Jeremia 6

¹Vlucht met hopen, u kinderen van Benjamin! uit het midden van Jeruzalem, en blaast de bazuin te Thekoa, en heft een vuurteken op te Beth-cherem; want er kijkt een kwaad uit van het noorden, en een grote breuk.

²Ik heb wel de dochter van Sion bij een schone en wellustige vrouw vergeleken;

³Maar er zullen herders tot haar komen met hun kudden; zij zullen tenten rondom tegen haar opslaan; zij zullen ieder zijn ruimte afweiden.

⁴Heilig de oorlog tegen haar, maakt u op, en laat ons optrekken op de middag; o, wee ons! want de dag heeft zich gewend, want de avondschaduwen neigen zich.

⁵Maak u op, en laat ons optrekken in de nacht, en haar paleizen verderven!

⁶Want zo zegt JAHWEH van de legermachten: Houw bomen af, en werpt een wal op tegen Jeruzalem; zij is de stad, die bezocht zal worden; in het midden van haar is enkel verdrukking.

⁷Gelijk een bornput zijn water opgeeft, zo geeft zij haar boosheid op; geweld en verstoring wordt in haar gehoord, smart en plaging is steeds voor Mijn aangezicht.

⁸Laat u tuchtigen, Jeruzalem! opdat Mijn ziel niet van u afgetrokken wordt, opdat Ik u niet stelle tot een woestheid, tot een onbewoond land.

⁹Zo zegt JAHWEH van de legermachten: Zij zullen Israëls overblijfsel vlijtig nalezen, zoals een wijnstok; breng uw hand weer, zoals een wijnlezer, aan de manden.

¹⁰Tot wie zal ik spreken en betuigen, dat zij het horen? Zie, hun oor is onbesneden, dat zij niet kunnen toeluisteren; zie, het woord van JAHWEH is hun tot een smaad, zij hebben geen lust daartoe.

¹¹Daarom ben ik vol van de woede van JAHWEH, ik ben moe geworden van inhouden; ik zal ze uitstorten over de kinderen op de straat, en over de vergadering van de jongemannen samen; want zelfs de man met de vrouw zullen gevangen worden, de oude met die, die vol is van dagen.

¹²En hun huizen zullen omgewend worden tot anderen, met samen de akkers en vrouwen; want Ik zal Mijn hand uitstrekken tegen de inwoners van dit land, spreekt JAHWEH.

¹³Want van hun kleinste aan tot hun grootste toe pleegt een ieder van hen gierigheid, en van de profeet aan tot de priester toe bedrijft een ieder van hen valsheid.

¹⁴En zij genezen de breuk van de dochter van Mijn volk op het lichtste, zeggende: Vrede, vrede! maar daar is geen vrede.

¹⁵Zijn zij beschaamd, omdat zij gruwel bedreven hebben? Ja, zij schamen zich in het minste niet, weten ook niet van schaamrood te maken; daarom zullen zij vallen onder de vallenden, ten tijde als Ik hen bezoeken zal, zullen zij struikelen, zegt JAHWEH.

¹⁶Zo zegt JAHWEH: Sta op de wegen, en ziet toe, en vraagt naar de oude paden, waar toch de goede weg zij, en wandelt daarin; zo zult u rust vinden voor uw ziel; maar zij zeggen: Wij zullen daarin niet wandelen.

¹⁷Ik heb ook wachters over u gesteld, zeggende: Luister naar het geluid van de bazuin; maar zij zeggen: Wij zullen niet luisteren.

¹⁸Daarom hoort, u heidenen! en verneem, o u vergadering! wat onder hen is.

¹⁹Hoor toe, u aarde! Zie, Ik zal een kwaad brengen over dit volk, de vrucht van hun gedachten; want zij merken niet op Mijn woorden, en Mijn wet verwerpen zij.

²⁰Waartoe zal dan de wierook voor Mij uit Scheba komen, en de beste kalmus uit ver land? Uw brandoffers zijn Mij niet behagelijk, en uw slachtoffers zijn Mij niet zoet.

²¹Daarom zegt JAHWEH zo: Zie, Ik zal voor dit volk allerlei aanstoot stellen; en daaraan zullen zich stoten samen vaders en kinderen, de buurman en zijn metgezel, en zullen omkomen.

²²Zo zegt JAHWEH: Zie, er komt een volk uit het land van het noorden, en een grote natie zal opgewekt worden uit de zijden van de aarde.

²³Boog en speer zullen zij voeren, het is een wreed volk, en zij zullen niet barmhartig zijn; hun stem zal bruisen als de zee, en op paarden zullen zij rijden; het is toegerust, als een man ten oorlog tegen u, o dochter van Sion!

²⁴Wij hebben zijn gerucht gehoord, onze handen zijn slap geworden; benauwdheid heeft ons aangegrepen, smart als van een barende vrouw.

²⁵Ga niet uit in het veld, noch wandelt op de weg; want het zwaard van de vijand is er, schrik van rondom!

²⁶O dochter van Mijn volk! gord een zak aan, en wentel u in de as, maak u rouw als over een enige zoon, een zeer bitter luid weeklagen; want de verstoorder zal ons snel overkomen.

²⁷Ik heb u onder Mijn volk gesteld, tot een wachttoren, tot een vesting; opdat u hun weg zou weten en proeven.

²⁸Zij zijn allen de afvalligsten van de afvalligen, wandelende in roddel; zij zijn koper en ijzer; zij zijn allemaal verdervers.

²⁹De blaasbalg is verbrand, het lood is van het vuur verteerd; te vergeefs heeft de smelter zo vlijtig gesmolten, omdat de bozen niet afgetrokken zijn.

³⁰Men noemt ze een verworpen zilver; want JAHWEH heeft hen verworpen.