Jeremia 14

¹Het woord van JAHWEH, dat tot Jeremia gebeurd is, over de zaken van de grote droogte.

²Juda treurt en haar poorten zijn verzwakt; zij zijn in het zwart gekleed ter aarde toe, en Jeruzalems geschrei klimt op.

³En hun voortreffelijken zenden hun kleinen naar water; zij komen tot de grachten, zij vinden geen water, zij komen met hun kruiken leeg weer; zij zijn beschaamd, ja, worden schaamrood, en bedekken hun hoofd.

⁴Omdat de aarde gescheurd is, omdat er geen regen op de aarde is; de akkerlieden zijn beschaamd, zij bedekken hun hoofd.

⁵Want ook de hinden in het veld werpen jongen, en verlaten die, omdat er geen jong gras is.

⁶En de woudezels staan op de hoge plaatsen, zij scheppen de wind gelijk de draken; hun ogen versmachten, omdat er geen kruid is.

⁷Hoewel onze ongerechtigheden tegen ons getuigen, o JAHWEH! doe het omwille van Uw Naam; want onze afkeringen zijn veelvuldig, wij hebben tegen U gezondigd.

⁸O Israëls Verwachting, Zijn Verlosser in tijd van benauwdheid! waarom zou U zijn als een vreemdeling in het land, en als een reiziger, die slechts inkeert om te overnachten?

⁹Waarom zou U zijn als een versaagd man, als een held, die niet kan verlossen? U bent toch in het midden van ons, o JAHWEH! en wij zijn naar Uw Naam genoemd, verlaat ons niet.

¹⁰Zo zegt JAHWEH van dit volk: Zij hebben zo liefgehad te zwerven, zij hebben hun voeten niet bedwongen; daarom heeft JAHWEH geen welgevallen aan hen, nu zal Hij aan hun ongerechtigheden gedenken, en hun zonden bezoeken.

¹¹Verder zei JAHWEH tot mij: Bid niet voor dit volk ten goede.

¹²Hoewel zij vasten, Ik zal naar hun geschrei niet horen, en hoewel zij brandoffer en voedseloffer offeren, Ik zal aan hen geen welgevallen hebben; maar door het zwaard, en door de honger, en door de pest zal Ik hen verteren.

¹³Toen zei ik: Ach, Adonai JAHWEH! zie, die profeten zeggen hun: U zult geen zwaard zien, en u zult geen honger hebben; maar Ik zal u een gewisse vrede geven in deze plaats.

¹⁴En JAHWEH zei tot mij: Die profeten profeteren vals in Mijn Naam; Ik heb hen niet gezonden, noch hun bevel gegeven, noch tot hen gesproken; zij profeteren u een vals visioen, en waarzegging, en nietigheid, en bedriegerij van hun harten.

¹⁵Daarom zegt JAHWEH zo: Voor wat betreft de profeten, die in Mijn Naam profeteren, daar Ik hen niet gezonden heb, en zij dan nog zeggen: Er zal geen zwaard noch honger in dit land zijn; die profeten zullen door het zwaard en door de honger verteerd worden.

¹⁶En het volk, tot wie zij profeteren, zullen op de straten van Jeruzalem weggeworpen zijn vanwege de honger en het zwaard; en er zal niemand zijn, die hen begrave, hen, hun vrouwen, en hun zonen, en hun dochters; zo zal Ik hun boosheid over hen uitstorten.

¹⁷Daarom zult u dit woord tot hen zeggen: Mijn ogen zullen van tranen neerdalen nacht en dag, en niet ophouden; want de jonkvrouw van de dochter van Mijn volk is gebroken met een grote breuk, een plaag, die zeer pijnlijk is.

¹⁸Zo ik uitga in het veld, ziet daar de verslagenen van het zwaard, en zo ik in de stad kom, ziet daar de zieken van honger! Ja, zowel de profeten als de priesters lopen om in het land, en weten niet.

¹⁹Hebt U dan Juda geheel verworpen? Heeft Uw ziel een walging aan Sion? Waarom hebt U ons geslagen, dat er geen genezing voor ons is? Men wacht naar vrede, maar daar is niets goeds, en naar tijd van genezing, maar ziet, daar is verschrikking.

²⁰JAHWEH! wij kennen onze goddeloosheid, en de ongerechtigheid van onze vaders, want wij hebben tegen U gezondigd.

²¹Versmaad ons niet, omwille van Uw Naam; werp de troon van Uw heerlijkheid niet neer; gedenk, vernietig niet Uw verbond met ons.

²²Zijn er onder de zinloosheden van de heidenen, die doen regenen, of kan de hemel druppelen geven? Bent U die niet, o JAHWEH, onze God? Daarom zullen wij op U wachten, want U doet al die dingen.