Genesis 24

¹Abraham nu was oud en op dagen gekomen; en JAHWEH had Abraham in alles gezegend.

²Zo sprak Abraham tot zijn knecht, de oudste van zijn huis, regerende over alles, wat hij had: Leg toch uw hand onder mijn heup,

³Opdat ik u doe zweren bij JAHWEH, de God van de hemel, en de God van de aarde, dat u voor mijn zoon geen vrouw nemen zult van de dochters van de Kanaänieten, onder wie ik woon;

⁴Maar dat u naar mijn land, en naar mijn familie trekken, en voor mijn zoon Izak een vrouw nemen zult.

⁵En die knecht zei tot hem: Misschien zal die vrouw mij niet willen volgen in dit land; zal ik dan uw zoon moeten terugbrengen in het land, waar u uitgetogen bent?

⁶En Abraham zei tot hem: Pas op dat u mijn zoon niet weer daarheen brengt!

⁷De JAHWEH, de God van de hemel, Die mij uit het huis van mijn vader en uit het land van mijn familie genomen heeft, en Die tot mij gesproken heeft, en Die mij gezworen heeft, zeggende: Aan uw zaad zal Ik dit land geven! Die Zelf zal Zijn Engel voor uw aangezicht zenden, dat u voor mijn zoon van daar een vrouw neemt.

⁸Maar als de vrouw u niet volgen wil, zo zult u rein zijn van deze mijn eed; alleen breng mijn zoon daar niet weer heen.

⁹Toen legde de knecht zijn hand onder de heup van Abraham, zijn heer, en hij zwoer hem over deze zaak.

¹⁰En die knecht nam tien kamelen van de kamelen van zijn heer, en trok heen; en al het goed van zijn heer was in zijn hand; en hij maakte zich op, en trok heen naar Mesopotamië, naar de stad van Nahor.

¹¹En hij deed de kamelen neerknielen buiten de stad, bij een waterput, van de avondtijd, ten tijde, als de putsters uitkwamen.

¹²En hij zei: JAHWEH! God van mijn heer Abraham! doe haar mij toch vandaag ontmoeten, en doe goedertierenheid bij Abraham, mijn heer.

¹³Zie, ik sta bij de waterfontein, en de dochters van de mannen van deze stad zijn uitgaande om water te putten;

¹⁴Zo gebeure, dat dat meisje, tot wie ik zal zeggen: Neig toch uw kruik, dat ik drinke; en zij zal zeggen: Drink, en ik zal ook uw kamelen drenken; laat die het zijn, die U Uw knecht Izak toegewezen hebt, en dat ik daaraan bekenne, dat U goedertierenheid bij mijn heer gedaan hebt.

¹⁵En het gebeurde, voordat hij geëindigd had te spreken, ziet, zo kwam Rebekka uit, die aan Bethuël geboren was, de zoon van Milka, de huisvrouw van Nahor, de broer van Abraham; en zij had haar kruik op haar schouder.

¹⁶En dat meisje was zeer knap qua uiterlijk, een maagd, en geen man had haar bekend; en zij ging af naar de fontein, en vulde haar kruik, en ging op.

¹⁷Toen liep die knecht haar tegemoet, en hij zei: Laat mij toch een beetje water uit uw kruik drinken.

¹⁸En zij zei: Drink, mijn heer! en zij haastte zich en liet haar kruik neer op haar hand, en gaf hem te drinken.

¹⁹Als zij nu voltooid had van hem drinken te geven, zei zij: Ik zal ook voor uw kamelen putten, totdat zij voltooid hebben te drinken.

²⁰En zij haastte zich, en goot haar kruik uit in de drinkbak, en liep weer naar de put om te putten, en zij putte voor al zijn kamelen.

²¹En de man ontzette zich over haar, stilzwijgende, om te merken, of JAHWEH zijn weg voorspoedig gemaakt had, of niet.

²²En het gebeurde, als de kamelen voltooid hadden te drinken, dat die man een gouden voorhoofdsiersel nam, waarvan het gewicht een halve sikkel was, en twee armringen aan haar handen, waarvan het gewicht tien sikkels goud was.

