Handelingen 2

¹En toen de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eensgezind bijeen.

²En er gebeurde snel uit de hemel een geluid, zoals van een geweldige windvlaag, en vervulde het hele huis, waar zij zaten.

³En van hen werden gezien verdeelde tongen als van vuur, en het zat op een ieder van hen.

⁴En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest, en begonnen te spreken met andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken.

⁵En er waren Joden, te Jeruzalem wonende, godvrezende mannen van allen volk degenen, die onder de hemel zijn.

⁶En als deze stem gebeurd was, kwam de menigte samen, en werd verontrust, want een ieder hoorde hen in zijn eigen taal spreken.

⁷En zij ontzetten zich allen, en verwonderden zich, zeggende tot elkaar: "Zie, zijn niet al dezen, die daar spreken, Galileërs?"

⁸En hoe horen wij hen een ieder in onze eigen taal, waarin wij geboren zijn?

⁹Parthers, en Meders, en Elamieten, en die inwoners zijn van Mesopotamië, en Judea, en Cappadocië, Pontus en Azië.

¹⁰En Frygië, en Pamfylië, Egypte, en de delen van Libye, dat bij Cyrene ligt, en uitlandse Romeinen, zowel Joden als Jodengenoten;

¹¹Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze talen de grote werken van God spreken.

¹²En zij ontzetten zich allen, en werden in twijfel, zeggende, de één tegen de ander: Wat wil toch dit zijn?

¹³En anderen, spottende, zeiden: Zij zijn vol zoete wijn.

¹⁴Maar Petrus, staande met de elven, verhief zijn stem, en sprak tot hen: U Joodse mannen, en u allen, die te Jeruzalem woont, dit zij u bekend, en laat mijn woorden tot uw oren ingaan.

¹⁵Want deze zijn niet dronken, zoals u vermoedt; want het is pas het derde uur van de dag.

¹⁶Maar dit is het, wat gesproken is door de profeet Joël:

¹⁷En het zal zijn in de laatste dagen, (zegt God) Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, en uw jongemannen zullen visioenen zien, en uw oude zullen dromen dromen.

¹⁸En ook op Mijn dienaren, en op Mijn dienaressen, zal Ik in die dagen van Mijn Geest uitstorten, en zij zullen profeteren.

¹⁹En Ik zal wonderen geven in de hemel boven, en tekenen op de aarde beneden, bloed en vuur, en rookdamp.

²⁰De zon zal veranderd worden in duisternis, en de maan in bloed, voordat de grote en glorierijke dag van de Heere komt.

²¹En het zal zijn, dat een ieder, die de Naam van de Heere zal aanroepen, zalig zal worden.

²²U Israëlietische mannen, hoort deze woorden: Jezus de Nazarener, een Man van God, onder u betoond door krachten, en wonderen, en tekenen, die God door Hem gedaan heeft, in het midden van u, zoals ook u weet;

²³Deze, door de bepaalde raad en voorkennis Gods overgegeven zijnde, hebt u genomen, en door de handen van de onrechtvaardigen aan het kruis gehecht en gedood;

²⁴Die God opgewekt heeft, de smarten van de dood ontbonden hebbende, zo het niet mogelijk was, dat Hij daarvan dood zou gehouden worden.

²⁵Want David zegt van Hem: Ik zag de Heere alle tijd voor mij; want Hij is aan mijn rechterhand, opdat ik niet bewogen word.

²⁶Daarom is mijn hart verblijd; en mijn tong verheugt zich; ja, ook mijn vlees zal rusten in hope;

²⁷Want U zult mijn ziel in de hel niet verlaten, noch zult Uw Heilige overgeven, om verderving te zien.

²⁸U hebt mij de wegen van het leven bekend gemaakt; U zult mij vervullen met verheuging door Uw aangezicht.

²⁹U broeders, het is mij geoorloofd vrijuit tot u te spreken van de patriarch David, dat hij zowel gestorven als begraven is, en zijn graf is onder ons tot op deze dag.

³⁰Zo hij dan een profeet was, en wist, dat God hem met ede gezworen had, dat hij uit de vrucht van zijn middel, zoveel het vlees betreft, de Christus verwekken zou, om Hem op zijn troon te zetten;

³¹Zo heeft hij, dit voorziende, gesproken van de opstanding van Christus, dat Zijn ziel niet is verlaten in de hel, noch Zijn vlees verderving heeft gezien.

³²Deze Jezus heeft God opgewekt; waarvan wij allen getuigen zijn.

³³Hij dan, door de rechterhand van God verhoogd zijnde, en de belofte van de Heilige Geest, ontvangen hebbende van de Vader, heeft dit uitgestort, dat u nu ziet en hoort.

³⁴Want David is niet opgevaren in de hemelen; maar hij zegt: De Heere heeft gesproken tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechterhand.

³⁵Totdat Ik Uw vijanden zal gezet hebben tot een voetbank van Uw voeten.

³⁶Zo wete dan zeker heel het huis van Israël, dat God Hem tot een Heere en Christus gemaakt heeft, namelijk deze Jezus, Die u gekruist hebt.

³⁷En als zij dit hoorden, werden zij verslagen in het hart, en zeiden tot Petrus en de andere apostelen: Wat zullen wij doen broeders?

³⁸En Petrus zei tot hen: Bekeer u, en een ieder van u worde gedoopt in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.

³⁹Want u komt de belofte toe, en uw kinderen, en allen, die daar verre zijn, zo velen als er de Heere, onze God, toe roepen zal.

⁴⁰En met veel meer andere woorden betuigde hij, en vermaande hen, zeggende: "Wordt behouden van dit verkeerd geslacht!"

⁴¹Die dan zijn woord graag aannamen, werden gedoopt; en er werden op die dag tot hen toegedaan ongeveer drie duizend zielen.

⁴²En zij waren volhardend in de leer van de apostelen, en in de gemeenschap, en in de breking van het brood, en in de gebeden.

⁴³En vrees kwam over iedere ziel; en vele wonderen en tekenen werden door de apostelen verricht.

⁴⁴En allen, die geloofden, waren bijeen, en hadden alle dingen gemeenschappelijk;

⁴⁵En zij verkochten hun goederen en bezittingen, en verdeelden ze onder allen, naar dat elk nodig had.

⁴⁶En dagelijks eensgezind in de tempel volhardend, en van huis tot huis brood brekende, aten zij samen met verheuging en eenvoud van het hart;

⁴⁷En prezen God, en hadden genade bij heel het volk. En de Heere deed dagelijks tot de Gemeente, die zalig werden.