Jesaja 1

¹Het visioen van Jesaja, de zoon van Amoz, dat hij zag over Juda en Jeruzalem, in de dagen van Uzzia, Jotham, Achaz en Hizkia, de koningen van Juda.

²Hoor, u hemelen! en neem ter ore, u aarde! want JAHWEH spreekt: Ik heb kinderen groot gemaakt en verhoogd; maar zij hebben tegen Mij overtreden.

³Een os kent zijn bezitter, en een ezel de krib van zijn heren; maar Israël heeft geen kennis, Mijn volk verstaat niet.

⁴Wee het zondige volk, het volk van zware ongerechtigheid, het zaad van de boosdoeners, de verdervende kinderen! Zij hebben JAHWEH verlaten, zij hebben de Heilige van Israël gelasterd, zij hebben zich vervreemd, wijkende achteruit.

⁵Waartoe zou u meer geslagen worden? U zou de afval des te meer maken; het hele hoofd is ziek, en het hele hart is mat.

⁶Van de voetzool af tot het hoofd toe is er niets geheels eraan; maar wonden, en striemen, en etterbuilen, die niet uitgedrukt noch verbonden zijn, en geen daarvan is met olie verzacht.

⁷Uw aarde is een verwoesting, uw steden zijn met het vuur verbrand; uw land verteren de vreemden in uw aanwezigheid, en een verwoesting is er, als een omkering door de vreemden.

⁸En de dochter van Sion is overgebleven als een hutje in de wijngaard, als een nachthutje in de komkommerhof, als een belegerde stad.

⁹Zo niet JAHWEH van de legermachten ons nog een klein overblijfsel had gelaten, als Sodom zouden wij geworden zijn; wij zouden Gomorra gelijk zijn geworden.

¹⁰Hoor het woord van JAHWEH, u oversten van Sodom! neem ter ore de wet van onze God, u volk van Gomorra!

¹¹Waartoe zal Mij zijn de veelheid van uw slachtoffers? zegt JAHWEH; Ik ben verzadigd van de brandoffers van de rammen, en het smeer van de vette beesten, en heb geen lust aan het bloed van de stieren, noch van de lammeren, noch van de bokken.

¹²Wanneer u voor Mijn aangezicht komt te verschijnen, wie heeft dat van uw hand geëist, dat u Mijn voorhoven betreden zou?

¹³Breng niet meer vergeefs offer, het reukwerk is Mij een gruwel; de nieuwe maanden, en sabbatten, en het bijeenroepen van de vergaderingen vermag Ik niet, het is ongerechtigheid, zelfs de verbodsdagen.

¹⁴Uw nieuwe maanden en uw vastgestelde hoogtijden haat Mijn ziel, zij zijn Mij tot een last; Ik ben moe geworden, die te dragen.

¹⁵En als u uw handen uitbreidt, verberg Ik Mijn ogen voor u; ook wanneer u het gebed vermenigvuldigt, hoor Ik niet; want uw handen zijn vol bloed.

¹⁶Was u, reinig u, doet de boosheid van uw handelingen van voor Mijn ogen weg, laat af van kwaad te doen.

¹⁷Leer goed te doen, zoekt het recht, help de verdrukte, doe de wees recht, handel de rechtszaak van de weduwe.

¹⁸Kom dan, en laat ons samen rechten, zegt JAHWEH; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw, al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol.

¹⁹Als u gewillig bent en hoort, zo zult u het goede van dit land eten;

²⁰Maar als u weigert, en opstandig bent, zo zult u van het zwaard gegeten worden; want de mond van JAHWEH heeft het gesproken.

²¹Hoe is de getrouwe stad tot een hoer geworden! Zij was vol recht, gerechtigheid herbergde daarin, maar nu moordenaars.

²²Uw zilver is geworden tot schuim; uw wijn is vermengd met water.

²³Uw vorsten zijn afvalligen, en metgezellen van de dieven, een ieder van hen heeft geschenken lief, en zij jagen de vergeldingen na; de wezen doen zij geen recht, en de rechtszaak van de weduwen komt voor hen niet.

²⁴Daarom spreekt de Heere, JAHWEH van de legermachten, de Machtige van Israël: O wee! Ik zal Mij troosten van Mijn tegenstanders. Ik zal Mij wreken van Mijn vijanden.

²⁵En Ik zal Mijn hand tegen u keren, en Ik zal uw schuim op het allerreinste afzuiveren, en Ik zal al uw tin wegnemen.

²⁶En Ik zal u uw rechters wedergeven, als in het eerste, en uw raadslieden als in het begin; daarna zult u een stad van de gerechtigheid, een getrouwe stad, genoemd worden.

²⁷Sion zal door recht verlost worden, en haar wederkerenden door gerechtigheid.

²⁸Maar er zal verbreking zijn van de overtreders, en van de zondaars samen; en die JAHWEH verlaten, zullen omkomen.

²⁹Want zij zullen beschaamd worden vanwege de eiken, die u begeerd hebt, en u zult schaamrood worden, vanwege de hoven, die u gekozen hebt.

³⁰Want u zult zijn als een eik, waarvan de bladeren afvallen, en als een hof, die geen water heeft.

³¹En de sterke zal wezen tot grof vlas, en zijn werkmeester tot een vonk, en zij zullen beiden samen branden, en er zal geen uitblusser wezen.