²³Want hij had gezegd: Wiens dochter bent u? geef het mij toch te kennen; is er in het huis van uw vader ook plaats voor ons, om te overnachten?

²⁴En zij had tot hem gezegd: Ik ben de dochter van Bethuël, de zoon van Milka, die zij Nahor gebaard heeft.

²⁵Verder had zij tot hem gezegd: Ook is er stro en veel voer bij ons, ook plaats om te overnachten.

²⁶Toen neigde die man zijn hoofd, en aanbad JAHWEH;

²⁷En hij zei: Geloofd zij JAHWEH, de God van mijn heer Abraham, Die Zijn goedertierenheid en waarheid niet nagelaten heeft van mijn heer; voor wat betreft mij, JAHWEH heeft mij op deze weg geleid, in het huis van mijn heer broers.

²⁸En dat meisje liep, en gaf in het huis van haar moeder te kennen, zoals deze zaken waren.

²⁹En Rebekka had een broer, van wie de naam Laban was; en Laban liep tot die man naar buiten tot de fontein.

³⁰En het gebeurde, als hij dat voorhoofdsiersel gezien had, en de armringen aan de handen zijn zus; en als hij gehoord had de woorden zijn zus Rebekka, zeggende: Zo heeft die man tot mij gesproken, zo kwam hij tot die man, en ziet, hij stond bij de kamelen, bij de fontein.

³¹En hij zei: Kom in, u, gezegende van JAHWEH! waarom zou u buiten staan? want ik heb het huis bereid, en de plaats voor de kamelen.

³²Toen kwam die man naar het huis toe, en men ontgordde de kamelen, en men gaf de kamelen stro en voer; en water om zijn voeten te wassen, en de voeten van de mannen, die bij hem waren.

³³Daarna werd hem te eten voorgezet; maar hij zei: Ik zal niet eten, voordat ik mijn woorden gesproken heb. En hij zei: Spreek!

³⁴Toen zei hij: Ik ben een knecht van Abraham;

³⁵En JAHWEH heeft mijn heer zeer gezegend, zodat hij groot geworden is; en Hij heeft hem gegeven schapen, en runderen, en zilver, en goud, en knechten, en maagden, en kamelen, en ezels.

³⁶En Sara, de huisvrouw van mijn heer, heeft mijn heer een zoon gebaard, nadat zij oud geworden was; en hij heeft hem gegeven alles, wat hij heeft.

³⁷En mijn heer heeft mij doen zweren, zeggende: U zult voor mijn zoon geen vrouw nemen van de dochters van de Kanaänieten, in wier land ik woon;

³⁸Maar u zult trekken naar het huis van mijn vader, en naar mijn geslacht, en zult voor mijn zoon een vrouw nemen!

³⁹Toen zei ik tot mijn heer: Misschien zal mij de vrouw niet volgen.

⁴⁰En hij zei tot mij: De JAHWEH, voor Wiens aangezicht ik gewandeld heb, zal Zijn Engel met u zenden, en Hij zal uw weg voorspoedig maken, dat u voor mijn zoon een vrouw neemt, uit mijn geslacht en uit het huis van mijn vader.

⁴¹Dan zult u van mijn eed rein zijn, wanneer u tot mijn geslacht zult gegaan zijn; en als zij haar u niet geven, zo zult u rein zijn van mijn eed.

⁴²En ik kwam vandaag aan de fontein; en ik zei: O, JAHWEH! God van mijn heer Abraham! zo U nu mijn weg voorspoedig maken zult, waarop ik ga;

⁴³Zie, ik sta bij de waterfontein; zo gebeure, dat de maagd, die uitkomen zal om te putten, en tot wie ik zeggen zal: Geef mij toch een beetje water te drinken uit uw kruik;

⁴⁴En zij tot mij zal zeggen: Drink u ook, en ik zal ook uw kamelen putten; dat deze die vrouw zij, die JAHWEH aan de zoon van mijn heer heeft toegewezen.

