Genesis 49

¹Daarna riep Jakob zijn zonen, en hij zei: Verzamel u, en ik zal u verkondigen, wat u in de navolgende dagen overkomen zal.

²Kom samen en hoort, u, zonen van Jakob! en hoort naar Israël, uw vader.

³Ruben! u bent mijn eerstgeborene, mijn kracht, en het begin van mijn macht; de voortreffelijkste in hoogheid, en de voortreffelijkste in sterkte!

⁴Snelle afloop als van de wateren, u zult de voortreffelijkste niet zijn! want u hebt het bed van uw vader beklommen; toen hebt u het geschonden; hij heeft mijn bed beklommen!

⁵Simeon en Levi zijn gebroers! hun handelingen zijn werktuigen van geweld!

⁶Mijn ziel kome niet in hun verborgen raad; mijn eer worde niet verenigd met hun vergadering! want in hun toorn hebben zij de mannen doodgeslagen, en in hun moedwil hebben zij de ossen weggerukt.

⁷Vervloekt zij hun toorn, want hij is heftig; en hun toorn, want zij is hard! ik zal hen verdelen onder Jakob, en zal hen verstrooien onder Israël.

⁸Juda! u bent het, u zullen uw broers loven; uw hand zal zijn op de nek van uw vijanden; voor u zullen zich de zonen van uw vader neerbuigen.

⁹Juda is een leeuwenwelp! u bent van de roof opgeklommen, mijn zoon! Hij kromt zich, hij legt zich neer als een leeuw, en als een oude leeuw; wie zal hem doen opstaan?

¹⁰De scepter zal van Juda niet wijken, noch de wetgever van tussen zijn voeten, totdat Silo komt, en Die zullen de volken gehoorzaam zijn.

¹¹Hij bindt zijn jonge ezel aan de wijnstok, en het veulen van zijn ezelin aan de edelste wijnstok; hij wast zijn kleed in de wijn, en zijn mantel in wijndruivenbloed.

¹²Hij is roodachtig van ogen door de wijn, en wit van tanden door de melk.

¹³Zebulon zal aan de haven van de zeeën wonen, en hij zal aan de haven van de schepen wezen; en zijn zijde zal zijn naar Sidon.

¹⁴Issaschar is een sterk gebeende ezel, neerliggende tussen twee pakken.

¹⁵Toen hij de rust zag, dat zij goed was, en het land, dat het lustig was, zo boog hij zijn schouder om te dragen, en was dienende onder belasting.

¹⁶Dan zal zijn volk richten, als één van de stammen van Israël.

¹⁷Dan zal een slang zijn aan de weg, een adderslang naast het pad, bijtende van het paard hiel, dat zijn rijder achterover valle.

¹⁸Op uw zaligheid wacht ik, JAHWEH!

¹⁹Voor wat betreft Gad, een bende zal hem aanvallen; maar hij zal haar aanvallen in het einde.

²⁰Van Aser, zijn brood zal vet zijn; en hij zal koninklijke lekkernijen leveren.

²¹Nafthali is een losgelaten hinde; hij geeft schone woorden.

²²Jozef is een vruchtbare tak, een vruchtbare tak aan een fontein; elk van de takken loopt over de muur.

²³De schutters hebben hem wel bitterheid aangedaan, en beschoten, en hem gehaat;

²⁴Maar zijn boog is in stijvigheid gebleven, en de armen van zijn handen zijn gesterkt geworden, door de handen van de Machtige van Jakob; daarvan is hij een herder, een steen van Israël;

²⁵Van de God van uw vader, Die u zal helpen, en van de Almachtige, Die u zal zegenen, met zegeningen van de hemel van boven, met zegeningen van de afgrond, die daaronder ligt, met zegeningen van de borsten en van de baarmoeder!

²⁶De zegeningen van uw vader gaan te boven de zegeningen van mijn voorvaderen, tot aan het einde van de eeuwige heuvelen; die zullen zijn op het hoofd van Jozef, en op de hoofdschedel van de afgezonderden zijn broers!

²⁷Benjamin zal als een wolf verscheuren; van de morgen zal hij roof eten, en van de avond zal hij buit uitdelen.

²⁸Al deze stammen van Israël zijn twaalf; en dit is het, wat hun vader tot hen sprak, als hij hen zegende; hij zegende hen, ieder met zijn eigen zegen.

²⁹Daarna gebood hij hun, en zei tot hen: Ik word verzameld tot mijn volk: begraaf mij bij mijn vaders, in de grot, die is in de akker van Efron, de Hethiet;

³⁰In de grot, die is op de akker van Machpela, die tegenover Mamre is, in het land Kanaän, die Abraham met die akker gekocht heeft van Efron, de Hethiet, tot een erfbegrafenis.

³¹Daar hebben zij Abraham begraven, en Sara, zijn huisvrouw; daar hebben zij Izak begraven, en Rebekka, zijn huisvrouw; en daar heb ik Lea begraven.

³²De akker, en de grot, die daarin is, is gekocht van de zonen van Heth.

³³Als Jakob voltooid had aan zijn zonen bevelen te geven, zo legde hij zijn voeten samen op het bed, en hij gaf de geest, en hij werd verzameld tot zijn volken.