Henoch 14

¹Dit is het boek van de woorden van de gerechtigheid en van de bestraffing van de eeuwige wachters, naar het gebod van de Heilige en Grote, in dat gezicht.

²Ik zag in mijn slaap wat ik nu zal spreken met een tong van vlees en met de adem van mijn mond, die de Grote aan de mensen gegeven heeft, om daarmee te spreken en met het hart te verstaan.

³Zoals Hij geschapen heeft en aan de mensen gegeven heeft het woord van de kennis te verstaan, zo heeft Hij ook mij geschapen en mij gegeven de wachters, de zonen van de hemel, te bestraffen.

⁴Ik heb uw verzoekschrift geschreven, en in mijn gezicht verscheen het zo, dat uw verzoek u niet ingewilligd zal worden al de dagen van de eeuwigheid, en dat het oordeel over u onherroepelijk geveld is, en het zal u niet ingewilligd worden.

⁵En van nu af zult u niet opklimmen naar de hemel tot in alle eeuwigheid, en op de aarde is het besluit uitgegaan u te binden al de dagen van de wereld.

⁶En vóór dat zult u het verderf van uw geliefde zonen gezien hebben, en u zult geen behagen in hen hebben, maar zij zullen voor uw aangezicht vallen door het zwaard.

⁷En uw verzoek voor hen zal niet ingewilligd worden, en ook niet voor uzelf; en u, terwijl u weent en smeekt, zult zelfs niet één woord kunnen spreken uit het boek dat ik geschreven heb.

⁸En aan mij werd een gezicht getoond, zo: zie, wolken riepen mij in het gezicht, en een nevel riep mij, en de loop van de sterren en de bliksemschichten dreven mij aan en drongen mij voort, en de winden deden mij in het gezicht vliegen en voerden mij omhoog.

⁹En zij droegen mij op naar de hemel, en ik ging naar binnen totdat ik naderde tot een muur die gebouwd was van kristalstenen, en een tong van vuur omringde hem, en die begon mij schrik aan te jagen.

¹⁰En ik ging binnen in de tong van vuur en naderde tot een groot huis dat gebouwd was van kristalstenen; en de wanden van dat huis waren als een vloer van steentegels, van kristalstenen, en de bodem daarvan was kristal.

¹¹Het gewelf daarvan was als de loop van de sterren en de bliksemschichten, en daartussen waren cherubim van vuur, en hun hemel was water.

¹²En een brandend vuur omringde de wanden, en de deuren daarvan laaiden van vuur.

¹³En ik ging binnen in dat huis, en het was heet als vuur en koud als ijs; er was geen vreugde en geen leven daarin; vrees overdekte mij en beving greep mij aan.

¹⁴En terwijl ik beefde en sidderde, viel ik op mijn aangezicht, en ik zag in een gezicht.

¹⁵En zie, er was een ander huis, groter dan dat, en heel zijn deur stond voor mij open, en het was gebouwd van tongen van vuur.

¹⁶En in alles overtrof het zozeer in heerlijkheid en eer en grootheid, dat ik u zijn heerlijkheid en zijn grootheid niet kan verhalen.

¹⁷En zijn bodem was vuur, en daarboven waren bliksem en de loop van de sterren, en zijn gewelf was eveneens laaiend vuur.

¹⁸En ik zag toe en ik zag daarin een hoge troon; en zijn aanzien was als kristal, en zijn wielen als de zon die schijnt, en het geluid van cherubim.

¹⁹En van onder de grote troon gingen stromen van laaiend vuur uit, en men kon die niet aanschouwen.

²⁰En de Grote Heerlijkheid zat daarop, en Zijn gewaad was blinkender dan de zon en witter dan alle sneeuw.

²¹En geen van de engelen kon binnengaan, en geen die van vlees is kon het aanzien van het aangezicht van de Geëerde en Verheerlijkte aanschouwen of Hem zien.

²²Een laaiend vuur was rondom Hem, en een groot vuur stond voor Hem, en niemand van hen die rondom Hem waren kon tot Hem naderen; tienduizend maal tienduizend stonden voor Hem, maar Hij had geen raad nodig.

²³En de heiligen die tot Hem naderden, weken niet bij nacht en bij dag, en zij verlieten Hem niet.

²⁴En ik lag tot dan toe op mijn aangezicht, bedekt en bevend; en de Heere riep mij met Zijn mond en zei tot mij: Kom hier, Henoch, en hoor Mijn heilig woord.

²⁵En Hij richtte mij op en bracht mij tot aan de deur; maar ik, ik hield mijn aangezicht naar beneden gericht.