Jesaja 14

¹Want JAHWEH zal Zich over Jakob ontfermen, en Hij zal Israël nog verkiezen, en Hij zal hen in hun land zetten; en de vreemdeling zal zich tot hen vervoegen, en zij zullen het huis van Jakob aanhangen.

²En de volken zullen hen aannemen, en in hun plaats brengen; en het huis van Israël zal hen erfelijk bezitten in het land van JAHWEH tot knechten en tot maagden; en zij zullen gevangen houden degenen, die hen gevangen hielden, en zij zullen heersen over hun drijvers.

³En het zal gebeuren op de dag wanneer u JAHWEH rust geven zal van uw smart, en van uw beroering, en van de harde dienstbaarheid, waarin men u heeft doen dienen;

⁴Dan zult u deze spreuk opnemen tegen de koning van Babel, en zeggen: Hoe houdt de drijver op? Hoe houdt de goudene op?

⁵JAHWEH heeft de stok van de goddelozen gebroken, de scepter van de heersers.

⁶Die de volken plaagde in toorn met een plaag zonder ophouden, die in toorn over de heidenen heerste, die wordt vervolgd, zonder dat het iemand afweren kan.

⁷De hele aarde rust, zij is stil; zij maken groot geschal met gejuich.

⁸Ook verheugen zich de dennen over u, en de cederen van Libanon, zeggende: Sinds dat u daar neerligt, komt niemand tegen ons op, die ons afhouwe.

⁹Het dodenrijk van onderen was beroerd om uwentwil, om u tegemoet te gaan, als u kwam; het wekt om uwentwil de doden op, al de bokken van de aarde; het doet al de koningen van de heidenen van hun tronen opstaan.

¹⁰Die allemaal zullen antwoorden, en tot u zeggen: U bent ook ziek geworden, gelijk wij, u bent ons gelijk geworden.

¹¹Uw hoogmoed is in het dodenrijk neergestort, met het geklank van uw luiten; de maden zullen onder u gestrooid worden, en de wormen zullen u bedekken.

¹²Hoe bent u uit de hemel gevallen, o morgenster, u zoon van de dageraad! hoe bent u ter aarde neergehouwen, u, die de heidenen krenkte!

¹³En zei in uw hart: Ik zal ten hemel opklimmen, ik zal mijn troon boven de sterren van God verhogen; en ik zal mij zetten op de berg van de samenkomst aan de zijden van het noorden.

¹⁴Ik zal boven de hoogten van de wolken klimmen, ik zal de Allerhoogste gelijk worden.

¹⁵Ja, in het dodenrijk zult u neergestoten worden, aan de zijden van de kuil!

¹⁶Die u zien zullen, zullen u aanschouwen, zij zullen op u letten, en zeggen: Is dat die man, die de aarde beroerde, die de koninkrijken deed beven?

¹⁷Die de wereld als een woestijn stelde, en haar steden verstoorde, die zijn gevangenen niet liet los gaan naar huis toe?

¹⁸Al de koningen van de heidenen, zij allen liggen neer met eer, ieder in zijn huis;

¹⁹Maar u bent verworpen van uw graf, als een gruwelijke scheut, als een kleed van de gedoden, die met het zwaard doorstoken zijn; als die neerdalen in een steenkuil, als een vertreden dood lichaam.

²⁰U zult daarbij niet gevoegd worden in de begrafenis; want u hebt uw land verdorven, en uw volk gedood; het zaad van de boosdoeners zal in de eeuwigheid niet genoemd worden.

²¹Maak de slachting voor zijn kinderen gereed, omwille van de ongerechtigheid van hun vaders; dat zij niet opstaan, en de aarde erven, en de wereld vervullen met steden;

²²Want Ik zal tegen hen opstaan, spreekt JAHWEH van de legermachten, en Ik zal van Babel uitroeien de naam en het overblijfsel, en de zoon en de zoonszoon, spreekt JAHWEH.

²³En Ik zal hen stellen tot een erfenis van de nachtuilen, en tot waterpoelen; en Ik zal hen met een bezem van het verderf uitvagen, spreekt JAHWEH van de legermachten.

²⁴JAHWEH van de legermachten heeft gezworen, zeggende: Als niet, zoals Ik gedacht heb, het zo gebeure, en gelijk Ik beraadslaagd heb, het bestaan zal!

²⁵Dat Ik Assur in Mijn land zal verbreken, en hem op Mijn bergen vertreden; opdat zijn juk van hen afwijke, en zijn last van hun schouder wijke.

²⁶Dit is de raadslag, die beraadslaagd is over dat hele land; en dit is de hand, die uitgestrekt is over alle volken.

²⁷Want JAHWEH van de legermachten heeft het in Zijn raad besloten, wie zal het dan verbreken? en Zijn hand is uitgestrekt, wie zal ze dan keren?

²⁸In het jaar, toen de koning Achaz stierf, gebeurde deze last.

²⁹Verheug u niet, u geheel Palestina! dat de roede die u sloeg, gebroken is; want uit de wortel van de slang zal een basilisk voortkomen, en haar vrucht zal een vurige vliegende draak zijn.

³⁰En de eerstgeborenen van de armen zullen weiden, en de armen zullen zeker neerliggen; uw wortel daarentegen zal Ik door de honger doden, en uw overblijfsel zal hij ombrengen.

³¹Huil, u poort, schreeuw, u stad! u bent gesmolten, u geheel Palestina! want van het noorden komt een rook, en er is geen eenzame in zijn samenkomsten.

³²Wat zal men dan antwoorden de boden van het volk? Dat JAHWEH Sion gegrond heeft, opdat de bedrukten van Zijn volk een toevlucht daarin hebben zouden.