Ezechiël 3

¹Daarna zei Hij tot mij: Mensenkind, eet, wat u vinden zult; eet deze rol, en ga, spreek tot het huis van Israël.

²Toen opende ik mijn mond, en Hij gaf mij die rol te eten.

³En Hij zei tot mij: Mensenkind, geef uw buik te eten, en vul uw binnenste met deze rol, die Ik u geef. Toen at ik, en het was in mijn mond als honing, vanwege de zoetigheid.

⁴En Hij zei tot mij: Mensenkind, ga heen, kom tot het huis van Israël, en spreek tot hen met Mijn woorden.

⁵Want u bent niet gezonden tot een volk, diep van spraak en zwaar van tong, maar tot het huis van Israël;

⁶Niet tot vele volken, diep van spraak en zwaar van tong, van wie de woorden u niet kunt verstaan; zouden zij niet, zo Ik u tot hen gezonden had, naar u gehoord hebben?

⁷Maar het huis van Israël wil naar u niet horen, omdat zij naar Mij niet willen horen; want het hele huis van Israël is stijf van voorhoofd, en hard van hart zijn zij.

⁸Zie, Ik heb uw aangezicht stijf gemaakt tegen hun aangezichten, en uw voorhoofd stijf tegen hun voorhoofd.

⁹Uw voorhoofd heb Ik gemaakt als een diamant, harder dan een rots; vrees hen niet, en ontzet u niet voor hun aangezichten, omdat zij een opstandig huis zijn.

¹⁰Verder zei Hij tot mij: Mensenkind, vat al Mijn woorden, die Ik tot u spreken zal, in uw hart, en hoor ze met uw oren.

¹¹En ga heen, kom tot de weggevoerden, tot de kinderen van uw volk, en spreek tot hen, en zeg tot hen: Zo zegt Adonai JAHWEH, hetzij dat zij horen zullen, of hetzij dat zij het laten zullen.

¹²Toen nam de Geest mij op, en ik hoorde achter mij een stem van grote ruising, zeggende: Geloofd zij de heerlijkheid van JAHWEH uit Zijn plaats!

¹³En ik hoorde het geluid van de vleugels van de dieren, die de één de ander raakten, en het geluid van de wielen tegenover hen; en het geluid van een grote ruising.

¹⁴Toen hief de Geest mij op, en nam mij weg, en ik ging heen, bitter bedroefd door de hitte van mijn geest; maar de hand van JAHWEH was sterk op mij.

¹⁵En ik kwam tot de weggevoerden te Tel-abib, die aan de rivier Chebar woonden, en ik bleef daar zij woonden; ja, ik bleef daar verbaasd in het midden van hen zeven dagen.

¹⁶Het gebeurde nu na verloop van zeven dagen, dat het woord van JAHWEH tot mij kwam, zeggende:

¹⁷Mensenkind! Ik heb u tot een wachter gesteld over het huis van Israël; zo zult u het woord uit Mijn mond horen, en hen van Mijnentwege waarschuwen.

¹⁸Als Ik tot de goddeloze zeg: U zult de dood sterven, en u waarschuwt hem niet, en spreekt niet, om de goddeloze van zijn goddeloze weg te waarschuwen, opdat u hem in het leven behoudt; die goddeloze zal in zijn ongerechtigheid sterven, maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen.

¹⁹Maar als u de goddeloze waarschuwt, en hij zich van zijn goddeloosheid en van zijn goddeloze weg niet bekeert, hij zal in zijn ongerechtigheid sterven; maar u hebt uw ziel bevrijd.

²⁰Als ook een rechtvaardige zich van zijn gerechtigheid afkeert, en onrecht doet, en Ik een aanstoot voor zijn aangezicht leg, hij zal sterven; omdat u hem niet gewaarschuwd hebt, zal hij in zijn zonde sterven, en zijn gerechtigheden, die hij gedaan heeft, zullen niet gedacht worden; maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen.

²¹Maar als u de rechtvaardige waarschuwt, opdat de rechtvaardige niet zondige, en hij niet zondigt; hij zal zeker leven, omdat hij gewaarschuwd is; en u hebt uw ziel bevrijd.

²²En de hand van JAHWEH was daar op mij, en Hij zei tot mij: Maak u op, ga uit in de vallei, en Ik zal daar met u spreken.

²³En ik maakte mij op, en ging uit in de vallei, en ziet, de heerlijkheid van JAHWEH stond daar, zoals de heerlijkheid, die ik gezien had bij de rivier Chebar; en ik viel op mijn aangezicht.

²⁴Toen kwam de Geest in mij, en stelde mij op mijn voeten, en Hij sprak met mij, en Hij zei tot mij: Ga, besluit u binnen in uw huis.

²⁵Want wat u betreft, mensenkind, ziet, zij zouden dikke touwen aan u leggen, en zij zouden u daarmee binden; daarom zult u niet uitgaan in het midden van hen.

²⁶En Ik zal uw tong aan uw gehemelte doen kleven, dat u stom worden zult, en zult hun niet zijn tot een bestraffende man; want zij zijn een opstandig huis.

²⁷Maar als Ik met u spreken zal, zal Ik uw mond opendoen, en u zult tot hen zeggen: Zo zegt Adonai JAHWEH, wie hoort, die hore, en wie het laat, die late het; want zij zijn een opstandig huis.