Genesis 29

¹Toen hief Jakob zijn voeten op, en ging naar het land van de kinderen van het Oosten.

²En hij zag toe, en ziet, er was een put in het veld; en ziet, er waren drie kudden schapen naast die neerliggende; want uit die put drenkten zij de kudden; en er was een grote steen op de mond van die put.

³En daarheen werden al de kudden verzameld, en zij wentelden de steen van de mond van de put, en drenkten de schapen, en legden de steen weer op de mond van die put, op zijn plaats.

⁴Toen zei Jakob tot hen: Mijn broeders! vanwaar bent u? En zij zeiden: Wij zijn van Haran.

⁵En hij zei tot hen: Kent u Laban, de zoon van Nahor? En zij zeiden: Wij kennen hem.

⁶Verder zei hij tot hen: Is het wel met hem? En zij zeiden: Het is wel; en zie, Rachel, zijn dochter, komt met de schapen.

⁷En hij zei: Zie, het is nog hoog dag, het is geen tijd, dat het vee verzameld wordt; drenkt de schapen, en gaat heen, weidt die.

⁸Toen zeiden zij: Wij kunnen niet, voordat al de kudden samen zullen verzameld zijn, en dat men de steen van de mond van de put afwentele, opdat wij de schapen drenken.

⁹Als hij nog met hen sprak, zo kwam Rachel met de schapen, die haar vader toebehoorden; want zij was een herderin.

¹⁰En het gebeurde, als Jakob Rachel zag, de dochter van Laban, zijn moeders broer, en de schapen van Laban, zijn moeders broer, dat Jakob toetrad, en wentelde de steen van de mond van de put, en gaf de schapen van Laban, zijn moeders broer, te drinken.

¹¹En Jakob kuste Rachel; en hij hief zijn stem op en huilde.

¹²En Jakob gaf Rachel te kennen, dat hij een broer van haar vader, en dat hij de zoon van Rebekka was. Toen liep zij heen, en gaf het aan haar vader te kennen.

¹³En het gebeurde, als Laban die tijding hoorde van Jakob, zijn zussen zoon, zo liep hij hem tegemoet, en omhelsde hem, en kuste hem, en bracht hem tot zijn huis. En hij vertelde Laban al deze dingen.

¹⁴Toen zei Laban tot hem: Werkelijk, u bent mijn gebeente en mijn vlees! En hij bleef bij hem een volle maand.

¹⁵Daarna zei Laban tot Jakob: Omdat u mijn broer bent, zou u mij daarom om niet dienen? verklaar mij, wat zal uw loon zijn?

¹⁶En Laban had twee dochters: de naam van de grootste was Lea; en de naam van de kleinste was Rachel.

¹⁷Maar Lea had tedere ogen; maar Rachel was mooi van gestalte, en knap qua uiterlijk.

¹⁸En Jakob had Rachel lief; en hij zei: Ik zal u zeven jaren dienen, om Rachel, uw kleinste dochter.

¹⁹Toen zei Laban: Het is beter, dat ik haar aan u geve, dan dat ik haar aan een andere man geve; blijf bij mij.

²⁰Zo diende Jakob om Rachel zeven jaren; en die waren in zijn ogen als enige dagen, omdat hij haar liefhad.

²¹Toen zei Jakob tot Laban: Geef mijn huisvrouw, want mijn dagen zijn vervuld, dat ik tot haar inga.

²²Zo verzamelde Laban al de mannen van die plaats, en maakte een maaltijd.

²³En het gebeurde van de avond, dat hij zijn dochter Lea nam, en bracht haar tot hem; en hij ging tot haar in.

²⁴En Laban gaf haar Zilpa, zijn dienstmaagd, aan Lea, zijn dochter, tot een dienstmaagd.

²⁵En het gebeurde van de morgen, en ziet, het was Lea. Daarom zei hij tot Laban: Wat is dit, dat u mij gedaan hebt; heb ik niet bij u gediend om Rachel? waarom hebt u mij dan bedrogen?

²⁶En Laban zei: Men doet zo niet op deze plaats van ons, dat men de kleinste uitgeve voor de eerstgeborene.

²⁷Vervul de week van deze; dan zullen wij u ook die geven, voor de dienst, die u nog andere zeven jaren bij mij dienen zult.

²⁸En Jakob deed zo; en hij vervulde de week van deze. Toen gaf hij hem Rachel, zijn dochter, hem tot een vrouw.

²⁹En Laban gaf aan zijn dochter Rachel zijn dienstmaagd Bilha, haar tot een dienstmaagd.

³⁰En hij ging ook in tot Rachel, en had ook Rachel liever dan Lea; en hij diende bij hem nog andere zeven jaren.

³¹Toen nu JAHWEH zag, dat Lea gehaat was, opende Hij haar baarmoeder; maar Rachel was onvruchtbaar.

³²En Lea werd zwanger, en baarde een zoon, en zij noemde zijn naam Ruben; want zij zei: Omdat JAHWEH mijn verdrukking heeft aangezien, daarom zal mijn man mij nu liefhebben.

³³En zij werd opnieuw zwanger, en baarde een zoon, en zei: Omdat JAHWEH gehoord heeft, dat ik gehaat was, zo heeft Hij mij ook deze gegeven; en zij noemde zijn naam Simeon.

³⁴En zij werd nog zwanger, en baarde een zoon, en zei: Nu zal zich ditmaal mijn man bij mij voegen, omdat ik hem drie zonen gebaard heb; daarom noemde zij zijn naam Levi.

³⁵En zij werd opnieuw zwanger, en baarde een zoon, en zei: Ditmaal zal ik JAHWEH loven; daarom noemde zij zijn naam Juda. En zij hield op van baren.