar priesters doen Mijn wet geweld aan, en zij ontheiligen Mijn heilige dingen; tussen het heilige en het onheilige maken zij geen onderscheid, en het verschil tussen het onreine en reine geven zij niet te kennen; daartoe verbergen zij hun ogen van Mijn sabbatten; ja, Ik word in het midden van hen ontheiligd.

²⁷Haar vorsten zijn in het midden van haar als wolven, die een roof roven, om bloed te vergieten, en om zielen te verderven; opdat zij gierigheid zouden plegen.

²⁸Haar profeten nu pleisteren hen met loze kalk; ziende zinloosheid en hun leugen voorzeggende, zeggende: Zo zegt Adonai JAHWEH! en JAHWEH heeft niet gesproken.

²⁹Het volk van het land pleegt enkel verdrukking, en bedrijft enkel roverij, ook onderdrukken zij de ellendige en arme, en de vreemdeling verdrukken zij zonder recht.

³⁰Ik zocht nu een man uit hen, die de muur mocht toemuren, en voor Mijn aangezicht in de bresse staan voor het land, opdat Ik het niet mocht verderven; maar Ik vond niemand.

³¹Daarom heb Ik Mijn toorn over hen uitgegoten; door het vuur van Mijn toorn heb Ik hen verteerd; hun weg heb Ik op hun hoofd gegeven, spreekt Adonai JAHWEH.