Handelingen 8

¹En Saulus had mee een welbehagen aan zijn dood. En er werd op die dag een grote vervolging tegen de gemeente, die te Jeruzalem was; en zij werden allen verstrooid door de landen van Judea en Samaria, behalve de apostelen.

²En enige godvrezende mannen droegen Stefanus samen naar het graf en maakten grote rouw over hem.

³En Saulus verwoestte de Gemeente, gaande in de huizen; en trekkende mannen en vrouwen, leverde hen over in de gevangenis.

⁴Zij dan nu, die verstrooid waren, gingen het land door, en verkondigden het Woord.

⁵En Filippus kwam af in de stad van Samaria, en predikte hun Christus.

⁶En de menigten hielden zich eensgezind aan wat van Filippus gezegd werd, omdat zij hoorden en zagen de tekenen, die hij deed.

⁷Want van velen, die onreine geesten hadden, gingen die uit, roepende met luide stem; en vele geraakten en kreupelen werden genezen.

⁸En er werd grote blijdschap in die stad.

⁹En een man met de naam Simon, was te voren in de stad plegende toverij, en verrukkende de zinnen van het volk van Samaria, zeggende van zichzelf, dat hij wat groots was.

¹⁰Die zij allen aanhingen, van de kleine tot de grote, zeggende: Deze is de grote kracht van God.

¹¹En zij hingen hem aan, omdat hij een langen tijd met toverijen hun zinnen verrukt had.

¹²Maar toen zij Filippus geloofden, die het Evangelie van het Koninkrijk van God, en van de Naam van Jezus Christus verkondigde, werden zij gedoopt, beiden, mannen en vrouwen.

¹³En Simon geloofde zelf ook, en gedoopt zijnde, bleef steeds bij Filippus; en ziende de tekenen en grote krachten, die er gedaan werden, ontzette hij zich.

¹⁴Als nu de apostelen, die te Jeruzalem waren, hoorden, dat Samaria het Woord van God aangenomen had, zonden zij tot hen Petrus en Johannes;

¹⁵Die, afgekomen zijnde, baden voor hen, dat zij de Heilige Geest ontvangen mochten.

¹⁶(Want Hij was nog op niemand van hen gevallen, maar zij waren alleen gedoopt in de Naam van de Heere Jezus.)

¹⁷Toen legden zij de handen op hen, en zij ontvingen de Heilige Geest.

¹⁸En als Simon zag, dat, door de oplegging van de handen van de apostelen de Heilige Geest gegeven werd, zo bood hij hun geld aan,

¹⁹Zeggende: Geef ook mij deze macht, opdat, zo wie ik de handen opleg, hij de Heilige Geest ontvange.

²⁰Maar Petrus zei tot hem: Uw geld zij met u tot verderf, omdat u gemeend hebt, dat de gave van God door geld verkregen wordt!

²¹U hebt geen part noch deel in dit woord: want uw hart is niet recht voor God.

²²Bekeer u dan van deze uw boosheid, en bid God, of misschien u deze overlegging van uw hart vergeven werd.

²³Want ik zie, dat u bent in een zeer bittere gal en samenknoping van de ongerechtigheid.

²⁴Maar Simon, antwoordende, zei: Bid u voor mij tot de Heere, opdat niets over mij kome van wat u gezegd hebt.

²⁵Zij dan nu, als zij het Woord van de Heere betuigd en gesproken hadden, keerden opnieuw naar Jeruzalem, en verkondigden het Evangelie in vele plaatsen van de Samaritanen.

²⁶En een engel van de Heere sprak tot Filippus, zeggende: Sta op en ga naar het zuiden, op de weg, die van Jeruzalem afdaalt naar Gaza, die woest is.

²⁷En hij stond op en ging op weg; en ziet, een Moorman, een kamerling, en een machtig heer van Candace, de koningin van de Moren, die over al haar schat was, die was gekomen om aan te bidden te Jeruzalem;

²⁸En hij keerde opnieuw, en zat op zijn wagen, en las de profeet Jesaja.

²⁹En de Geest zei tot Filippus: Ga toe, en voeg u bij deze wagen.

³⁰En Filippus liep toe, en hoorde hem de profeet Jesaja lezen, en zei: Verstaat u ook, wat u leest?

³¹En hij zei: Hoe zou ik toch kunnen, zo mij niet iemand onderricht? En hij bad Filippus, dat hij zou opkomen, en bij hem zitten.

³²En de plaats van de Schriftgedeelte, die hij las, was deze: Hij is zoals een schaap ter slachting geleid; en zoals een lam stemmeloos is voor die, die het scheert, zo doet Hij Zijn mond niet open.

³³In Zijn vernedering is Zijn oordeel weggenomen; en wie zal zijn geslacht beschrijven? Want Zijn leven wordt van de aarde weggenomen.

³⁴En de kamerling antwoordde Filippus en zei: Ik bid u, van Wie zegt de profeet dit, van zichzelf, of van iemand anders?

³⁵En Filippus deed zijn mond open en beginnende van diezelfde Schrift, verkondigde hem Jezus.

³⁶En terwijl zij onderweg waren, kwamen zij bij een water; en de kamerling zei: Ziedaar water; wat verhindert mij gedoopt te worden?

³⁷En Filippus zei: Als u met uw hele hart gelooft, zo is het geoorloofd. En hij, antwoordende, zei: Ik geloof, dat Jezus Christus de Zoon van God is.

³⁸En hij gebood de wagen stil te houden; en zij daalden beiden af in het water, zowel Filippus als de kamerling, en hij doopte hem.

³⁹En toen zij uit het water waren opgekomen, nam de Geest van de Heere Filippus weg, en de kamerling zag hem niet meer; want hij reisde zijn weg met blijdschap.

⁴⁰Maar Filippus werd gevonden, te Azote; en het land doorgaande, verkondigde hij het Evangelie in alle steden, totdat hij te Cesarea kwam.