Jezus Sirach 24

¹DE wijsheid prijst zichzelf, en in het midden van haar volk beroemt zij zich.

²Zij doet haar mond open in de gemeente van de Allerhoogste, en beroemt zich in aanwezigheid van zijn kracht, zeggende:

³Ik ben van de mond van de Allerhoogste uitgegaan, en zoals een nevel heb ik de aarde bedekt.

⁴Ik heb mijn tent in de hoogste plaatsen opgeslagen, en mijn troon in een wolkkolom.

⁵Ik alleen heb de rondte van de hemel omgegaan, en heb in de diepte van de afgronden gewandeld.

⁶In de golven van de zee, en op de hele aarde, en bij alle volken en natiën heb ik bezittingen.

⁷Bij deze allen heb ik rust gezocht, om in iemands erfenis te huis te zijn.

⁸Toen beval mij de schepper van alle dingen, en die mij geschapen heeft, deed mijn tent rusten, en zei:

⁹In Jakob zult u uw tent opslaan, en te Jeruzalem zult u erfgenaam zijn.

¹⁰Vóór de wereld, van de beginne heeft hij mij geschapen, en tot in eeuwigheid neem ik niet af; in een heilige tabernakel heb ik in zijn aanwezigheid gediend;

¹¹En zo ben ik in Sion bevestigd. In een geheiligde stad heeft hij mij ook doen rusten, en in Jeruzalem is mijn macht.

¹²En ben ingeworteld in een verheerlijkt volk, in het deel van Heere, dat is zijn erfdeel.

¹³Ik ben verhoogd geworden als een cederboom op Libanon, en zoals een cypresseboom op de bergen van Hermon.

¹⁴Ik ben verhoogd geworden zoals een dadelboom te Engedi, en zoals een rozeboom te Jericho.

¹⁵Zoals een schone olijfboom in een fraai veld, en zoals de boom Platanus ben ik uit het water verhoogd.

¹⁶Ik heb een goede reuk van mij gegeven, zoals kaneel en zoals een reukbal, en zoals uitgelezen mirre.

¹⁷Zoals Galbanum, en Onyx, en Stacte, en zoals de damp van de wierook in de tabernakel.

¹⁸Ik heb mijn takken uitgestrekt zoals een terpentijnboom, en mijn takken zijn heerlijk en aangenaam.

¹⁹Ik heb, zoals een wijnstok uitspruitende, een goede reuk voortgebracht, en mijn bloemen zijn een vrucht van de heerlijkheid en van de rijkdom.

²⁰Ik ben een moeder van de schone liefde, en van de vrees, en van de kennis, en van de heilige hoop;

²¹En geef met al mijn kinderen deze eeuwigblijvende dingen, namelijk die mij van hem toegezegd worden.

²²Kom herwaarts tot mij, u die mij begeert, en verzadigt u van mijn gewas.

²³Want mijn herinnering is zoeter dan honing, en mijn erfenis dan honigraat.

²⁴Die mij eten, zullen niet hongeren, en die mij drinken, zullen niet dorsten.

²⁵Die naar mij luistert zal nimmermeer beschaamd worden, en die naar mij arbeiden zullen niet zondigen.

²⁶Al deze dingen leert het boek van het verbond van God de Allerhoogste, de wet, die Mozes bevolen heeft tot een erfdeel in de vergaderingen van Jakob, zeggende: Bezwijkt niet, maar wees sterk in Heere, opdat Hij u krachtig make; kleeft Hem aan; de Almachtige Heere is alleen God, en daar is geen Zaligmaker naast Hem.

²⁷Hij vervult alle dingen met zijn wijsheid, zoals de Pison, en zoals de Tigris in de dagen van de nieuwe vruchten.

²⁸Die vervult het verstand zoals de Eufraat, en zoals de Jordaan in de dagen van de oogst.

²⁹Die de leer van de kennis doet uitschijnen zoals een licht, en zoals de Gihon in de tijd wanneer men de druiven leest.

³⁰De eerste heeft haar niet volkomen gekend, en zo heeft de laatste haar niet uitgespeurd.

³¹Want meer dan de zee zijn haar gedachten vermenigvuldigd, en haar raad dan een grote afgrond.

³²Ik, de Wijsheid, ben zoals een gedolven gracht van een rivier;

³³En zoals een waterloop ben ik uitgegaan in het paradijs.

³⁴Ik heb gezegd: Ik zal mijn beste hof wateren, en mijn oprechte tuinbeddeken begieten.

³⁵En ziet de gedolven gracht is mij geworden tot een rivier, en mijn rivier is geworden tot een zee.

³⁶Want ik doe de onderwijzing lichten als de dageraad, en doe ze schijnen tot in verre landen.

³⁷Want ik giet onderwijzing uit zoals een profetie, en laat ze na tot eeuwige geslachten.

³⁸Zie u dan, dat ik niet voor mij alleen heb gewerkt, maar voor al degenen die ze zoeken.