Jeremia 48

¹Tegen Moab zegt JAHWEH van de legermachten, de God van Israël, zo: Wee over Nebo, want zij is verstoord; Kirjathaim is beschaamd, zij is ingenomen; de stad van het hoge vertrek is beschaamd en verschrikt.

²Moabs roem van Hesbon is er niet meer; zij hebben kwaad tegen haar gedacht, zeggende: Kom, en laat ons haar uitroeien, dat zij geen volk meer zij; ook u, o Madmen! zult neergehouwen worden, het zwaard zal achter u heengaan.

³Er is een stem van het gekrijt van Horonaim; verstoring en een grote breuk!

⁴Moab is verbroken; haar kleine kinderen hebben een hulpgeroep laten horen.

⁵Want in de opgang van Luhith zal geween bij geween opgaan, want in de afgang van Horonaim hebben Moabs tegenstanders een jammergeschrei gehoord.

⁶Vlucht, redt uw ziel! en wordt als de heide in de woestijn;

⁷Want om uw vertrouwen op uw werken, en op uw schatten, zult u ook ingenomen worden; en Kamos zal heen uitgaan in gevangenis, zijn priesters en zijn vorsten samen.

⁸Want de verstoorder zal komen over elke stad, dat niet één stad ontkomen zal; en het dal zal verderven, en het effen veld vernietigd worden; want JAHWEH heeft het gezegd.

⁹Geef Moab veren, want al vliegende zal zij uitgaan; en haar steden zullen ter verwoesting worden, dat niemand daarin woont.

¹⁰Vervloekt zij, die het werk van JAHWEH bedriegelijk doet; ja, vervloekt zij, die zijn zwaard van het bloed onthoudt!

¹¹Moab is van zijn jeugd aan gerust geweest, en hij heeft op zijn heffe stil gelegen, en is van kruik in kruik niet geledigd, en heeft niet gewandeld in gevangenis; daarom is zijn smaak in hem gebleven, en zijn reuk niet veranderd.

¹²Daarom, ziet, de dagen komen, spreekt JAHWEH, dat Ik hem vreemde gasten zal toeschikken, die hem in vreemde plaatsen zullen voeren, en zijn kruiken legen, en hun flessen in stukken slaan.

¹³En Moab zal beschaamd worden vanwege Kamos, zoals het huis van Israël beschaamd is geworden vanwege Beth-El, hun vertrouwen.

¹⁴Hoe zult u zeggen: Wij zijn helden en dappere mannen ten strijde?

¹⁵Moab is verstoord, en uit zijn steden opgegaan, en het beste van zijn jongemannen is ter slachting afgegaan, spreekt de Koning, Wiens Naam is JAHWEH van de legermachten.

¹⁶Moabs verderf is nabij om te komen, en zijn kwaad haast zeer.

¹⁷Beklaagt hem, u allen, die rondom hem bent, en allen, die zijn naam kent; zeg: Hoe is de sterke staf, de sierlijke stok verbroken?

¹⁸Daal neer uit uw heerlijkheid, en woon in dorst, u inwoneres, u dochter van Dibon! want Moabs verstoorder is tegen u opgetogen, hij heeft uw vestingen verdorven.

¹⁹Sta aan de weg, en zie toe, u inwoneres van Aroër! Vraag de vluchtende man en de ontkomen vrouw; zeg: Wat is er gebeurd?

²⁰Moab is beschaamd, want hij is verslagen; huil en krijt! verkondig te Arnon, dat Moab verstoord is.

²¹En het oordeel is gekomen over het vlakke land; over Holon, en over Jahza, en over Mefaath,

²²En over Dibon, en over Nebo, en over Beth-Diblathaim,

²³En over Kirjathaim, en over Beth-Gamul, en over Beth-Meon,

²⁴En over Kerioth, en over Bozra; ja, over alle steden van Moabs land, die verre en die nabij zijn.

²⁵Moabs hoorn is afgesneden, en zijn arm verbroken, spreekt JAHWEH.

²⁶Maak hem dronken, omdat hij zich groot gemaakt heeft tegen JAHWEH; zo zal Moab met de handen klappen in zijn uitspuwsel, en hij zelf zal ook ter belaching zijn.

