Jezus Sirach 21

¹MIJN kind, hebt u gezondigd, doe daar geen zonde meer bij, en bid de vorige af.

²Vlucht voor de zonde zoals voor een slang, want als u tot haar naakt, zo zal zij u steken.

³Haar tanden zijn leeuwentanden, en doden de zielen van de mensen.

⁴Alle ongerechtigheid is zoals een tweesnijdend zwaard, en geen genezing is er voor haar wonde.

⁵Slagen en smaad verwoesten rijkdom; zo zal het huis van de hoogmoedigen verwoest worden.

⁶De smeking van de arme gaat uit de mond tot aan zijn oren, en zijn oordeel komt haastig.

⁷Wie bestraffing haat, die staat in de voetstappen van de zondaar, en wie Heere vreest, die bekeert zich van harte.

⁸Wie machtig is met de tong, die is van verre bekend, maar een verstandige merkt wel wanneer hij struikelt.

⁹Wie zijn huis met geld van andere mensen bouwt, die is zoals een die voor zichzelf stenen verzamelt tot een tombe op zijn graf.

¹⁰De vergadering van de goddelozen is zoals werk dat bijeen verzameld is, en haar voleinding is een vlam van vuur tot verderf.

¹¹De weg van de zondaar is van stenen geëffend, maar aan het uiterste daarvan is de gracht van het dodenrijk.

¹²Wie de wet van Heere bewaart, die heerst over zijn gedachten.

¹³Maar de voleinding van de vrees voor de Heere is de aanneming van de wijsheid.

¹⁴Wie niet kloek is, die zal niet onderwezen worden, hoewel er een kloekheid is die bitterheid vermeerdert.

¹⁵De kennis van een wijze zal vermeerderd worden als een watervloed, en zijn raad zoals een zuivere fontein van het leven.

¹⁶Het binnenste van de dwaas is zoals een gebroken kruik, het zal geen kennis vatten, zo lang hij leeft.

¹⁷Als de verstandige een wijs woord hoort, zo prijst hij dat, en doet daar nog toe.

¹⁸Heeft het een onverstandige gehoord, zo mishaagt het hem, en hij werpt het achter zijn rug.

¹⁹De vertelling van een dwaas is zoals een last op de weg, maar op de lippen van de verstandige wordt aangenaamheid gevonden.

²⁰De mond van de voorzichtige wordt in de gemeente gezocht, en elk overdenkt zijn woorden in zijn hart.

²¹Zoals een huis dat vergaan is, zo is de vrijheid van de dwaas, en de kennis van de onverstandige niets anders dan woorden, die men niet onderzoeken kan.

²²De tucht is de onwetende als boeien aan de voeten, en als duimijzers aan de rechterhand.

²³Een dwaas verheft zijn stem in het lachen, maar een kloek man zal nauwelijks stilletjes lachen.

²⁴De tucht is de voorzichtige man zoals een gulden versiersel, en zoals een armband aan de rechterarm.

²⁵De voet van de dwaas is haastig tot een huis in te gaan, maar een mens, die veel ervaren heeft, wordt daarvan beschaamd.

²⁶De onwijze zal over de deur in het huis kijken, maar een man die wel opgevoed is, zal buiten blijven staan.

²⁷Het is een ongeschiktheid van de mens te luisteren aan de deur, maar een voorzichtige bezwaart zich over deze oneer.

²⁸De lippen van de veelsprekers verhalen dingen die hun niet aangaan, maar de woorden van de voorzichtigen zijn op de waag gewogen.

²⁹Het hart van de dwazen is in hun mond, maar de mond van de wijzen is in hun hart.

³⁰Wanneer een goddeloze de Satan vervloekt, zo vervloekt hij zijn eigen ziel.

³¹Een oorblazer besmet zijn eigen ziel, en waar hij ook zou mogen gaan wonen, daar zal hij gehaat worden.