⁴⁵Voordat ik geëindigd had te spreken in mijn hart, ziet, zo kwam Rebekka uit, en had haar kruik op haar schouder, en zij kwam af tot de fontein en putte; en ik zei tot haar: Geef mij toch te drinken!

⁴⁶Zo haastte zij zich en liet haar kruik van zich neer, en zei: Drink u, en ik zal ook uw kamelen drenken; en ik dronk, en zij gaf ook de kamelen te drinken.

⁴⁷Toen vroeg ik haar, en zei: Wiens dochter bent u? En zij zei: De dochter van Bethuël, de zoon van Nahor, die Milka hem gebaard heeft. Zo legde ik het voorhoofdsiersel op haar aangezicht, en de armringen aan haar handen;

⁴⁸En ik neigde mijn hoofd, en aanbad JAHWEH; en ik loofde JAHWEH, de God van mijn heer Abraham, Die mij op de rechte weg geleid had, om de dochter van de broer van mijn heer voor zijn zoon te nemen.

⁴⁹Nu dan, zo u goedertierenheid en trouw aan mijn heer doen zult, geeft het mij te kennen; en zo niet, geeft het mij ook te kennen, opdat ik mij ter rechterhand of ter linkerhand wende.

⁵⁰Toen antwoordde Laban, en Bethuël, en zeiden: Van JAHWEH is deze zaak voortgekomen; wij kunnen kwaad noch goed tot u spreken.

⁵¹Zie, Rebekka is voor uw aangezicht; neem haar en trek heen; zij zij de vrouw van de zoon van uw heer, zoals JAHWEH gesproken heeft!

⁵²En het gebeurde, als Abrahams knecht hun woorden hoorde, zo boog hij zich ter aarde voor JAHWEH.

⁵³En de knecht langde voort zilveren kleinoden, en gouden kleinoden, en kleren, en hij gaf die aan Rebekka; hij gaf ook aan haar broer en haar moeder kostbaarheden.

⁵⁴Toen aten en dronken zij, hij en de mannen, die bij hem waren; en zij overnachtten, en zij stonden van de morgen op, en hij zei: Laat mij trekken tot mijn heer!

⁵⁵Toen zei haar broer, en haar moeder: Laat het meisje enige dagen, of tien, bij ons blijven; daarna zult u gaan.

⁵⁶Maar hij zei tot hen: Houd mij niet op, omdat JAHWEH mijn weg voorspoedig gemaakt heeft! laat mij trekken, dat ik tot mijn heer ga.

⁵⁷Toen zeiden zij: Laat ons het meisje roepen, en haar mond vragen.

⁵⁸En zij riepen Rebekka, en zeiden tot haar: Zult u met deze man trekken? En zij antwoordde: Ik zal trekken.

⁵⁹Toen lieten zij Rebekka, hun zus, en haar voedster trekken, en ook Abrahams knecht en zijn mannen.

⁶⁰En zij zegenden Rebekka, en zeiden tot haar: O, onze zus! wordt u tot duizenden millioenen, en uw zaad bezitte de poort van zijn vijanden!

⁶¹En Rebekka maakte zich op met haar meisjes, en zij reden op kamelen, en volgden de man; en die knecht nam Rebekka, en trok heen.

⁶²Izak nu kwam, van daar men komt tot de put Lachai-roi; en hij woonde in het zuiderland.

⁶³En Izak was uitgegaan om te bidden in het veld, tegen het naderen van de avond; en hij hief zijn ogen op en zag toe, en ziet, de kamelen kwamen!

⁶⁴Rebekka hief ook haar ogen op, en zij zag Izak; en zij viel van de kameel af.

⁶⁵En zij zei tot de knecht: Wie is die man, die ons in het veld tegemoet wandelt? En de knecht zei: Dat is mijn heer! Toen nam zij de sluier, en bedekte zich.

⁶⁶En de knecht vertelde aan Izak al de zaken, die hij gedaan had.

⁶⁷En Izak bracht haar in de tent van zijn moeder Sara; en hij nam Rebekka, en zij werd hem tot vrouw, en hij had haar lief. Zo werd Izak getroost na van zijn moeders dood.