Handelingen 7

¹En de hogepriester zei: Zijn dan deze dingen zo?

²En hij zei: U broeders en vaders, hoort toe: de God van de heerlijkheid verscheen aan onze vader Abraham, nog zijnde in Mesopotamië, voordat hij woonde in Charran;

³En zei tot hem: "Ga uit uw land en uit uw familie, en kom in een land, dat Ik u wijzen zal."

⁴Toen ging hij uit het land van de Chaldeeën, en woonde in Charran. En van daar, nadat zijn vader gestorven was, bracht Hij hem over in dit land, daar u nu in woont.

⁵En Hij gaf hem geen erfdeel in hetzelfde, ook niet één voetstap; en beloofde, dat Hij hem het zelf tot een bezitting geven zou, en zijn zade na hem, als hij nog geen kind had.

⁶En God sprak zo: "Uw zaad zal vreemdeling zijn in een vreemd land, en zij zullen het dienstbaar maken en mishandelen, vierhonderd jaren."

⁷"En het volk, dat zij dienen zullen, zal Ik oordelen," sprak God, "en daarna zullen zij uitgaan, en zij zullen Mij dienen in deze plaats."

⁸En Hij gaf hem het verbond van de besnijdenis; en zo verwekte hij Izak, en besneed hem op de achtste dag; en Izak verwekte Jakob, en Jakob de twaalf patriarchen.

⁹En de patriarchen, jaloers zijnde, verkochten Jozef, om naar Egypte gebracht te worden; en God was met hem,

¹⁰En verloste hem uit al zijn verdrukkingen, en gaf hem genade en wijsheid voor Farao, de koning van Egypteland; en hij stelde hem tot een overste over Egypte, en heel zijn huis.

¹¹En er kwam een hongersnood over heel het land van Egypte en Kanaän, en grote benauwdheid; en onze vaders vonden geen voedsel.

¹²Maar als Jakob hoorde, dat in Egypte koren was, zond hij onze vaders de eerste maal uit.

¹³En in de tweede reize werd Jozef zijn broers bekend; en het geslacht van Jozef werd aan Farao openbaar.

¹⁴En Jozef stuurde bericht en ontbood zijn vader Jakob, en al zijn geslacht, bestaande in vijf en zeventig zielen.

¹⁵En Jakob kwam af in Egypte, en stierf, hijzelf en onze vaders.

¹⁶En zij werden overgebracht naar Sichem, en gelegd in het graf, dat Abraham gekocht had voor een som geld, van de zonen van Emmor, de vader van Sichem.

¹⁷Maar als nu de tijd van de belofte, die God aan Abraham gezworen had, naderde, groeide het volk en vermenigvuldigde in Egypte;

¹⁸Totdat een andere koning opstond, die Jozef niet gekend had.

¹⁹Deze gebruikte listigheid tegen ons geslacht, en behandelde onze vaders slecht, zodat zij hun jonge kinderen moesten wegwerpen, opdat zij niet zouden voortplanten.

²⁰In die tijd werd Mozes geboren, en was uitnemend schoon; die drie maanden opgevoed werd in het huis van zijn vader.

²¹En als hij weggeworpen was, nam hem de dochter van Farao op, en voedde hem voor zichzelf op tot een zoon.

²²En Mozes werd onderwezen in alle wijsheid van de Egyptenaren; en was machtig in woorden en in werken.

²³Als hem nu de tijd van veertig jaren vervuld was, kwam hem in zijn hart, zijn broers, de Israëlieten, te bezoeken.

²⁴En ziende één, die onrecht leed, beschermde hij hem, en nam wraak voor hem die onrecht werd aangedaan, en versloeg de Egyptenaar.

²⁵En hij meende, dat zijn broers zouden verstaan, dat God door zijn hand hun verlossing geven zou; maar zij hebben het niet verstaan.

²⁶En de volgenden dag werd hij van hen gezien, omdat zij vochten; en hij drong ze tot vrede, zeggende: Mannen, u bent broeders; waarom doet u elkaar ongelijk?

²⁷En die zijn naaste ongelijk deed, verstiet hem, zeggende: Wie heeft u tot een overste en rechter over ons gesteld?

²⁸Wilt u mij ook ombrengen, zoals u gisteren de Egyptenaar omgebracht hebt?

²⁹En Mozes vluchtte op dat woord en werd een vreemdeling in het land Midian, waar hij twee zonen verwekte.

³⁰En als veertig jaren vervuld waren, verscheen hem de Engel van de Heere, in de woestijn van de berg Sinaï, in een vlammig vuur van het doornenbos.

³¹Mozes nu, dat ziende, verwonderde zich over het visioen; en als hij daarheen ging, om dat te bekijken, klonk er een stem van de Heere tot hem,

³²Zeggende: "Ik ben de God van uw vaders, de God van Abraham, en de God van Izak, en de God van Jakob." En Mozes werd zeer bevende, en durfde het niet bekijken.

