Jeremia 42

¹Toen traden toe alle oversten van de legers, Johanan, de zoon van Kareah, en Jezanja, de zoon van Hosaja, en al het volk, van de kleinste tot de grootste toe;

²En zij zeiden tot de profeet Jeremia: Laat toch onze smeking voor uw aangezicht neervallen, en bid voor ons tot JAHWEH, uw God, voor dit hele overblijfsel; want wij zijn weinigen van velen overgelaten, zoals uw ogen ons zien;

³Dat ons JAHWEH, uw God, bekend make de weg, die wij zullen ingaan, en de zaak, die wij zullen doen.

⁴En de profeet Jeremia zei tot hen: Ik heb het gehoord; zie, ik zal tot JAHWEH, uw God, bidden naar uw woorden; en het zal gebeuren, het hele woord, dat JAHWEH u zal antwoorden, zal ik u bekend maken, ik zal u niet één woord onthouden.

⁵Toen zeiden zij tot Jeremia: JAHWEH zij tussen ons tot een waarachtig en zeker Getuige: als wij niet naar alle woord, waarmee JAHWEH, uw God, u tot ons zal zenden, zo zullen doen!

⁶Hetzij dan goed of kwaad, wij zullen aan de stem van JAHWEH, onze God, tot Wie wij u zenden, gehoorzaam zijn; opdat het ons welga, wanneer wij aan de stem van JAHWEH, onze God, zullen gehoorzaam zijn.

⁷En het gebeurde na verloop van tien dagen, dat het woord van JAHWEH tot Jeremia kwam.

⁸Toen riep hij Johanan, de zoon van Kareah, en alle oversten van de legers, die met hem waren, en al het volk, van de kleinste af tot de grootste toe;

⁹En hij zei tot hen: Zo zegt JAHWEH, de God van Israël, tot Wie u mij gezonden hebt, om uw smeking voor Zijn aangezicht neer te werpen:

¹⁰Als u in dit land zult blijven wonen, zo zal Ik u bouwen en niet afbreken, en u planten en niet uitrukken; want Ik heb berouw over het kwaad, dat Ik u aangedaan heb.

¹¹Vrees niet voor het aangezicht van de koning van Babel, voor wie u vreest; vrees niet voor hem, spreekt JAHWEH; want Ik zal met u zijn, om u te behouden en u van zijn hand te redden.

¹²En Ik zal u barmhartigheid geven, dat hij zich over u erbarme, en u weer in uw land brenge.

¹³Maar zo u zult zeggen: Wij zullen in dit land niet blijven; opdat u aan de stem van JAHWEH, uw God, niet gehoorzaam bent,

¹⁴Zeggende: Nee, maar wij zullen gaan in Egypteland, alwaar wij geen strijd zullen zien, noch het geluid van de bazuin horen, noch naar brood hongeren, en daar zullen wij blijven;

¹⁵Nu dan, daarom hoort het woord van JAHWEH, u overblijfsel van Juda! Zo zegt JAHWEH van de legermachten, de God van Israël: Als u geheel uw aangezichten zult stellen om in Egypte te gaan, en zult heen ingaan, om daar als vreemdelingen te verkeren;

¹⁶Zo zal het gebeuren, dat het zwaard, waar u voor vreest, u daar in Egypteland zal achterhalen; en de honger, waar u voor zorgt, zal u daar in Egypte achter aankleven, en u zult daar sterven.

¹⁷Zo zullen al de mannen zijn, die hun aangezichten stellen, om in Egypte te gaan, om daar als vreemdelingen te verkeren; zij zullen sterven door het zwaard, door de honger en door de pest; en zij zullen niemand hebben, die overblijve of ontkome van het kwaad, dat Ik over hen zal brengen.

¹⁸Want zo zegt JAHWEH van de legermachten, de God van Israël: Gelijk als Mijn toorn, en Mijn woede is uitgestort over de inwoners van Jeruzalem, zo zal Mijn woede over u uitgestort worden, als u in Egypte zult gekomen zijn; en u zult wezen tot een vervloeking, en tot een ontzetting, en tot een vloek, en tot smaad, en zult deze plaats niet meer zien.

¹⁹JAHWEH heeft tegen u gesproken, u overblijfsel van Juda! Ga niet in Egypte; weet zeker, dat ik vandaag tegen u betuigd heb.

²⁰Zeker, u hebt uw zielen verleid; want u hebt mij tot JAHWEH, uw God, gezonden, zeggende: Bid voor ons tot JAHWEH, onze God, en naar alles, wat JAHWEH, onze God, zal zeggen, zo maak het ons bekend, en wij zullen het doen.

²¹Nu heb ik het u vandaag bekend gemaakt; maar u hebt niet gehoord naar de stem van JAHWEH, uw God, noch naar alles, waarmee Hij mij tot u gezonden heeft.

²²Zo weet nu zeker, dat u door het zwaard, door de honger en door de pest sterven zult, ter plaatse, waar het u gelust heeft heen te gaan, om daar als vreemdelingen te verkeren.