Jezus Sirach 16

¹VERLANG niet naar een onnutte menigte van kinderen, en verheug u niet over goddeloze zonen; als zij vermenigvuldigen verheug u over hen niet, zo de vrees voor de Heere bij hen niet is.

²Vertrouw op hun leven niet, en acht hun menigte niet.

³Want één rechtvaardige is beter dan duizend zulken.

⁴En het is beter zonder kinderen te sterven, dan goddeloze kinderen te hebben.

⁵Want van een verstandige zal een stad met inwoners bezet worden; maar het geslacht van de goddelozen zal haastig woest worden.

⁶Vele dergelijke dingen heeft mijn oog gezien, en mijn oor heeft sterker dingen gehoord dan deze.

⁷In de vergadering van de zondaren zal een vuur aangestoken worden, en toorn is ontstoken geweest onder een ongehoorzaam volk.

⁸Hij is niet verzoend geworden over al de oude reuzen, die afgevallen zijn door de kracht van hun dwaasheid.

⁹Hij spaarde die niet, bij wie Lot woonde; aan wie hij een gruwel had, vanwege hun trots.

¹⁰Hij ontfermde zich niet over het volk van het verderf, die uitgingen in hun zonden, die zij deden.

¹¹En zo heeft Heere zeshonderd duizend mannen te voet, die samen verzameld waren in de hardheid van hun harten, door ontferming en vergelding behouden, geselende, ontfermende, slaande, genezende; als dan een hardnekkige zou zijn onder het volk, het was een wonder dat die ongestraft zou blijven.

¹²Want ontferming en toorn is bij hem; hij is een machtig Heere, die haastig verzoend wordt, en toorn uitstort.

¹³Zoals zijn barmhartigheid groot is, zo is ook zijn vergelding; hij zal een ieder oordelen naar zijn werken.

¹⁴De zondaar zal niet ontvluchten met zijn roof; en de verwachting van de godzalige zal niet achterblijven.

¹⁵Maak plaats voor allerlei liefdegaven, want een ieder zal vinden naar zijn werken. Heere heeft Farao verhard, dat hij hem niet kende, opdat zijn werken zouden bekend worden bij het geslacht onder de hemel; zijn barmhartigheid is alle schepselen openbaar, en zijn licht en duisternis heeft hij onderscheiden met een diamantsteen.

¹⁶Zeg niet: Ik zal mij voor Heere verbergen, en wie zal aan mij gedenken uit de hoogte?

¹⁷Onder een groot volk zal men aan mij niet gedenken, want wat is mijn ziel onder de onmetelijke schepselen?

¹⁸Zie, de hemel, en de hemel van de hemel, de afgrond en de aarde, en wat daarin is, zullen in zijn bezoeking bewogen worden; de hele wereld die geweest is, en is, die is door zijn wil.

¹⁹De bergen en de fundamenten van de aarde worden tegelijk geschud onder elkaar door beving, als Heere daarop ziet.

²⁰En het hart overdenkt deze dingen niet behoorlijk.

²¹En wie kan zijn wegen bedenken? zij zijn zoals een stormwind, die de mens niet zien kan; en het meerderdeel van zijn werken is voor ons verborgen.

²²Wie zal de werken van zijn gerechtigheid verkondigen, of wie zal ze verdragen? Want het verbond is ver, en onderzoeking alle dingen is in het einde.

²³Die klein geworden is overlegt deze dingen, maar een dwaas man, verdwaald zijnde, overlegt dwaze dingen.

²⁴Hoor mij, mijn kind en leer wetenschap, en let met uw hart op mijn woorden.

²⁵Ik zal onderwijzing tevoorschijn brengen van gewicht, en zijn wetenschap verkondigen met ijver.

²⁶Want door het oordeel van Heere zijn Zijn werken van het begin en van dat zij gemaakt zijn, heeft Hij hun delen onderscheiden.

²⁷Hij heeft zijn werken versierd in eeuwigheid, hun beginselen door zijn hand in alle geslachten; zij hebben geen honger gehad, en zijn niet vermoeid geweest in zijn maakselen, en zijn niet bezweken van zijn werken, niet één heeft zijn naaste verdrukt;

²⁸En tot in eeuwigheid zullen zij zijn woord niet ongehoorzaam zijn.

²⁹En na deze heeft Heere op aarde gezien, en heeft ze vervuld met zijn goederen.

³⁰Hij bedekt het leven van alle gedierte, en in haar keren zij weer.