Henoch 102

¹In die dagen, als Hij een zwaar vuur over u brengt, waarheen zult u vluchten, en waar zult u ontkoming vinden? En wanneer Hij Zijn woord tegen u uitspreekt, zult u dan niet verschrikt worden en vrezen?

²En al de lichten zullen in grote vrees in beroering geraken, en de hele aarde zal verschrikt worden en beven en sidderen.

³En al de engelen zullen hun geboden volbrengen en zich willen verbergen voor het aangezicht van de Grote Heerlijkheid, en de kinderen van de aarde zullen beven en in beroering geraken; en u, zondaren, zult vervloekt zijn tot in eeuwigheid, en u zult geen vrede hebben.

⁴Vreest niet, u zielen van de rechtvaardigen, en verwacht met hoop de dag van uw dood in gerechtigheid.

⁵En wees niet bedroefd omdat uw ziel is neergedaald in grote benauwdheid en in geween en in gejammer en in het dodenrijk in verdriet, en omdat uw lichaam tijdens uw leven niet naar uw goedheid vergolden werd; maar wacht eerder op de dag waarop de zondaren geoordeeld worden[^1], en op de dag van vloek en kastijding.

⁶En wanneer u sterft, zullen de zondaren over u zeggen: Zoals wij sterven, zo sterven de rechtvaardigen; en wat voor nut hebben zij van hun daden gehad?

⁷Zie, gelijk wij zijn zij gestorven in verdriet en in duisternis; en wat hebben zij meer dan wij? Van nu af zijn wij gelijk.

⁸En wat zullen zij ontvangen en wat zullen zij zien in eeuwigheid? Want zie, ook zij zijn gestorven, en van nu af zullen zij in eeuwigheid geen licht zien.

⁹Ik zeg u, u zondaren: het is u genoeg te eten en te drinken, en mensen naakt uit te schudden, en te roven, en te zondigen, en rijkdom te verwerven, en goede dagen te zien.

¹⁰Hebt u de rechtvaardigen gezien, hoe hun einde vrede was, want geen geweld werd bij hen gevonden tot de dag van hun dood?

¹¹En toch zijn zij vergaan en geworden als die er niet geweest zijn, en hun zielen zijn neergedaald in het dodenrijk in benauwdheid.