³³En de Heere zei tot hem: Ontbind de schoenen van uw voeten; want de plaats waarin u staat, is heilig land.

³⁴Ik heb duidelijk gezien de mishandeling van Mijn volk, dat in Egypte is, en Ik heb hun zuchten gehoord en ben neergekomen, om hen daaruit te verlossen; en nu, kom hierheen, Ik zal u naar Egypte zenden.

³⁵Deze Mozes, die zij verloochend hadden, zeggende: Wie heeft u tot een overste en rechter gesteld? deze, zeg ik, heeft God tot een overste en verlosser gezonden, door de hand van de Engel, Die hem verschenen was in het doornenbos.

³⁶Deze heeft hen uitgeleid, doende wonderen en tekenen in het land van Egypte, en in de Rode zee, en in de woestijn, veertig jaren.

³⁷Deze is de Mozes, die tot de Israëlieten gezegd heeft: "De Heere, uw God, zal u een Profeet verwekken uit uw broeders, zoals mij; Die zult u horen."

³⁸Deze is het, die in de vergadering van het volk in de woestijn was met de Engel, Die tot hem sprak op de berg Sinaï, en met onze vaders; die de levende woorden ontving, om ons die te geven.

³⁹Die onze vaders niet wilden gehoorzaam zijn, maar verwierpen hem, en keerden met hun harten weer naar Egypte;

⁴⁰Zeggende tot Aäron: Maak ons goden, die voor ons heengaan; want wat deze Mozes betreft, die ons uit het land van Egypte geleid heeft, wij weten niet wat er met hem is gebeurd.

⁴¹En zij maakten een kalf in die dagen, en brachten offergave tot de afgod, en verheugden zich in de werken van hun handen.

⁴²En God keerde Zich, en gaf hen over, dat zij het leger van de hemel dienden, zoals geschreven is in het boek van de profeten: "Hebt u ook slachtoffers en offergaven Mij opgeofferd, veertig jaren in de woestijn, u huis van Israël?

⁴³Ja, u hebt opgenomen de tabernakel van Moloch, en het gesternte van uw god Remfan, de afbeeldingen, die u gemaakt hebt, om die te aanbidden; en Ik zal u overvoeren aan de overzijde van Babylon.

⁴⁴De tabernakel van het getuigenis was onder onze vaders in de woestijn, zoals bestemd had Hij, Die tot Mozes zei, dat hij die maken zou naar de afbeelding, die hij gezien had;

⁴⁵Die ook onze vaders ontvangen hebbende, met Jozua gebracht hebben in het land, dat de heidenen bezaten, die God verdreven heeft van het aangezicht van onze vaders, tot de dagen van David toe;

⁴⁶Die voor God genade gevonden heeft, en verzocht heeft te vinden een woning voor de God van Jakob.

⁴⁷En Salomo bouwde Hem een huis.

⁴⁸Maar de Allerhoogste woont niet in tempelen met handen gemaakt; zoals de profeet zegt:

⁴⁹De hemel is Mij een troon, en de aarde een voetbank Van mijn voeten. Wat voor huis zult u Mij bouwen, zegt de Heere, of welke is de plaats Van mijn ruste?

⁵⁰Heeft niet Mijn hand al deze dingen gemaakt?

⁵¹U hardnekkigen en onbesnedenen van hart en oren, u wederstaat altijd de Heilige Geest; zoals uw vaders, zo ook u.

⁵²Wie van de profeten hebben uw vaders niet vervolgd? En zij hebben gedood degenen, die te voren verkondigd hebben de komst van de Rechtvaardigen, van Welke u nu verraders en moordenaars geworden bent.

⁵³U, die de wet ontvangen hebt door bestellingen van de engelen, en hebt ze niet gehouden!

⁵⁴Als zij nu dit hoorden, barstten hun harten, en zij knersten de tanden tegen hem.

⁵⁵Maar hij, vol zijnde van de Heilige Geest, en de ogen houdende naar de hemel, zag de heerlijkheid van God, en Jezus, staande aan de rechterhand van God.

⁵⁶En hij zei: Zie, ik zie de hemelen geopend, en de Zoon des mensen, staande aan de rechterhand van God.

⁵⁷Maar zij, roepende met luide stem, stopten hun oren, en vielen eensgezind op hem aan;

⁵⁸En wierpen hem de stad uit, en stenigden hem; en de getuigen legden hun kleren af aan de voeten van een jongeman, genoemd Saulus.

⁵⁹En zij stenigden Stefanus, aanroepende en zeggende: Heere Jezus, ontvang mijn geest.

⁶⁰En vallende op de knieën, riep hij met luide stem: Heere, reken hun deze zonde niet toe! En als hij dat gezegd had, ontsliep hij.