Jeremia 10

¹Hoort het woord, dat JAHWEH tot u spreekt, o huis van Israël!

²Zo zegt JAHWEH: Leer de weg van de heidenen niet, en ontzet u niet voor de tekenen van de hemel, omdat zich de heidenen daarvoor ontzetten.

³Want de voorschriften van de volken zijn zinloosheid; want het is hout, dat men uit het woud gehouwen heeft, een werk van de handen van de werkmeester met de bijl.

⁴Men pronkt het op met zilver en met goud; zij hechten ze met nagelen en met hameren, opdat het niet waggele.

⁵Zij zijn gelijk een palmboom van dicht werk, maar kunnen niet spreken; zij moeten gedragen worden, want zij kunnen niet gaan; vrees niet voor hen, want zij kunnen geen kwaad doen, ook is er geen goeddoen bij hen.

⁶Omdat niemand U gelijk is, o JAHWEH! zo bent U groot, en groot is Uw Naam in mogendheid.

⁷Wie zou U niet vrezen, U Koning van de heidenen? Want het komt U toe; omdat toch onder alle wijzen van de heidenen, en in hun hele koninkrijk, niemand U gelijk is.

⁸In één ding zijn zij toch onvernuftig en zot: een hout is een onderwijs van de zinloosheden.

⁹Uitgerekt zilver wordt van Tarsis gebracht, en goud van Ufaz, tot een werk van de werkmeester en van de handen van de goudsmid; hemelsblauw en purper is hun kleding, een werk van de wijzen zijn zij al samen.

¹⁰Maar God JAHWEH is de Waarheid, Hij is de levende God, en een eeuwig Koning; van Zijn toorn beeft de aarde, en de heidenen kunnen Zijn toorn niet verdragen.

¹¹(Zo zult u tot hen zeggen: De goden, die de hemel en de aarde niet gemaakt hebben, zullen vergaan van de aarde, en van onder deze hemel.)

¹²Die de aarde gemaakt heeft door Zijn kracht, Die de wereld bereid heeft door Zijn wijsheid, en de hemel uitgebreid door Zijn verstand.

¹³Als Hij Zijn stem geeft, zo is er een geluid van wateren in de hemel, en Hij doet de dampen opklimmen van het einde van de aarde; Hij maakt de bliksemen met de regen, en doet de wind voortkomen uit Zijn schatkameren.

¹⁴Een ieder mens is onvernuftig geworden, zodat hij geen wetenschap heeft, een ieder goudsmid is beschaamd van het gesneden beeld; want zijn gegoten beeld is leugen; en er is geen geest in hen.

¹⁵Zinloosheid zijn zij, een werk van verleidingen; ten tijde van hun bezoeking zullen zij vergaan.

¹⁶Jakobs deel is niet gelijk die, want Hij is de Formeerder van alles, en Israël is de roede van Zijn erfenis; JAHWEH van de legermachten is Zijn Naam.

¹⁷Raap uw kramerij weg uit het land, u inwoneres van de vesting!

¹⁸Want zo zegt JAHWEH: Zie, Ik zal de inwoners van het land op ditmaal wegslingeren, en zal ze benauwen, opdat zij het vinden.

¹⁹O, wee mij over mijn breuk! mijn plaag is pijnlijk; en ik had gezegd: Dit is immers een ziekte, die ik wel dragen zal!

²⁰Mijn tent is verstoord, en al mijn touwen zijn verscheurd; mijn kinderen zijn van mij uitgegaan, en zij zijn er niet; er is niemand meer, die mijn tent uitspant, en mijn gordijnen opricht.

²¹Want de herders zijn onvernuftig geworden, en hebben JAHWEH niet gezocht; daarom hebben zij niet verstandig gehandeld, en hun hele weide is verstrooid.

²²Zie, er komt een stem van het gerucht, en een groot beven uit het land van het noorden; dat men de steden van Juda zal stellen tot een verwoesting, een woning van de draken.

²³Ik weet, o JAHWEH! dat bij de mens zijn weg niet is; het is niet bij een man, die wandelt, dat hij zijn gang richte.

²⁴Straf mij, JAHWEH! maar met mate; niet in Uw toorn, opdat U mij niet te niet maakt.

²⁵Stort Uw woede uit over de heidenen, die U niet kennen, en over de geslachten, die Uw Naam niet aanroepen; want zij hebben Jakob opgegeten, ja, zij hebben hem opgegeten, en hem verteerd, en zijn woning verwoest.