Jeremia 35

¹Het woord, dat tot Jeremia gebeurd is van JAHWEH, in de dagen van Jojakim, de zoon van Josia, de koning van Juda, zeggende:

²Ga heen tot het huis van de Rechabieten, en spreek met hen, en breng hen in het huis van JAHWEH, in één van de kamers, en geef hun wijn te drinken.

³Toen nam ik Jaazanja, de zoon van Jeremia, de zoon van Habazzinja, en ook zijn broers, en al zijn zonen, en het hele huis van de Rechabieten;

⁴En bracht hen in het huis van JAHWEH, in de kamer van de zonen van Hanan, de zoon van Jigdalia, de man van God; die is bij de kamer van de oversten, die daar is boven de kamer van Maaseja, de zoon van Sallum, de dorpelbewaarder.

⁵En ik zette de kinderen van het huis van de Rechabieten koppen vol wijn en bekers voor; en ik zei tot hen: Drink wijn.

⁶Maar zij zeiden: Wij zullen geen wijn drinken; want Jonadab, de zoon van Rechab, onze vader, heeft ons geboden, zeggende: U zult geen wijn drinken, u, noch uw kinderen, tot in eeuwigheid.

⁷Ook zult u geen huis bouwen, noch zaad zaaien, noch wijngaard planten, noch hebben; maar u zult in tenten wonen al uw dagen; opdat u veel dagen leeft in het land, alwaar u als vreemdeling verkeert.

⁸Zo hebben wij de stem van Jonadab, de zoon van Rechab, onze vader, gehoorzaamd in alles, wat hij ons geboden heeft; zodat wij geen wijn drinken al onze dagen, wij, onze vrouwen, onze zonen, en onze dochters;

⁹En dat wij geen huizen bouwen tot onze woning; ook hebben wij geen wijngaard, noch veld, noch zaad;

¹⁰En wij hebben in tenten gewoond; zo hebben wij gehoord en gedaan naar alles, wat ons onze vader Jonadab geboden heeft.

¹¹Maar het is gebeurd, als Nebukadrezar, de koning van Babel, naar dit land optoog, dat wij zeiden: Kom, en laat ons naar Jeruzalem trekken vanwege het leger van de Chaldeeën, en vanwege het leger van de Syriërs; zo zijn wij te Jeruzalem gebleven.

¹²Toen kwam het woord van JAHWEH tot Jeremia, zeggende:

¹³Zo zegt JAHWEH van de legermachten, de God van Israël: Ga heen en zeg tot de mannen van Juda en tot de inwoners van Jeruzalem: Zult u geen tucht aannemen, dat u hoort naar Mijn woorden? spreekt JAHWEH.

¹⁴De woorden van Jonadab, de zoon van Rechab, die hij zijn kinderen geboden heeft, dat zij geen wijn zouden drinken, zijn bevestigd; want zij hebben er geen gedronken tot op deze dag, maar het gebod van hun vader gehoord; en Ik heb tot u gesproken, vroeg op zijnde en sprekende, maar u hebt naar Mij niet gehoord.

¹⁵En Ik heb tot u gezonden al Mijn knechten, de profeten, vroeg op zijnde en zendende, om te zeggen: Bekeer u toch, ieder van zijn boze weg, en maakt uw handelingen goed, en wandelt andere goden niet na, om hen te dienen, zo zult u in het land blijven, dat Ik u en uw vaders gegeven heb; maar u hebt uw oor niet geneigd, en naar Mij niet gehoord.

¹⁶Omdat dan de kinderen van Jonadab, de zoon van Rechab, het gebod van hun vader, dat hij hun geboden heeft, bevestigd hebben, maar dit volk naar Mij niet hoort;

¹⁷Daarom zo zegt JAHWEH, de God van de legermachten, de God van Israël: Zie, Ik zal over Juda en over alle inwoners van Jeruzalem brengen al het kwaad, dat Ik tegen hen gesproken heb; omdat Ik tot hen gesproken heb, maar zij niet gehoord hebben, en Ik tot hen geroepen heb, maar zij niet hebben geantwoord.

¹⁸Tot het huis nu van de Rechabieten zei Jeremia: Zo zegt JAHWEH van de legermachten, de God van Israël: Omdat u het gebod van uw vader Jonadab bent gehoorzaam geweest, en hebt al zijn geboden bewaard, en gedaan naar alles, wat hij u geboden heeft;

¹⁹Daarom zo zegt JAHWEH van de legermachten, de God van Israël: Er zal Jonadab, de zoon van Rechab, niet worden afgesneden een man, die voor Mijn aangezicht sta, al de dagen.