²⁷Want is u niet Israël ter belaching geweest? Was hij onder de dieven gevonden, dat u zich zo bewoogt, van de tijd af, dat uw woorden van hem waren?

²⁸Verlaat de steden, en woont in de steenrots, u inwoners van Moab! en wordt gelijk een duif, die in de doorgangen van de mond van een hol nestelt.

²⁹Wij hebben Moabs hoogmoed gehoord (hij is zeer hoogmoedig), zijn trotsheid, en zijn hoogmoed, en zijn hoogmoed, en de hoogheid van zijn hart.

³⁰Ik ken zijn toorn, spreekt JAHWEH, maar niet zo; zijn grendels doen het zo niet.

³¹Daarom zal Ik over Moab huilen, ja, om geheel Moab zal Ik krijten; over de mensen van Kir-Heres zal men zuchten.

³²Boven het geween van Jaëzer zal Ik u bewenen, u wijnstok van Sibma! uw wijnranken zijn over zee gegaan, zij hebben gereikt tot aan Jaëzers zee; maar de verstoorder is gevallen op uw zomervruchten en op uw wijnoogst;

³³Zodat de blijdschap en verheuging uit het vruchtbare veld, namelijk uit Moabs land, weggenomen is; want Ik heb de wijn doen ophouden uit de kuipen; men zal geen druiven treden met vreugdegeschrei; het vreugdegeschrei zal geen vreugdegeschrei zijn.

³⁴Vanwege Hesbons hulpgeroep tot Eleale toe, tot Jahaz toe, hebben zij hun stem verheven, van Zoar tot aan Horonaim, die driejarige vaars; want ook de wateren van Nimrim zullen tot verwoestingen worden.

³⁵En Ik zal in Moab doen ophouden, spreekt JAHWEH, die, die op de hoogte offert, en die zijn goden rookt.

³⁶Daarom zal Mijn hart over Moab getier maken als de fluiten; ook zal Mijn hart over de mensen van Kir-Heres getier maken als de fluiten, omdat het overschot, dat hij gemaakt had, verloren is.

³⁷Want alle hoofden zijn kaal, en alle baarden afgekort; op alle handen zijn insnijdingen, en op de middel is een zak.

³⁸Op alle daken van Moab, en op al haar straten is overal luid weeklagen; want Ik heb Moab verbroken als een voorwerp, waar men geen lust aan heeft, spreekt JAHWEH.

³⁹Hoe is hij verslagen! zij huilen; hoe heeft Moab de nek met schaamte gewend! Zo zal Moab allen, die rondom hem zijn, tot belaching en tot een ontzetting worden.

⁴⁰Want zo zegt JAHWEH: Zie, hij zal snel vliegen als een adelaar, en hij zal zijn vleugels over Moab uitbreiden.

⁴¹Elk één van de steden is gewonnen, en elk één van de vestingen is ingenomen; en het hart van Moabs helden zal op die dag wezen, als het hart van een vrouw, die in nood is.

⁴²Want Moab zal vernietigd worden, dat hij geen volk zij, omdat hij zich groot gemaakt heeft tegen JAHWEH.

⁴³De vrees, en de kuil, en de strik, over u, u inwoner van Moab! spreekt JAHWEH.

⁴⁴Die van de vrees ontvlucht, zal in de kuil vallen, en die uit de kuil opkomt, zal in de strik gevangen worden; want Ik zal over haar, over Moab, het jaar van hun bezoeking brengen, spreekt JAHWEH.

⁴⁵Die voor de macht van de vijand vluchtten, bleven staan in de schaduw van Hesbon; maar een vuur is uitgegaan van Hesbon, en een vlam van tussen Sihon, en heeft de hoeken van Moab en de schedel van de kinderen van het krijgsrumoer verteerd.

⁴⁶Wee u, Moab! het volk van Kamos is verloren; want uw zonen zijn weggenomen in gevangenis; ook zijn uw dochters in gevangenis.

⁴⁷Maar in het laatste van de dagen, zal Ik Moabs gevangenis wenden, spreekt JAHWEH. Tot hiertoe is Moabs oordeel.